Strijd de goede strijd. (Hans Jansen)

Afbeeldingsresultaat voor hans jansen

Door: J. C. Th. Köhler.

Ik vraag me werkelijk af waar mensen de moed vandaan halen, en hoe het mogelijk is dat mensen zin hebben, om in Vak K te gaan zitten.

Zij zijn daardoor immers de opvolgers van vijftig jaar, wat in het bedrijfsleven mismanagement wordt genoemd en in politiek verband wanbestuur.

Ik hoor Ben Steneker, half jaren ’60, nog zingen: Ameland, Ameland, Wat is er met je aan de hand, Boren ze maar in je zand, mijn Ameland, mooi Ameland.  Dat had betrekking op de boringen naar gas en/of olie. Dat gas is gevonden, niet op Ameland, maar bij Slochteren. En het was amper gevonden of er werd, door verkoop in eigen land of het buitenland goudgeld aan verdiend. In een slordige vijftig jaar verdiende de staat ongeveer €290 miljard. Daarnaast hebben al die achtereenvolgende kabinetten de staatsschuld laten oplopen tot bijna €500 miljard.

Bij zo’n extra inkomstenbron zou de staatsschuld af hebben moeten nemen. We zouden nu, bij wijze van spreken, miljarden en miljarden op een spaarbankboekje moeten hebben. Wat een uitkomst zou het geweest zijn als we, toen de bankencrisis begon in 2008, zo’n financiële reserve hadden gehad. Maar vanaf het kabinet Den Uyl (leuke dingen voor de mensen) via Van Agt, Lubbers, Balkenende tot aan Rutte, is er steeds maar potverteerd.

Omstreeks diezelfde tijd is men op het idee gekomen om “gastarbeiders” naar ons land te halen. Op zichzelf helemaal geen slecht idee. Als we werk hebben en geen mensen om het uit te voeren. Als in Turkije en Marokko mensen geen werk hebben en dus werk én geld nodig hebben. Dan is het een goed plan om vraag en aanbod bij elkaar te brengen. Als vervolgens op een zeker moment dat werk er niet (meer) is, komt aan die samenwerking een eind. Gaan de gastarbeiders weer naar huis, met de verzekering, dat als we weer werk hebben, zij de eersten zijn die ervoor in aanmerking komen. Ja, dat zou je denken. Maar niet onze wakkere bestuurders.

Onze wakkere bestuurders gaven er de voorkeur aan een kosten-baten-analyse overboord te zetten. In het land van melk en honing, waar de aardgasbomen tot in de hemel groeiden, was het rekening houden met kosten en baten overbodig. We hadden aardgas, dús geld genoeg. Het kon niet op. Dat het wèl op kon hebben we, aan den lijve, tijdens de bankencrisis ondervonden. We hebben ons bewusteloos bezuinigd. Belastingen gingen omhoog, inkomsten omlaag en iedereen droeg de lasten van het onverantwoordelijke gedrag van de “boven ons geplaatsten”.

Het bezuinigen is zó ver gegaan, dat onze militairen geen oefenmunitie meer hadden. Waarop het, waarschijnlijk humoristische, advies werd gegeven dan maar zelf pang, pang te roepen. Dat zij hun helmen moeten delen. Dat zij geen fatsoenlijke uitrusting meer hadden.
We hebben allemaal het betoog van de fractievoorzitter van het FvD, Thierry Baudet, nog helder op het netvlies staan, waarin hij visueel maakte met wat voor rotzooi onze militairen werden uitgerust. Nu weer moeten onze militairen zèlf hun jas kopen voor oefening in Noorwegen, en het bonnetje bewaren om later het bedrag te kunnen declareren. Wat voor ouderwetse, originele pestpokkenbende is het bij Defensie? Is dit wat Minister van Defensie, Ank Bijleveld bedoelde toen ze zei: “Ik ben mij daardoor zeer bewust van het belang van een goed functionerende efficiënte krijgsmacht, die moet kunnen vertrouwen op de steun van bevolking en parlement?  Als onze militairen hun eigen jas moeten kopen, komt dat met het vertrouwen van de bevolking nooit meer goed.

