To be or not to smoke?

 

Door: Rob Meyer.

Als Shakespeare nu had geleefd, zou hij zijn beroemde uitspraak ‘To be or not to be’ hebben veranderd in ‘To smoke or not to smoke’.

De wereld staat in brand, hele volkeren roeren zich tegen links beleid, natuurrampen eisen duizenden slachtoffers, meer en meer landen vallen ten prooi aan de bloeddorst van de expansieve islam-agressie, woestijnen rukken op, alsmede de pogingen om de wereld ondergeschikt te maken aan NWO, een grotendeels verborgen door superrijken gestuurde beweging om van de mensheid een slaafse kudde te maken: New World Order.

Allemaal rampspoed en ellende wat de klok slaat.

En dan maakt een clubje fanatici zich druk om een sigaretje roken op straat???
De meningen zijn uiterst verdeeld.
Zo spreekt een psychiater zich uit: ‘Sedert het stoppen met roken bijna een modeverschijnsel lijkt te zijn geworden, is het aantal Burnouts sterk toegenomen. Voor velen is dat sigaretje vaak een moment van rust, bezinning, een pauze die de stresslijn even doorbreekt.’

Noor Rikkers, kinderlongarts zegt in Het Parool: ‘De sigaret is net zo verslavend als heroïne, maar op meer plekken te verkrijgen dan brood!’

Deze dame zou ik willen horen nadat ze 3 à 4 shotjes heroïne toegediend heeft gekregen. Zou ze deze krankzinnige uitspraak dan nog steeds bezigen?

Bijna een kwart van de Nederlanders rookt. Valt me eerlijk gezegd nog mee. Had dat aantal hoger verwacht.
Maar kijken naar ‘Boer zoekt Vrouw’ is net zo verslavend, alsmede The Noise of Holland, DWDD(rollen) en ‘Heel Holland kakt’.
Nog los van het verslavende effect van het ‘bingen’ van series, mede dankzij ‘drugsdealer’ Netflix.

Een kwart van de ruim de 17 miljoen Nederlanders maakt ca 4,2 miljoen dampende burgers.
Volgens mij is dat minder dan de verslaafde kijkers van eerdergenoemde TV-pulp.
TV kijken is in basis minder slecht voor de – fysieke – gezondheid dan roken, dat dan weer wel. Wat het doet met je brein, is vraag 2…
Maar als je elke dag op weg naar school en kantoor twee maal midden in de file zit, dan hoef je al niet eens meer te roken. Je krijgt genoeg troep in je longen.
Daarnaast schiet een longarts die het roken wil verbieden, in eigen voet.
Longziekte is toch haar werkterrein?
Flauwe opmerking, I know.

Maar ik ben van mening, en met mij inmiddels velen eveneens, dat voor veel mensen een sigaretje roken een rustpunt op de dag betekent.
Wat zou er gebeuren als roken ècht totaal verboden zou worden en je nergens meer mag roken dan alleen nog thuis?
Of in je auto.
Als je tenminste alleen bent, anders sta je zo voor de rechter (zie url).
Ik kan me zo voorstellen dat er dan een enorme stressgolf zou kunnen ontstaan.
Met heel vervelende dingen daaropvolgend.
Rest mij de vraag: laten de rokers zich zonder meer beteugelen?
Of bestaat er nog zoiets als knokken voor je vrijheid?
Vrijheid zonder een ander tot last te zijn, dat wel.
Niemand hoeft last te hebben van mijn pijp of sigaretje.
Maar radicale anti-rookclubs als ‘Clean Air’ en meer van dat soort blinde fanatici draaien de vrijheid van de burger de nek om.
Dit verhaaltje wil ik eindigen met de inmiddels prangende vraag:

Wat is er mis met een beetje burgerlijke ongehoorzaamheid?

Ik steek een verse pijp op.
In mijn huis.
Gijsje, mijn huispoes, toont geen bezwaren.

