Verkrachting aan de lopende band. Ik zeg: “Schuld, schuld, eigen schuld!”

 

Door Maria Schneider, gepubliceerd op “Conservo”.

De Freiburgse politiepresident Rotzinger raadt vrouwen ter bescherming tegen verkrachting aan: “Maak jezelf niet weerloos met alcohol of drugs”. Aha. Deze goede raad doet denken aan die van Mevrouw Rekers, om een armlengte afstand te houden van potentiële daders. Eindelijk komt er weer eens iemand mee. Het is de vrouw haar eigen schuld. Zij heeft het gewild. Waarom immers zou ze überhaupt anders buiten het huis wagen, waar ze hóórt?

Ik hoor de stemmen uit mijn jeugd in de jaren ’80 weergalmen. Als zij een minirok draagt, vraagt ze er zelf om.””Eigen schuld.”Ze had toch kunnen merken, dat die figuur niet ok is.” “Hoe kun je nu zo DOM zijn!”

Om niet te vergeten de argumentatie van de katholieke kerk, eveneens in de jaren ’80, dat meisjes niet uit de Schrift zouden mogen lezen, aangezien ze anders de mannelijke kerkbezoekers en de priester in hoogsteigen persoon van de Mis zouden afleiden. Schuld, schuld, schuld, eigen schuld! Heeft zich nu eenmaal zelf weerloos gemaakt.

De jonge vrouw uit Freiburg heeft nu eenmaal ook schuld. Heeft niet goed opgepast met haar drankjes, heeft zichzelf simpelweg weerloos gemaakt. Schuld, eigen schuld!

Daar had je ook nog het 15-jarige meisje, wier Afghaanse ex-vriend haar in verscheidene woningen aan zijn vrienden ter beschikking stelde.

BR-politiedeskundige Oliver Bendixen is van mening, “dat er geen sprake is van concrete aanwijzingen, dat de scholiere in de woningen werd vastgehouden – en ook niets er op wijst, dat er sprakegeweest isvan zoiets als groepsverkrachting. Aldus is het gebeuren niet te vergelijken met de zaak in Freiburg.”

Elke dag een ander is al beter, dan allemaal tegelijk.

Goh, wat zijn we dáár blij mee. Het meisje hoefde niet meteen alle Afghanen tegelijk te bedienen, maar elke dag een andere. Dat de zuivere Islam het nadrukkelijk toestaat, ongelovige vrouwen als waardepapieren geheel of gedeeltelijk te kopen en te verkopen ziet men echter te sporadisch, ook als de gebeurtenissen in Rutherford, waar Pakistaanse mannen met duizenden Engelse meisjes precaire handelingen begingen, een andere taal spreken.

De 15-jarige had immers haar voogdes haar gan met haar laten gaan. Duidelijk geval van een vispeuk dus. En een typisch précair geval, dat zich toch al te sterk vermenigvuldigt. Eigenlijk … ja … eigen schuld.

laten we nog maar een derde geval aanhalen, nu we toch zo goed op dreef zijn:
Kaalhoofdige man met rode vlekken in het gezicht – Hier ermee!

Op 3. 11.2018 om 8 uur ’s morgens werd in Fürth een vrouw door een man met “zuidlands uiterlijk” en “buitenlands accent”   https://www.infranken.de/regional/fuerth/vergewaltigung-am-hellichten-tag-in-fuerth-mann-zerrt-frau-ins-gebuesch-und-vergewaltigt-sie;art136708,3819452  in de struiken getrokken, verkracht en bedreigd met een mes. Hij had een kaal hoofd en rode vlekken in het gezicht.

Zoals het er naar uitziet, had de vrouw zichzelf met drugs noch met alcohol “weerloos gemaakt”. Of ze soms de “armlengte afstand” bewaard heeft, valt niet met absolute zekerheid te zeggen. Ik vermoed sterk, dat ze HET desondanks wilde en zich alleen voor de vorm half heeft verweerd. Waarom was ze immers anders het huis uitgegaan? Mijn uitspraak luidt dan ook: “Eigen schuld.”

Trouwens, over messen gesproken. De Krone.at meldt, “Nu komen er heel andere” https://www.krone.at/1801367. Aan de Kroatischegrens, slechts 224 kilometer verwijderd van Oostenrijk, zouden meer dan 20.000 migranten de grenzen willen doorbreken en naar Duitsland gaan. 95 procent daarvan mannen, de meesten gewapend met messen.

Goddank is er nog tofu en soja om rustig te worden.

Nu krijg ik toch wel een beetjeeen onbehaaglijk gevoel. Naast mij in het café zie ik uit mijn ooghoek een jonge, bevallige vrouw met een haarwrong, die bezig is om met een mes een stuk tofu door te snijden. Spontaan wil ik haar vragen, wat ze van deze belaging vindt en houd me vervolgens in. De “vrouw” heeft vaardstoppels, naast haar zit de zwangere vriendin. Opgelucht haal ik aden en scheld op mezelf vanwege mijn zorgen. Godzijdank – hier is de wereld nog in orde.

Het jonge stel is zo gelukkig. De man met de knot is zo vredelievend. Ik word helemaal warm van binnen, als ik zie, hoe hij vol aandacht geniet val elke hap tofu, bewust langzaam zijn sojamelk roert en daarbij zacht een dankgebed aan Gaia richt.

Vrede scheppen zonder wapens.

Zolang er nog zulke mensen zijn, heb ik hoop. Samen redden wij het. Ik ga in de kleermakerszit zitten, adem langzaam in en uit en stuur de mantra “Om” de ruimte van het Universum in.

Reeds bemerk ik in mijn energieveld, hoe mijn uitgestraalde golven van liefde de vele getraumatiseerde mannen bereiken en de straatrovers aan de Kroatische grens ertoe bewegen, hun messen neer te leggen.

Tranen van geluk rollen over mijn wangen, omdat ik erkend heb: “Eenieder kan zijn lot zelf bepalen en vrede stichten zonder wapens.” En wie dat niet kan: Schuld, schuld, eigen schuld!

Door: Maria Schneider, gepubliceerd op 6 november 2018
http://www.conservo.wordpress.com/
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2018/11/06/vergewaltigung-am-fliessband-ich-sage-schuld-schuld-selber-schuld/