Pegida DRESDEN leeft nog steeds. Wat is haar geheim?

 

 

Vijf vragen over: de anti-Islambeweging in Duitsland

(Afbeelding van een Pegida Dresden-demonstratie in 2015; de foto had ook op 10 september 2018 – de meest recente “avondwandeling” –  gemaakt kunnen zijn.)

Een demonstratie van Pegida? Zolang hij maar door de moeder-organisatie in Dresden wordt gehouden, blijft het succesvol!

Ja, ik weet het wel: Er zijn altijd weer mensen (zij het vooral journaille van de MSM), die het niet kunnen laten, bij elke demo  koppen/neuzen te gaan tellen, om dan vervolgens triomfantelijk te berichten, dat “de manifestatie zo-en-zoveel minder deelnemers trok dan de vorige keer” of  die zelfs vergelijkingen aangaan met de begintijd – uiteraard ten gunste van die begintijd –  maar ze/we kunnen het maar beter eerlijk toegeven: Er zijn inmiddels vier jaar verlopen sinds de oprichting van Pegida-Dresden en qua niet-aflatende belangstelling heeft de Beweging tot nu toe de tand des tijds aardig doorstaan….
Ten overvloede: Pegida DRESDEN dan, hè?
De MOEDERbeweging.
Pegida’s in andere Duitse steden hebben haar dit al nooit kunnen nadoen, om van die in de west-europese buurlanden maar te  z w i j g e n   -al zal ik dat laatste verderop in dit artikel tóch moeten aankaarten om dit verhaal compleet te maken. Maar goed: Wij zien dus, dat juist die moederbeweging in Dresden (op de koop toe een stad, waar het percentage immigranten juist altijd relatief laag geweest is) blijvend insloeg. Niet, dat het natuurlijk altijd even vlekkeloos gegaan is: Met name initiatiefnemer Lutz Bachmann raakte enige malen stevig in opspraak – zowel van buitenaf, als intern, en speculaties, dat hij zou moeten vertrekken als woordvoerder zijn er meer dan eens geweest – wat overigens niet wegneemt, dat hij tot op heden nog steeds zit, waar hij zit: Enkele andere voormalige ‘kopstukken’, die geprobeerd hebben, het tegen hem op te nemen, zijn inmiddels allemaal van het (Dresden)toneel verdwenen, maar HIJ vooralsnog niet. Dus vraag je je onwillekeurig af: Hoe hééft-ie het alles bij elkaar gelapt? Is hij zó briljant, zó charismatisch, zó…geniáál….

Waarschijnlijk niet eens. Maar één ding heeft hij volgens mij wèl heel goed gedaan. En dat was het ontwerpen van het oorspronkelijke ‘avondwandeling-concept’:

Zo’n stad als Dresden had, zoals reeds opgemerkt, eigenlijk geen overmaat aan immigranten, dus naar alle waarschijnlijkheid ook geen ernstige overlast door immigranten/islamieten. Maar natuurlijk waren ze daarom niet afgesneden van de buitenwereld; ze lazen de gangbare krantenberichten, zagen de gangbare televisiebeelden – grotendeels MSM, maar tóch. Ze hebben natuurlijk hun eigen gedachten er over gehad, hebben net als de hele rest van Duitsland, en trouwens de hele wereld toegang tot de soial media….Er is daarom alleen al geen reden, waarom de Dresdenaren op dit punt minder zorgen gehad zouden hebben dan mensen elders. En daarbij: Door de ligging van hun stad hebben juist velen onder hen nog de tijd van de DDR beleefd: Zij hebben aan den lijve ondervónden, wat het betekent om bepaalde opinies van bovenaf opgelegd te krijgen, om  de instemming met- het enthousiasme vóór bepaalde zaken, waarvoor je persoonlijk allerminst warm loopt, door de strot geduwd te krijgen! Je kunt, met andere woorden, zelfs beweren, dat juist zij dat tijdig hebben léren erkennen!

Maar tegelijkertijd voelt de gemiddelde burger zich nu eenmaal ook weer niet zo snel geroepen om maar direct maar luidruchtig mee te lopen in schreeuwerige demonstraties, ook al maakt hij zich wel degelijk zorgen. Dus dáár kom ik dan weer terug op dat oorspronkelijke Pegida-Dresden-concept van Lutz Bachmann: De avondwandelingen. De rustige, vredige, welhaast anonieme happenings, aanvankelijk zelfs nog nagenoeg zonder banners en dergelijke en met niet noemenswaardig veel sprekers, waarvan niettemin elke deelnemer voor zichzelf wíst, waarvoor hij het deed. En waarvoor die ánderen het deden. Het creëerde stilzwijgend saamhorigheid, alsmede het principe van gelijkwaardigheid, zeker, zolang de organisatie zich bescheiden op de achtergrond hield. Het stond voor het gevoel, samen sterk te staan en tegelijkertijd voor waardigheid en trots, de trots van een natie. Zeker als aan het einde van de tocht op de daartoe bestemde plek werd stilgehouden, enige woorden werden gesproken, en tenslotte werd afgesloten met de als uit één mond gescandeerde leuze: “WIR SIND DAS VOLK!
En dat dan elke week herhaald, met de regelmaat van de klok.

