Fatsoensrakkers en het dichttimmeren van de vrije samenleving.

Afbeeldingsresultaat voor censuur

Door: Rob Meyer.

Dat onze – nog wel – vrije samenleving ondermijnd wordt door allerhande fatsoen regulerende bewegingen, al dan niet radicaal van opzet, is inmiddels wel aardig bekend.

Talloze van oorsprong als normaal en ‘moet kunnen’ maatschappelijk gedragen uitlatingen, gedragsregels en normen en waarden, worden nu op de operatietafel van de politieke correcte chirurgie gelegd en zorgvuldig in factoren ontbonden.

Deze pathologie van het nieuwe fatsoen mag gezien worden als een methode om de burger steeds verder de mond te snoeren en de vrije handen op de rug te binden, onder bedreiging van exposerende acties en het doen ontstaan van een bezwarend dossier.

De vrije seventies liggen inmiddels op het kerkhof van de censuur, en de Eerste Hulp Bij Onraad rukt uit zodra er ook maar iets wordt vernomen dat een signaal zou kunnen zijn van burgerlijke ongehoorzaamheid, rebels gedrag en vrije meningsuiting.

Natuurlijk is het overduidelijk dat deze vrije burgers wurgende hetze gestuurd wordt door een achterliggende beweging, het stuurprogramma van onze volks(mis)leiders, die zich, uiteraard, liever niet laat zien.

Maar er komen steeds meer burgers die, gestuurd door een groeiend gevoel van argwaan en onrust, dit sleepnet van de censuur nader wensen te onderzoeken en het naadje van de kous willen weten.

Geert Wilders zei jaren geleden, toen de PVV vanuit niks ineens naar 9 zetels steeg en fatsoensrakker optima forma Balkenende aangaf nooit met de PVV te zullen gaan regeren, ‘dat men zich moest gaan realiseren dat er op een gegeven moment een Revolte zou gaan ontstaan vanuit het volk.’

Het ziet ernaar uit dat dit nu stapje voor stapje aan het ontstaan is.

Een in oorsprong vanuit de Telegraaf ontsproten weblog GeenStijl nam de taak op zich om nieuws achter het nieuws te openbaren en met name een strijdvaardige houding aan te nemen richting de gevestigde orde, lees: politiek correcte linkse dictatuur.

Inmiddels heeft GeenStijl zich losgemaakt van het schatrijke Belgische mediaconcern TMG en is overgenomen door de redacteuren zelf, hetgeen ze nu in staat stelt om zich nog onafhankelijker op te stellen.

Ook dit zie ik als een stap in de richting van de beloofde Revolte.

Hoe smerig men vanuit Den Haag te werk gaat is goed te zien ten tijde van het Oekraïne referendum. Toen de Haagse Heren van de schrik waren bekomen, werd er gauw een stokje gestoken voor een eventueel vervolg-referendum. Met name Ollongren was hierin de kwade genius, gesteund door het voltallige linkse blok, met instemming van ruggengraatloze Rutte.

GeenStijl adjunct-hoofddirecteur Bart Nijman: ‘Veel dingen zijn wel erg braaf en saai geworden. Op internet zie je dat natuurlijk ook. Als je over een gevoelig onderwerp een grap maakt, heb je tegenwoordig een groot probleem. Terwijl ik vind dat grappen vaak als zalf voor een wond zijn!’

Hoofdredacteur Marck Burema: ‘Adverteerders gaan nu mee met dat brave gedrag. Maar ik ga er wel vanuit dat er een tegenbeweging gaat komen.’

De reguliere tv-zenders werken hier volop aan mee. Het ene na het andere politiek correct meukprogramma passeert de revue en de kijker wordt grondig in slaap gehouden middels goedkoop, oppervlakkig en gemanipuleerd beeldmateriaal.

Wie kijken er naar Boer zoekt hoer, All you need is Kleenex, Matthijs draait door, The Noise of Holland, Achterlijk Nieuws, ga maar door?

De burger die het allemaal maar de ver van zijn bed show vindt.

De burger die wil slapen en onderduikt.

De burger die het allemaal niet wil weten, zolang men maar van het bekende natje en droogje is verzekerd.

De burger die op de bank met een biertje in de hand hele dagen lang naar Studio onSPORTief en Langs de (zij)Lijn zit te loeren, de ogen gefixeerd op de beeldbuis, zodat men niet hoeft te zien hoe Neerlands cultuur uit de klompen gaat.

Zelfs gerenommeerde cabaretiers halen politiek correct bakzeil en wagen zich niet meer aan scherpe maatschappijkritische uitlatingen.

Toen Guido Wijers een grap maakte over Endeldarm, had-ie wel dagenlang beveiliging nodig.

En de Nederlandse goedmens legt een matrasje neer, vergezeld van een zak geld, voor al degenen die ons land binnenkomen, met medebrengen van hun bekrompen en onvrije cultuur, met als doel die aan ons op te gaan dringen.

Mensen als ‘Justin’Klaver, Rosenluller, Slechtold, indertijd Samsom (nog steeds op de achtergrond zijn Greenpeace radicalisme uitdragend) en Asscher, zijn de echte landverraders. En niet brengers van de vrije mening zoals Ayaan Hirsi Ali, Geert Wilders, Baudet en GeenStijl, om maar een paar te noemen.

Alles tezamen wordt nu steeds helder dat er een dictatoriale linksschijtende kracht achter ons landsbeleid schuilgaat en alle openheid dichttimmert.

Tot slot een – vind ik – goede grap over een enge ziekte, die naar mijn mening de zwaarte van Aids lichter maakt. Zogezegd een zalf voor de wond kan zijn:

Wat is Aids?
Een relatiegeschenk.

Door: Rob Meyer, 4 oktober 2018.