Dit is een begin…

Door: Theresa Geissler.

Mijn eerste persoonlijke blogbericht op mijn eigen site. Ik ervaar dit als een mijlpaal!
Verscheidene jaren heb ik nu reeds van mij laten horen: Door te reageren op andermans berichten, door ze zelf te schrijven, aan te leveren, dan wel te vertalen, maar nog niet eerder op mijn eigen blog: tot nu toe steeds onder andermans supervisie.
Het is spannend, om deze stap te zetten, maar zeker niet in negatieve zin. Ik zal het ronduit bekennen: Het voelt goed.

Al vele jaren beschouw ik mijzelf als ‘Realist’. Wat dus zoveel wil zeggen als: Iemand, die niet zozeer wordt gedreven door idealen, zoals hij graag zou WILLEN, dat ze verwezenlijkt zouden worden, maar door datgene, wat zijn nuchtere blik waarneemt: De Realist schaart zich niet automatisch achter een utopie, een toekomstbeeld, waarvan niemand precies kan zeggen, hoe die utopie waarheid zou kunnen worden, behalve dan, dat de maatschappij er totaal voor zou moeten veranderen: Hij blijft zich te allen tijde afvragen, hóe deze verandering dan wel zou moeten plaatsvinden, ten koste van wát, en last but not least: OF dit wel zou moeten gebeuren. Is hij daar naar eer en geweten niet van overtuigd, dan weigert hij aan een dergelijk proces zijn medewerking, waarvoor hij zijn redenen meent te hebben.
Hij is geen geboren rebel, geen revolutionair pur sang, en evenmin een kuddedier: Hij is, wat hij is en hij ziet, wat hij ziet. Dat is het principe van het Realisme.

En de politici, die in de afgelopen jaren met name in de westerse wereld in naam van deze stroming zijn opgestaan, in Nederland Hans Janmaat, Frits Bolkestein, Pim Fortuyn en Geert Wilders hebben dit beginsel ieder op hun eigen manier dan ook gekoesterd. Dat dit op heftige tegenwerking stuitte van diegenen, die zich in de loop van slechts enkele decennia vreedzaam hebben laten meevoeren in de maalstroom van massa-immigratie en multiculturalisme is evident, en dat de verschillende maatschappij-visies er vaak lijnrecht door tegenover elkaar zijn komen te staan, was misschien wel onvermijdelijk. Als er echter één groepering is, die zich hierdoor níet zou moeten laten verleiden tot blokvorming rond zijn volksvertegenwoordiger, maar integendeel altijd zijn persoonlijke opinies zou moeten laten prevaleren, is dat nu juist de Realist. En misschien wel het belangrijkste: Hij respecteert – binnen bepaalde grenzen – tevens het recht van zijn mede-realisten om dit te doen.

Ik noem mijzelf een Realist, maar met een eigen kijk op de dingen. En ik heb in het verleden moeten ervaren, dat dit in nauw samenwerkingsverband niet altijd zonder meer wordt gewaardeerd. Daarom leek het mij een goed idee, deze persoonlijke kijk thans voor eigen rekening uit te dragen, zonder het risico, dat iemand anders reden heeft om bang te zijn, dat deze zienswijze op welke manier dan ook, afstraalt op hemzelf: Alles wat ik op deze site naar buiten breng, is voor mijn eigen verantwoording.
Een uitdaging, in zekere zin. Maar ik ben bereid, hem te aanvaarden!

Theresa Geissler.

 

 

 

2 gedachten over “Dit is een begin…

Reacties zijn gesloten.