Het is een feit, dat alle kenmerken, die ik hier aanhaal, in de loop van de tijd ook bij Pegida Dresden min of meer begonnen te verwateren: De manifestaties kregen meer en meer het karakter van gangbare demonstraties, de rol van de organisatoren, ook die van Bachmann-zelf, werd prominenter (wat automatisch leidde tot meer onderlinge wedijver-om-in-het-voetlicht-te-komen; er werden, kortom, de bijna onontkoombare, want mènselijke fouten gemaakt, die uiteráárd aan de schoonheid van de oorspronkelijke vorm iets afdeden, máár: De moederbeweging Dresden had en heeft het voordeel behouden van dat oorspronkelijke, ijzersterke concept. Waarbij trouwens ook nog kan worden opgemerkt, dat juist  z i j  er tot op heden wel twee kenmerken van heeft weten te handhaven, die door geen enkele andere Pegida-afdeling, in Duitsland of daarbuiten,ooit optimaal zijn overgenomen, te weten: Het element van betrekkelijk waardig stilzwijgen tijdens de avondwandeling-zelf, èn vooral het element van ijzeren regelmaat: De WEKELIJKSE manifestaties zijn tot op heden nog steeds WEKELIJKS.

Vergelijken wij dat met, vooruit, pak ‘m beet, Pegida Nederland, waar van wij inmiddels wel met zekerheid kunnen constateren, dat het zich nóóit op deze manier heeft kunnen handhaven, maar integendeel al van meet af aan is begonnen, ineen te schrompelen tot het marginale beweginkje, dat het thans is, dan vallen ons dan ook meteen de volgende verschillen in aanpak op:
– Meteen al een MAANDELIJKSE manifestatie, in plaats van een WEKELIJKSE;
– zich concentreren op de STAANDE manifestatie, in plaats van op de tocht er naar toe (Hier moet eerlijkheidshalve worden opgemerkt, dat dit zéker aanvankelijk dan ook wel ten zeerste werd bemoeilijkt door diverse gemeente-besturen, die voor zo’n tocht geen toestemming wilden verlenen);
– geen permanente stad als demonstratieplek selecteren, maar mikken op iedere maand een andere locatie in een andere provincie;
– geen serieuze poging om het waardige, betrekkelijk zwijgzame karakter van de Pegida-Dresden-manifestaties na te volgen (ik sluit dan ook niet uit, dat Woordvoerder Edwin Wagensveld, ondanks het feit, dat hij lange tijd bij elke Pegida-Dresden-manifestatie acte de présence gaf, voor dit aspect niet voldoende voeling heeft kunnen ontwikkelen.)
-De onmiddellijke, prominente aanwezigheid van één woordvoerder/leider – Wagensveld – i.p.v. een geleidelijke aanloop naar het woordvoerderschap, zoals Bachmann dat alles bij elkaar nog wel gehanteerd heeft;
– Té veel de neiging tot goedkope show-effecten, zeker, zodra het Wagensveld duidelijk geworden moet zijn, dat Pegida Nederland alleen nog maar verder kon ínschrompelen, in plaats van verder gróeien, en hij daarom misschien besloten heeft, de ludieke “aksies” in de plaats te laten komen van de serieuze manifestaties – wat met een buitensporig klein aantal mensen dan ook eigenlijk geen gezicht is, daarin kan men hem werkelijk geen ongelijk geven.

Maar, zult U naar aanleiding van juist dít voorbeeld vragen, what about al die overige denkbare factoren, die hier een rol van betekenis kunnen spelen? Bijvoorbeeld, dat Nederland al een politieke uitlaatklep hád, in de vorm van Wilders en de PVV, vóórdat er in Duitsland sprake was van de AfD? Of de mogelijkheid, dat het Nederlandse volk eenvoudig geen vólk is voor grote demonstraties?

Kan allemaal meespelen. Maar als je anderszins kijkt naar het feit, dat ándere Duitse Pegida-afdelingen, zoals bv. Pegida Duisburg…. nu ja, zich wèl wat beter handhaven dan Pegida Nederland, maar het qua opkomst toch niet hálen bij -Dresden, gevoegd bij het feit, dat ook dáár de reeds genoemde twee elementen ontbreken: de ijzeren regelmaat van de WEKELIJKSE manifestatie (is daar ook: maandelijks) èn die unieke laagdrempeligheid en de stilzwijgende saamhorigheid van het Dresdense “avondwandelingen-concept) -ofschoon de Duisburgse demo’s wèl weer ’s avonds plaatsvinden – Dan blijf ik me toch afvragen: Wát, als ALLE Pegida-afdelingen, óveral in Europa, dat concept nu eens van het begin af aan onverkort hadden overgenomen, wat zou dan nú het algemene resultaat geweest zijn, in ál die landen?

Dat zullen we hoogstwaarschijnlijk nooit te weten komen.

Door: Theresa Geissler.