Peter Helmes over het waarden-verval en het verraderlijke waarden-relativisme van het links-politieke establishment met als voorbeeld Chemnitz.

Door: Michael Mannheimer en Peter Helmes.

Afbeelding: CHEMNITZ
Hoe het fascistoïde links zichzelf heeft ontmaskerd met als voorbeeld een Oost-Duitse stad.

Met het niet-doorzetten van het recht op demonstreren en het niet-ontruimen van de blokkade heeft de staat zijn zinnebeeld “rechtsstaat afgelegd en zijn monopolie op geweld zelf uit handen gegeven.
“Is het mogelijk, dat deze staat zijn burgers eigenlijk helemaal niet wil beschermen?”
De meest succesvolle pocket-auteur van Duitsland heet niet Sarrazin of Ulfkotte. Hij heet ook nie Wallraff (die voor zijn “kritische” boeken door de DDR werd voorzien van materiaal vanuit de Geheime Dienst – wat tot nu toe succesvol werd doodgezwegen.
De meest succesvolle pocket-auteur van Duitsland heet Peter Helmes:

Voormalig Duits coördinator van de “Jungen Union”, Secretaris-Generaal van de “Internationale Jonge Christen-democraten en Conservatieven” en hoofd-coördinator van de CDU/CSU- Middenstandsvereniging. Bij de Parlementsverkiezingen van 1980 maakte hij deel uit van de Verkiezingsstrijds-staf van Franz Joseph Strauss als Bondscoördinator van de “Burgeractie Democraten voor Strauss”, waaruit de rechts-conservatieve Conservatieve Actie voortkwam. Tegenwoordig is hij schrijver van publicaties voor de Vereniging Die Deutschen Konservativen e. V. gevestigd in Hamburg en redactielid van het Verenigingsorgaan “Deutschland-Magazin/ Deutsche Konservative Zeitung”. Voor de met de Unie verwante vereniging schreef Helmes een toelichtingsbrochure over de partij De Groenen, die al minstens in de 7de druk is.
Helmes schreef talloze boeken met een oplage, die meerdere miljoenen bestrijkt en die van Ulfkotte, Sarrazin of Wallraff ver achter zich laat. En desondanks is hij gebleven, zoals hij nu eenmaal is: bescheiden, en uitgerust met een behoorlijke dosis Rijnlandse opgewektheid.

Tot zijn werken behoren onder andere:
– De Groenen, rode wolven in groene schaapsvacht., 1ste druk mei 2011
– “Sarrazin, …en toch heeft hij gelijk!”,
– “Lafontaine. Rood licht over Duitsland”- “Vissers zonder masker”,
– “De bloedige ikonen van de Groenen. Terroristen, communisten, atheïsten”. 2de overwerkte druk, April 2012 (samen met Dr. Wolfgang Thüne) “Het groene gevaar. De broeikas-zwendel” en andere Oeco-misstappen”.

Als u zich afvraagt, waarom u Peter Helmes niet kent, is daarop eenvoudig antwoord te geven:
Hij heeft de “foute” politieke overtuiging.
Sarrazin heeft ook de “verkeerde”overtuiging. Maar zijn boek Deutschland schafft sich ab” werd vooral vanwege de titel een bestseller. want met deze titel kreeg datgene, wat in Duitsland gebeurt, voor het eerst een taalkundig tastbare formulering.
Zo tastbaar en plastisch, dat het links-politieke establishment, dat tot dan toe ongestoord op de achtergrond kon werken aan de afschaffing van Duitsland, zich betrapt voelde en als een opgeschrikte troep kippen wild om zich heen sloeg. Van Sarrazin’s boek werden er meer dan een miljoen verkocht. Maar slechts weinig mensen hebben het gelezen. Na een paar bladzijden was het meestal afgelopen. Te droog, te veel statistieken.

De boeken van Helmes werden niet alleen bij miljoenen verkocht, maar ook bij miljoenen gelezen.
Want ze bevatten politiek vuurwerk van een bijzondere soort. Zoals niemand vóór hem onthulde hij daarin het links-fascistoïde karakter van de rood-groene partijen. Zoals niemand vóór hem onthulde hij daarin de communistische herkomst van zo goed als alle leiders van de vakbonden. En zoals niemand vóór hem bracht hij de versmelting van Joschka Fischer met de RAF-terreur aan het licht.

Dat kan natuurlijk niet. En vandaar, dat men zo goed als geen recensie van zijn fantastische werken in de feuilletons van de Duitse media aantreft.

Peter Helmes, zo besloten de neo-bolsjewistische bladen, moest worden doodgezwegen. Doodslaan, zoalsin de USSR of opsluiten, zoals in de DDR kon men hem (nog) niet. Maar doodzwijgen: Dát kon.