Rob Meyer 7 november 2018.
https://autorai.nl/nederlanders-verdeeld-over-roken-in-auto-met-kinderen/

4 gedachten over “To be or not to smoke?

  1. Weer een lulverhaal, vol met onbewezen en onbeargumenteerde beweringen en dus vol met rechtstreekse onzin. Niet het eerst weggooi artikel waar de grote Rob Meyer ons mee denkt te imponeren. Hij schrijft niet onaardig, maar hij denkt slecht. Hou er mee op, Rob, het slaat allemaal als een tang op een varken.

    j.c.th.kohler@ziggo.nl

    Liked by 1 persoon

    1. Ik wil mij toch veroorloven, hierbij op te merken, dat ik de achterliggende kerngedachte van dit stukje niettemin denk te vátten, meneer Köhler – anders had ik het ook niet doorgelaten.
      Je kunt wel heel bevlogen een algehele kruistocht tegen het roken gaan voeren, maar de vraag is en blijft: Hoe ver kun je daarin gaan zonder andermans grenzen te overschrijden?
      Dat is trouwens een vraag, die men zich maar beter bij álle bevlogen kruistochten kan blijven stellen, tenminste, als het doelwit nu ook weer niet direct de concrete belager van het eigen welzijn is. (Dus, m.a.w.: Islam: ja, roken: nee.

      Like

      1. “Maar ik ben van mening, en met mij inmiddels velen eveneens, dat voor veel mensen een sigaretje roken een rustpunt op de dag betekent.”

        Nicotine pleegt een aanslag op het zenuwgestel. Het opnemen van een nieuwe dosis nicotine brengt de zenuwen die, vele malen per dag ontwenningsverschijnselen vertonen, weer tot rust. Zo bezien is het roken van een sigaretje een rustpunt te noemen. Hetzelfde kan gezegd worden van een nieuwe dosis heroïne. Die brengt ook de om verdoving schreeuwende zenuwen tot rust. Maar wie is de krankzinnige die dus het gebruik van heroïne aanbeveelt?

        Nu heb ik één zin uit het artikel als volslagen onzin aan de kaak gesteld. Maar zo staat het hele artikel vol met, excusez le mot, gelul. Het feit dat het doorgelaten is, pleit niet vóór het artikel, maar tégen degene die het heeft doorgelaten. Het spijt me oprecht dat ik dit concluderen moet.

        j.c.th.kohler@ziggo.nl

        Like

      2. @J. C. Th. Köhler, 00.26U: Niet erg, hoor: U heeft uw zienswijze hierover en ik de mijne. Daar mag allebei voor uitgekomen worden.
        Ik ga me hierover ook niet verdedigen: Het is nu eenmaal zo, dat ikzelf het roken al sinds jaren praktisch heb opgegeven, louter uit bezuinigingsoverwegingen, maar daarom nog geen kruisvaarder tegen het roken geworden ben: Dat is namelijk tegen MIJN principes – al kan ik me voorstellen, dat sommigen dat bepaald niet als een principe zullen herkennen.
        Maar toch is het er wel degelijk één: Het principe van andermans grenzen niet overschrijden. IK kan niet beweren, er last van te hebben als er in mijn bijzijn gerookt wordt (als me er al eens één wordt aangeboden, zeg ik zelfs geen nee) dus dan ga ik, al kan ik er zelf opperbest buiten, principieel de anti-rooklobby niet versterken – ja, U leest het goed: Dat is wat m i j betreft een heus principe.
        Het gaat dan uiteraard niet exclusief om dat roken; het slaat natuurlijk op alle zaken, waar je in dit opzicht zo tegenaan kunt lopen. Daarom heb ik, denk ik, ook zo’n aversie tegen de Islam, die de hele wereld zijn zienswijze wil opdringen. Maar wat voor de Islam geldt, geldt voor andere dingen evenzeer.
        Tja, ik ben, vrees ik, eveneens een beetje van “Laat me….” Maar vergist U zich niet: In zijn soort is dat dus net zo goed een ‘principe’.

        Like

Reacties zijn gesloten.