Het kán niet meer.

Door: Rob Meyer.

Elektrische auto’s op grote schaal.

Van het gas af.

Dus het gebruik van elektra stijgt ten top.

Meer daken bedekken met zonnepanelen.

Meer windmolens.

Kortom, zolang we nog geen mini-kernreactor in de auto of thuis hebben, zal het aankomen op grootschalige elektriciteitswinning.

Maar die auto’s van de toekomst zullen enorme elektra slurpers gaan worden.

Anders kom je niet veel verder dan de buurtsuper.

Ik zit voor mijn werk als artiest veel op de weg, en mijn Rob Meyerbus slurpt ca 45.000 km per jaar van het asfalt.

Dan kijk ik om me heen en signaleer een logaritmische toename van gemotoriseerd wegverkeer.

Dan komt bij mij de vraag omhoog, al schokkend en brakend, vanuit mijn slokdarm, hoeveel van deze weggebruikers hun auto ook thuis hadden kunnen laten?

Om dan een andere, meer milieuvriendelijker manier van zich verplaatsen te benutten.

Hoeveel weggebruikers, al dan niet op verantwoordelijke wijze gebruik makend van het asfalt, hadden hun gemotoriseerde vierwieler thuis kunnen laten, zodat diegenen die hun boterham ermee moeten genereren, sneller en – vooral – veiliger hun beroep kunnen uitoefenen.

Dan zie ik tevens een toename van onvolwassen piepkuikens die al stuntelend – alle begin is moeilijk, zoveel geef ik ze – zich middels de leswagen aan het bekwamen zijn om straks in eigen koekblik het overbevolkte wegennet te bestoken met hun bij de leeftijd behorend ongeduld en bravoure.

Ik noem hier het stelselmatig overschrijden van de maximale snelheid,

het provocerend afsnijden, met lichten knipperen ten teken dat ‘men aan de kant moet’ om doorgang te verlenen aan deze jonge, onstuimige weggebruikers.

En last but not least, het mede verantwoordelijk zijn voor de overstort aan gemotoriseerd blik op de weg.

En die leeftijdsgroep neemt schrikbarend toe.

En straks allemaal elektrisch rijden.

Meer windmolens.

Meer zonnepanelen.

Meer landschapsvervuiling.

Meer ongelukken op de weg.

En meer vertraging voor met name het beroepsverkeer.

We hebben ook nog de exorbitant groeiende groep senioren, die ondanks de hoge leeftijd nog steeds deel nemen aan het wegverkeer.

Vooropgesteld dat ik ze hun wagentje wel gun, voegen ze wel een steeds groter wordend probleem toen aan de immens complexe situatie op de wegen.

Vooral de noodzaak om steeds scherper te moeten reageren en participeren met mede weggebruikers is voor deze niet aan het snelle hedendaagse verkeer vertrouwde groep, blijkt telkenmale een groeiend probleem.

Zo vaak zie ik deze categorie aarzelen, daar wanneer men moet doorpakken in een onverwachte verkeerssituatie.

En wanneer er wordt verwacht dat men plotsklaps het ‘roer’ dient om te gooien vanwege een urgente toestand, dan gebeurt het dat men onverwachts de auto tot stilstand brengt midden op een kruising, alwaar men zichzelf de tijd geeft om te overdenken wat nu te doen staat.

Het gevolg is een opstopping, veel irritatie bij andere weggebruikers en een klein infarct tot gevolg.

Nog los van de hiaten in de theoretische kennis m.b.t. de steeds uitbreidende verkeersregels.

Het kan ze niet echt kwalijk genomen worden, maar deze groep ouderen creëren wel een probleem.

I know, een heel complex, aan rechten en privacy gebonden probleem.

Ik heb geen oplossing in de kast liggen.

Dan alleen misschien de leeftijdsgrens verhogen van 18 naar 21 jaar?

Voor men zich aan rijlessen mag wagen?

Geen idee.

Maar Borssele gaat weer draaien, en Greenpeace staat meteen op de achterste benen vanwege te verwachten milieuproblemen.

Schone stroom?

Landschapsvervuiling?

Gaskraan dicht?

Een gedeeltelijke oplossing zou kunnen zijn dat iedere automobilist, hoe jong of hoe oud ook, zich gaat afvragen of elk voorgenomen ritje met het gemotoriseerde monster wel zo nodig is, en men de reisbestemming misschien niet op een andere wijze kan bereiken.

Zoals het nu gaat, en nog verder zal culmineren, kan in mijn opinie niet meer.

Door: Rob Meyer.

Een gedachte over “Het kán niet meer.

  1. Een paar opmerkingen.

    Ten eerste, het openbaar vervoer heeft maar een capaciteit voor plusminus 18% van de totale vraag naar vervoer. Dus als die milieu-idioten hun zin krijgen en iedereen laat z’n auto staan en gaat met de trein, of wil althans met de trein, dan komt niemand meer op z’n werk, omdat de files dan niet meer op de weg staan, maar op de stations. Nederland is ondertussen het dichtst berailde land van west Europa. Dus veel uitbreiding zit er niet in.

    Ten tweede, de cijfers voor wat betreft het veroorzaken van schade laten een heel andere uitkomst zien dan wat je schetst. De grootste groep schaderijders zijn niet de ouderen, maar juist de jonge bestuurders. Die, vaak door jeugdige overmoed en een evident gebrek aan ervaring, zich in het verkeer gedragen als kamikaze-piloten. En dat beeld van ouderen die midden op een kruising stilstaan om te bedenken hoe verder te gaan, heb ik nog nooit meegemaakt. Ik heb inmiddels 53 jaar m’n rijbewijs B-C-D-E en 30 jaar rijbewijs A. Van die 53 jaar ruwweg de helft als beroeps langs de weg gezeten. Dus er is in Nederland op de weg niets gebeurd dat ik niet ooit gezien heb. Maar dat beeld herken ik totaal niet.

    Het zou je relaas ten goede komen als je, voor je achter je toetsenbord klimt, informatie zou inwinnen bij de betreffende instanties, zoals CBS, RDW, CBR en noem maar op. Dan had je cijfers kunnen presenteren die ergens op gebaseerd waren, in plaats van wat natte vingerwerk.

    j.c.th.kohler@ziggo.nl

    Like

Reacties zijn gesloten.