Welnu, het is nagetrokken: Peter Helmes bestaat in de systeemmedia zogenaamd niet.
In zekere zin een zwart gat. Maar intussen weten wij van zwarte gaten, dat hun gravitatie groter is dan die van de hun omgevende universums bij elkaar.

Zo was en is het ook bij de boeken van Helmes. Als enige auteur heeft Helmes met zekerheid niet minder mensen wakker geschud als alle islam-kritische blogs (het mijne inbegrepen) bij elkaar. Helmes is daarmee in zekere zin de geestelijke vader van de “Gegenöffentlichkeit”, wiens voorbereidende werk ons werk als steeds belangrijker wordende Gegenöffentlichkeit pas goed mogelijk heeft gemaakt.
Enkele dagen geleden vierde mijn vriend Peter Helmes zijn 75ste verjaardag. Ik ga beslist niet te ver, als ik hem – ook in naam van mijn trouwe en steeds talrijker wordende lezersschare – mij hartelijkste gelukwensen doe toekomen.
Leest u in het vervolg de beoordeling van het geval-Chemnitz uit de pen van de meest ervaren Duitse intellectueel, politicus en auteur.

Door: Michael Mannheimer, 16 september 2018

Door Peter Helmes, gepubliceerd op 12september 2018:

Chemnitz – een leerzame “case”

Testcase ten behoeve van echt begrip van de democratie en tegen manipulatie van meningen

Het is nu eenmaal zo en het verdicht zich tot een niet langer te betwijfelen zekerheid: Mainstream media, goedmenschelijke politici en “poltiek-correct” denkende- en handelende tijdgenoten denken kennelijk alleen nog reflexmatig. De Pavlovse reflex zegt:
“Kritiek op de heersende toestanden is altijd rechts!”

Ze ontmaskeren zichzelf: Wie voortdurend met de grote moraal-knuppel zwaait en stompzinnig-eendimensionaal denkend de inwoners van de Vrijstaat unisono in de bruine hoek wegzet, overdrijft mateloos. Niet iedere bezorgde burger, die de gevolgen van de vluchtelingenpolitiek voor zijn Saksische vaderland niet langer bereid is, te slikken, en de politiek daarover kritische vragen stelt, staat aan de rechtse zelfkant.

Blikken wij nog eens terug:

2015: De vluchtelingengolf uit het Nabije Oosten en (vervolgens) uit Noord-Afrika bereikt Centraal Europa en roept de Goedmenschen van alle naties bij het plan. Een in het nauw gedreven Duitse Bondskanselier verliest het overzicht – of wilde ze het zo? – en laat de poorten voor iedereen openen. Oostenrijk, Duitsland, Italië enz. worden overspoeld door honderdduizenden “asielzoekers, en reeds vloeien melk en honing, werden overhaast huizen en flats ingeruimd voor de “armsten”- of, waar er niet genoeg ter beschikking zijn, nieuwe gebouwd. Het “Sesam open U”in het Beloofde Land was de bewering, vluchteling te zijn. Een blaadje papier met het toverwoord “asiel” was voldoende.

Controle vond nauwelijks plaats, terugverwijzing al helemaal niet. Nu, – op 1 septmber 2018, drie jaar na de toestroom – geeft de BAMF toe, dat om en nabij de 90 procent ( of meer) geen aanspraak op asiel hadden gehad, als ze naar behoren gecheckt geworden waren. Maar “ze zijn nu eenmaal hier”, zei Merkel trouwhartig.
Intussen is Duitsland een ander land geworden en vervreemdt het zich steeds meer van de oorspronkelijke bewoners.

Onwetend, maar politiek-correct en vol van naastenliefde
De vluchtelingengolf trof Europa onvoorbereid.Politici, kerken, vakcentrales, media en de hele goedmenschen-gemeenschap overtroffenelkaar in goede woorden en -werken, gooiden teddyberen, bonbns en handkusjes op stations en vliegvelden. “Komt allen naar ons, die zich om u willen bekommeren en u willen overladen, wij hebben genoeg voor allemaal!”Of duidelijker, om met de kanselier te spreken: “Wij redden het!”
Het is allang duidelijk, dat we “het”toch níet redden “Het”- dat zijn miljoenen nieuwe, vreemde mensen met vreemde culturen, vaak niet bereid of in staat om te integreren; “het” dat zijn honderdduizenden Moslims, die een christelijk gevormd land ondersteboven halen.

En overal heersten sindsdien dezelfde angsten: Kunnen de regeringen de nationale grenzen controleren? Belasten vluchtelingen de sociale systemen te zwaar? Stijgen door hen de werkeloosheid en de criminaliteitscijfers? Is de cultuur van het Avondland te verenigen met de Islam? Over dat alles moet kunnen worden gepraat, zelfs getwist.