Dit gaat tot hier alleen over het financiële aspect van de bankencrisis en arbeidsimmigratie. Maar ten tijde van de oliecrisis,1973, was er nog iets heel anders aan de orde. Om de aanvoer van olie te garanderen werd met de Arabieren een overeenkomst gesloten. Het van alle kanten geheim gehouden, of in elk geval verdonkeremaande, Verdrag van Straatsburg.
Daarin werd beloofd aan de islam niets in de weg te leggen. Het inbrengen en aanmoedigen tot deelname van immigranten in politieke partijen, handelsorganisaties en niet-overheidsorganen werd toegezegd. Een einde maken aan alle verschillen tussen moslims en niet-moslims, en opkomen voor gelijke rechten van immigranten, inclusief het bevorderen van betere kans op werk en onderwijs. Ook werd overeengekomen dat het inbrengen en aanmoedigen tot deelname van immigranten in politieke partijen, handelsorganisaties en niet-overheids organen door de regering zou worden bevorderd. Tevens het ontwikkelen van ethische handleidingen ter bestrijding van islamofobie in de media, ter promotie van culturele tolerantie en begrip, in samenwerking met de daarvoor aangewezen organisaties.

Vandaag de dag kunnen we zien en aan den lijve ondervinden dat dit verdrag wordt uitgevoerd en wat het voor gevolgen heeft. De Arabieren hebben ons in de houdgreep en NIEMAND, noch in enig Kabinet, noch in de beide kamers der Staten Generaal of in de pers, heeft het lef deze Arabische chantage naar buiten te brengen of er bezwaar tegen aan te tekenen. Het is niet politiek correct om bevriende staatshoofden voor chanteur uit te maken, dus doen we gewoon of het vrienden van ons zijn. Dat zijn het niet. Het zijn onze vijanden.
Ze zijn erop uit ons te islamiseren, onze vrijheid van religie af te schaffen. Onze vrijheid van meningsuiting af te schaffen. Kortweg, ze zijn erop uit ons Verdrag voor de Rechten van de Mens in z’n geheel af te schaffen.
Zij hebben hun eigen opvatting over de rechten van de mens en die opvatting moet vooral ook de onze worden. Zij hebben hun eigen opvatting over de vrijheid van religie. Dat wil zeggen dat zij de vrijheid hebben hun religie aan ons op te leggen.
Iedereen heeft de vrijheid om moslim te worden, maar daar houdt het mee op. Niemand heeft het recht om ex-moslim te worden. Dan moet namelijk je kop eraf. Ook als je homo bent, of Jood.
Als vrouw hoeft je kop er niet af, maar je moet hem wel houden. Je kop houden, bedoel ik. Anders mag je geslagen worden. Ook als je eens een keer geen zin hebt om je door je man te laten verkrachten, mag je geslagen worden.

De grote Duitse schrijver, filosoof en actief anti-fascist, Thomas Mann heeft gezegd: Tolerantie wordt een misdaad indien toegepast op het kwade. Welnu, Thomas Mann heeft zonder het te weten de vinger op de zere plek gelegd, ten aanzien van de islam. Als we ten aanzien van de islam tolerantie aan de dag blijven leggen, maken we ons schuldig aan een misdaad. De islam is zelf namelijk absoluut niet tolerant. Tolereert niets, NIETS, dat niet letterlijk in de koran staat.
De islam is het kwade. Onze kinderen zullen voor onze tolerantie gestraft worden. Dat is niet wat wij willen. Wij moeten het juist NIET willen, het tegengaan. Daarom ageer ik tégen de islam.

Zoals Hans Jansen, onze zeer betreurde en zeer gemiste arabist, zei: Strijd de goede strijd. Dat doe ik, met alles wat ik in me heb.

Door: J. C. Th. Köhler.