De inhoud of de vorm?

Afbeeldingsresultaat voor laat me ramses shaffy

Door: Rob Meyer.

Had onlangs een interessant gesprek met een vrind.

Dit handelde naar zijn mening over het gevolg van sommige van mijn hardere maatschappijkritische stukken die ik regelmatig op Facebook post.

In zijn opinie ‘zou ik veel meer mensen bereiken als ik mijn stellingen minder hard en scherp zou delen’.

Een beetje verder in het gesprek kwamen andere argumenten boven tafel.

Hij had er last van dat ik mijn visie zo hard deelde en dat strookte niet met zijn belevenis van mij ‘als een lieve man’, zoals hij mij persoonlijk meemaakte.

Derhalve had hij mijn berichtmeldingen uitgezet.

Al verder luisterend kwamen woorden als ‘discrimineren’ en ‘rechtse standpunten’ boven tafel, alsmede het argument ‘dat ik veel mensen tegen me in het harnas zou jagen met mijn onverholen kritiek op islam, links bewind en de Overheid’.

Dat ik 500 vrienden in mijn groep heb, zegt niets, ‘want Tokkies hebben ook een vriendengroep die het allemaal eens zijn met hun stellingen’.

Volgens hem ‘zou ik wel 50.000 vrienden kunnen hebben als ik mijn woorden en argumenten milder zou uiten.

Ik zie hier 3 dingen die spelen;

a) hij heeft er zelf last van, doet hem pijn. Is helemaal legitiem en we kunnen het daar over hebben.

b) is van mening dat ik meer mensen zou bereiken als ik mij milder zou uiten = oordeel en sturend.

c) over de inhoud van mijn stukken hebben we het niet gehad. Kans gemist om het over datgene te hebben waar het mij werkelijk om gaat.

En daar zit ik enorm mee in mijn maag.

Voor mij gaat het niet om de vorm, maar om de inhoud.

Als iemand het met mij over de inhoudelijke kant van mijn stukken wil hebben, mee eens of totaal niet, be my guest en dan hebben we het er samen over. Kunnen we leren van elkaar.

Als iemand zich persoonlijk gekwetst voelt door mijn woordkeuze dan is dat helemaal goed om het er over te hebben. Niks mis mee. Ik wil niemand opzettelijk kwetsten.

Maar als iemand mij gaat vertellen hoe ik me zou moeten uiten, zonder op de inhoudelijke zaken in te gaan, dan hebben we het over de vorm, en daar kan ik helemaal niks mee.

Dan wordt de inhoud ondergeschikt gemaakt aan de vorm.

Wat aanvankelijk als goedbedoelde mening werd gebracht, gaf mij toch het gevoel dat deze persoon zelf last had van mijn directe en soms harde manier van uiten, en mij het advies gaf om dat anders te gaan doen, zodat mensen niet wegliepen met een verkeerd beeld van mij als persoon.

Ook zou dat mij werk schelen.

En zou ik veel meer mensen kunnen bereiken dan nu – waarschijnlijk – het geval is.

Aldus bekroop mij het gevoel dat het beter zou zijn als ik een andere manier van uiten zou betrachten: die van hem in zijn visie.

Dan moet ik weer even denken aan Ramses Shaffy: ‘Laat me mijn eigen gang maar gaan, ik heb het altijd zo gedaan!’

Ik ga mezelf niet veranderen omdat er mensen zijn die zich aan mijn manier van schrijven storen.

Of van mening zijn dat ik het beter anders zou kunnen doen.

Door: Rob Meyer.

2 gedachten over “De inhoud of de vorm?

  1. En ook nooit aan beginnen, Maatje! Het ligt heel simpel:
    Als mensen zich persóónlijk gekwetst voelen, door iets, wat jij zegt, kunnen ze dat natuurlijk altijd kenbaar maken, dan kan daarover gepraat worden.
    Maar in de derde persoon gaat het gauw te ver. Dan overschrijdt het een grens: de jouwe.
    Het is opmerkelijk, hoe snel mensen daartoe geneigd zijn. Laat het niet gebeuren!

    Like

  2. “Laat me mijn eigen gang maar gaan, ik heb het altijd zo gedaan!”

    Dat is het zogenaamde “historisch argument”. Waarom doe je dat zo? Omdat ik het altijd zo gedaan heb!
    Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat je het altijd goed gedaan hebt. Hierbij wil ik opmerken dat ikzelf geen enkel probleem heb met het hard neerzetten van je mening.
    Eén van mijn lijfspreuken is: “Alleen wie niet denkt verandert niet van gedachten.” Als die vriend van jou een goeie vriend is, is het op z’n minst de moeite waard om eens bij jezelf na te gaan of hij mogelijk geen gelijk heeft. Niet op voorhand zijn opinie wegwuiven met het argument: Ik heb het altijd zo gedaan. Misschien heb je het wel altijd fout gedaan. Kan toch?

    j.c.th.kohler@ziggo.nl

    Like

Reacties zijn gesloten.