Uit woede ontstaat echter geen politiek, ze verwordt dan gegarandeerd tot een behoefte aan bestraffing of wraak. Dit konden wij bijvoorbeeld vaststellen bij de meest recente gebeurtenissen in Chemnitz: De goedmenschen van alle gevestigde partijen, de kerken en vakbonden tegen alles wat niet links is. Wie het waagde, partij te kiezen voor de vermoorden, werd meteen gebrandmerkt als Nazi. Regering, oppositie (behalve de AfD) en media trokken één lijn. Het is het oude liedje:

Tot bezonnenheid gemaand

Wordt een Duitser neergestoken door een buitenlander, dan manen deze “maatschappelijke krachten” tot bezonnenheid en waarschuwen voor “rechts-populistische ophitsing”.
Raakt een buitenlander door toedoen van een Duitser alleen maar gewond – en dat pas ná een moord dan siddert er een algemene ontzetting door het land en zijn (“ongetwijfeld”)de rechts-radicalen schuldig aan de hele misère.
Kortom, de morele, politieke en (van de weeromstuit)ook de juridische maatstaven zijn kolossaal opgeschoven naar links en vertekend. Het hele theater wordt meedogenloos opgevoerd over de ruggen van de vermoorden, gewonden en hun naasten. Van spijt, van tranen en medegevoel geen spoor.

“De mensen zijn bang, niet voor vreemdelingen, maar voor zinloos geweld, wat helaas de laatste tijd vaak slachtoffers heeft gemaakt. Dat de mensen deze gedragingen niet tolereren,en uiteindelijk blijkgeven van hun onvrede, is alleen maar begrijpelijk. Als de politiek daarop had gereageerd en er naar gehandeld, zou er niemand de straat opgegaan zijn, ook niet in Chemnitz…”
schrijft een blogger op Internet.

Stille Tocht

Ook hierover moesten wij juist na de ervaring van Chemnitz nadenken: Een Stille Tocht zou de enige passende reactie zijn op de moord op een mens.
Hij verloopt (normaal gesproken) althans van de kant der deelnemers vredig, er klinken geen leuzen, enx. En niet te vergeten: Links – de Antifa in het bijzonder – bijt in hetstof, alsze geen (in de waarste zin van het woord) “aanvalspunt”kunnen vinden resp. erbij slepen, die hun “aanval”plausibel zou maken. Ze worden in ieder geval ontmaskerd als notoire (of als werkelijke) stenengooiers.

Het probleem van binnengesmokkelde linkse ophitsers is hoe dan ook niet te overzien.
Wij – de vreedzame burgers – moeten succes belovende strategieën en praktijken bedenken, om de linkse bende op “zachte” manier van repliek te dienen. Hoe deze strategie er zou moeten uitzien, zou hier niet openlijk moeten worden uiteengezet. Ervaren vakmensen zijn er in ieder geval.

Stille Tocht geblokkeerd door Links. Politie geeft toe aan links geweld en ontbindt Stille Tocht.

YouWatch schrijft:

“Een politieman stapt op de woordvoerder van de AfD- demo af en zegt, dat hij de demonstratie nu helaas moet beëindigen. Hij zou er niets aan kunnen doen, de order zou “van hogerhand” gekomen zijn. Dan verzoekt hij, het alsjeblieft niet te filmen. Maar het is een livestream en duizenden toeschouwers hebben het meegekregen. De officiële reden: Overschrijding van de tijd. Het is waarschijnlijk de eerste keer, dat de politie een protest stoet beëindigt, omdat die te land duurt. Het is dan kort na zevenen.

Eerder hadden linkse tegen-demonstranten de route geblokkeerd, zonder dat de politie ingreep. De stoet stond lange tijd stil. Toen er vervolgens een uitwijkroute was vastgesteld, beëindigde kort daarop “hogerhand”de demonstratie, waaraan minstens 10.000 mensen hadden deelgenomen…”
Met het niet doorvoeren van het recht van demonstratie en het niet ontruimen van de blokkade heeft de staat zijn zinnebeeld “rechtsstaat” afgelegd en zijn monopolie op geweld zelf uit handen gegeven. Is het mogelijk, dat deze staat zijn burgers eigenlijk helemaal niet wil beschermen?

Door: Peter Helmes.
vertaling; Theresa Geissler.

2 gedachten over “Peter Helmes over het waarden-verval en het verraderlijke waarden-relativisme van het links-politieke establishment met als voorbeeld Chemnitz.

    1. Herr Helmes, MICH hat es gefreut! Und verehrt! Weil ich nun meine eigene Chefin bin, hoffe ich für Herr Mannheimer, und vielleicht damit auch für Sie, noch vieles übersetzen zu können!
      Für mich fühlt Deutschland als mein zweites Vaterland und ich bin sicher, zusammen werden wir den Realismus siegen lassen!

      Like

Reacties zijn gesloten.