“Verandering gaat langzaam…?”Nee, het gedrám duurt te lang! (En Nederland pikt het niet meer)

Afbeeldingsresultaat voor zwarte piet

‘Pieten’ zoals ze behoren te ZIJN. Geen concessies.

 

Als je het goed nagaat, zitten we alweer sinds ca. medio augustus jl. midden in het Zwarte Pieten-gekrakeel. Ongelooflijk, maar waar.

Natuurlijk vond in deze tijd ook de Zaak tegen de “demonstratie-blokkeerders van Dokkum” plaats, wat ongetwijfeld mee zal spelen, maar overigens bekijk je als geboren, ‘autochtone’ blanke Nederlander langzamerhand het hele gebeuren met een verveelde, en vooral ook vermóeide zucht en denk je bij jezelf: “Waar halen die mensen nú opeens de energie en de verbetenheid vandáán? En daarbij: Geloven ze nu ècht, een eeuwenoude, oer-Hollandse traditie de nek te kunnen omdraaien, of in ieder geval te kunnen amputeren, omdat ZIJ het willen?

Ja, kennelijk geloven ze dat. – En uiteraard is dat misverstand ontstaan, niet doordat ze nergens gehoor kregen, maar juist doordat ze door de jaren heen veel te véél gehoor kregen:
Als een kind, dat ergens zijn zinnen op heeft gezet, van zijn opvoeders niet kort en duidelijk te horen krijgt, dat het er NIET in zit, blijft het er eindeloos over bezig.
De volwassenen raken vervolgens ontstemd, noemen het KIND vervelend, en verwend, maar strikt genomen heeft het het grootste gelijk van de wereld, dat het blijft doorzetten, zolang het geen duidelijk signaal ontvangt, dat het zinloos is en dat het er gewoon mee moet stóppen.

Zo is het precies met déze groep: Het verkeerde signaal dat ze in deze aangelegenheid opvangt van een deel van de samenleving – het línkse deel, exact gezegd – stimuleert haar om door te gaan tot het bittere einde. -En is trouwens het enige signaal, dat ze WIL opvangen.

Talloze pogingen zijn er gedaan door het àndere deel van de samenleving om haar tot rede te brengen; door diverse historici is er gewezen op de wèrkelijke oorsprong van het Sinterklaasfeest, en dat de figuur Zwarte Piet van begin af aan met álles uit te staan had, behalve met de slavernij, maar het was nooit, wat deze groep wilde horen: Het alternatief, dat ze door Links was aangepraat, was voor hen immers oneindig veel aantrekkelijker!

De tearjerker-verhalen kregen ze sinds de jaren ’70 al door Links via de media aangereikt, in het bijzonder door het IKON, dat niet ophield, er met name bij de jeugd op te hameren, hoe dóm, bevooroordeeld en gemeen “de Nederlanders” wel met “zwarte” mensen omgingen.

Ook het Sinterklaasgebeuren speelde daar in die periode al op in, door van het feestprogramma rond vijf december een heel kijkdrama te maken rond die éne Zwarte Piet, Pedro, die “het jaar daarvoor in Nederland was achtergebleven, omdat hij toen dácht, dat de mensen hier zo aardig voor elkaar waren” (de kijker voelde toen al met z’n klompen aan, dat dat dus negatief ging uitpakken, want oh, wat werd er in dit land gediscriminee-eerd!)
‘Rooie’ Mies Bouwman, het VARA-vrouwtje, speelde de reddende engel met in haar kielzog twee “dappere” kinderen, die ‘hielpen, in plaats van te discrimineren’, zodat alles tenslotte weer op z’n pootjes terechtkwam: Net als bij de IKON- jeugddrama’s een voorspelbaar, melig scenario, dat dróóp van het moralisme rond het-uitsluiten-van-de-gekleurde-medemens.

Toegegeven: Het áfschaffen van Zwarte Piet speelde in dat stadium nog géén rol. Díe discussie kwam pas in de loop van de jaren ’90 op gang, glipte terloops mee, de 21ste Eeuw in, en ontbrandde eigenlijk pas goed door de aanmatigende inbreng van VN-coryfée Verene Shepherd in 2013, toen zij zich de onbeschaamdheid permitteerde om de bevolking van twee soevereine staten, Nederland en België, zo ongeveer te bevélen, de Zwartepiet-figuur met onmiddellijke ingang in de ban te doen (geen sprake van uiteraard). Toch heeft deze muis-die-brulde, althans in dít land de Sylvana’s, de Quinsy’s en de Jerry’s kennelijk definitief wakker gebruld, waarna ze als pittbulls hun tanden in de kwestie hebben gezet, vastbesloten om nóóit meer los te laten, zolang de “kwetsende” traditie door die vermaledijde ‘witten’ niet bij het grofvuil wordt gezet.

Zij maken hierbij de fout, te denken, dat ze dat vroeg of laat zal lukken, omdat ze een handjevol ‘witte’ weg-met-ons- linksgekkies aan hun kant hebben, maar ze vergissen zich: Die Linksgekkies zijn er van meet af aan al geweest. Maar met hen zullen ze op zichzelf het tij nooit weten te keren, omdat ze het ten opzichte van de rest van Nederland zo allemachtig onverstandig aanpakken.

Ter illustratie van hoe ik dat bedoel hier een paar zinnetjes, die ik vanmorgen van de stie “Stop Blackface – K(ick) O(ut) Z(warte) P(iet)” plukte:

“Na jaren protest lijkt er langzaam maar zeker verandering plaats te vinden. Maar de verandering gaat traag – niet alleen doordat bewustzijn slechts langzaam verandert, maar ook doordat politieagenten telkens weer grensoverschrijdend gedrag vertonen en de autoriteiten staan oogluikend toe dat onze stem gesmoord wordt. ”

We zullen de theatrale martelaars-boodschap, zowel als de kwakkelende zinsbouw maar liever terzijde laten en ons beperken tot de nuchtere feiten:

“De verandering gaat traag…” omdat hij langzamerhand stókt: Al jarenlang, zeker vanaf Shepherd’s ‘aftrap’ in 2013, is Nederland compleet wéé gemaakt door het onophoudelijke gejengel van deze éne groep, en nu ze ál zwaarder geschut willen laten aanrukken omdat de verandering ze “niet snel genoeg gaat” … nu is de samenleving het zát. Dé verandering, waar zij op hopen, zal niet komen, omdat het om meer gaat dan een kleinigheid: Het gaat om een stuk Nederlandse identiteit, waarvan eenvoudigweg geen afstand kán en mág worden gedaan, omwille van de één of andere foutieve interpretatie.

Gewoon die groep (die niet eens heel ‘getint’ Nederland vertegenwoordigt, qua opinie) rustig en duidelijk laten weten: Het heeft nu lang genoeg geduurd; Jullie krijgen in deze je zin NIET. HOUD HIER VANAF NU MEE OP.

Slechts de boodschap zónder mits’en en maar’en wordt af en toe nog wel eens begrepen, tenslotte …

Door: Theresa Geissler.