Uitspraak in zaak ‘blokkeer-Friezen onvermijdelijk volgens de D66-norm.

 

Ziezo, de uitspraak in de  zaak van de blokkeerfriezen is er door. En, hoe voelt het, gezien door de ogen van ons, realisten?
Niet goed, natuurlijk. Maar dat komt nu eenmaal neer op het intrappen van een open deur: Geen enkel vonnis zou, emotioneel, ooit goed gevallen zijn in ons realistische kamp, doordat juist  w i j  voor de volle honderd procent begrijpen, wáárom deze (tegen)actie op touw was gezet:
1. Omdat  iedereen in heel Nederland intussen kon weten, wat de uiteindelijke doelstelling was/is van de betreffende groepering, die officiéél toestemming voor een vréédzame demonstratie had gevraagd, namelijk:  het onherstelbaar verminken – zo niet met wortel en tak uitroeien – van een oeroude, Nederlandse traditie annex specifiek kinderfeest;

2. omdat men, getuige  de gebeurtenissen het vorige jaar in Maassluis, eveneens kon weten, waar dat op zou uitlopen: Ook díe demo was aanvankelijk aangemeld als “vreedzaam” maar liep tenslotte uit op verbale- en fysieke agressie, het zich teweer stellen tegen instructies van de kant van de politie, en bovenal:  op het de stuipen op het lijf jagen van weerloze kínderen en hun ouders. Het is dan ook bepaald geen verrassing, dat de Dokkumers, met deze herinnering in het achterhoofd, zich van tevoren schrap gingen zetten om dergelijke gebeurtenissen bij de Nationale Intocht in hún stad koste wat het kosten mocht, te voorkomen.
Kijk, ze hadden in het geheel niet tot deze, inderdaad wat spastische, tegenactie hóeven overgaan, als hun burgemeester, die van de hierboven beschreven wederwaardigheden net zo goed op de hoogte moet zijn geweest als zij, de juiste beslissing had genomen door de aanvraag voor deze demonstratie alleen al uit het oogpunt van orde en veiligheid, níet te honoreren. Edoch, deze burger”moeder” behoorde nu eenmaal, ongelukkig genoeg, tot het multikul-aanbidderskamp van de PvdA, waardoor zij hoogstwaarschijnlijk liever haar tóng zou hebben afgebeten, dan een oproerkraaiersgroepje ‘getinte’ mede-landers een “nee” te verkopen: Stel je toch voor, dat het uitgelegd zou zijn als verraad aan de linkse/multiculturele zaak!

Dus klampte zij zich maar liever bij voorbaat vast aan de – loze – belofte, dat het een vréédzame demo zou betreffen, haar minder lichtgelovige mede-burgers op deze manier nopend tot betreffende, inderdaad wat onbezonnen, tegen-actie. Niet meer dan logisch, want een kat in het nauw maakt nu eenmaal rare sprongen.

Alleen is/zijn het nu die kat(ten) die voor de gevolgen moeten opdraaien en níet hun nalatige bazin, die ze met haar onverantwoordelijke gedraai tot het uiterste heeft gedreven, dat is het bittere aan de hele geschiedenis.
De Rechterlijke Macht, in Nederland nu eenmaal al zeker een halve eeuw doordrènkt van het links-liberalisme, spon bepaald goed garen bij de verkrampte situatie, waarin de Dokkumers moeten hebben verkeerd; álles viel op die manier terug te brengen tot zogeheten neutrale, feitelijke argumentatie: Het blokkeren van een snelweg kán metterdaad risico opleveren voor de algehele verkeersveiligheid,  en belemmering van één specifieke groep kán geschaard worden onder de noemer ‘eigenrichting’, ziedaar hoe gemakkelijk het de Rechterlijke Macht gemaakt werd om flink door te pakken ten gunste van de multiculturele zaak.
Wat initiatiefneemster Jenny Douwes betreft: Haar oproep was, ofschoon moedig, overduidelijk eveneens een handeling, ingegeven door het instinct wan de-kat-in-het-nauw: We wéten inmiddels, hoezeer men zich met oproepen-op-Facebook op glad ijs begeeft. En de rechterlijke Macht zich ongetwijfeld andermaal maar in de handen wrijven over zóveel gemakkelijk te vatten ‘prooien’, die ze niet of nauwelijks hoeft te rechtvaardigen!

Alhoewel…. de opgelegde straffen roepen dan, qua hoogte, weer wèl de nodige vragen op: Een gemiddelde van 120 uur de man/vrouw  – en 240 uur plús een maand voorwaardelijk voor Jenny Douwes – dat zijn doodgewoon opzichtig zware sancties, zeker tegen de achtergrond van de luttele 40 uur, die werden opgelegd aan Dave Roelvink, zoon ván, wegens het ladderzat achter het stuur betrapt worden (wat in theorie heel wat méér levens had kunnen kosten dan de hier beschreven ‘tegen-actie’).

Dat geeft te denken! Daar zit iets bui-ten-ge-woon scheef! Dat geeft aan dit hele proces wel zóiets doorzichtigs, zoiets uitgesproken politiek-corrects, dat iedereen met een gemiddeld denkvermogen er onmiddellijk de vinger op kan leggen. Daarvoor hoef je nog niet eens Martin Bosma te heten, die dat inmiddels al gedaan heeft, en ongetwijfeld zal worden gevolgd door verschillende prominenten in- en buiten de politiek, zolang ze maar niet óf tot de Sylvana Simons-kern van de getinte mede-landers, óf tot de verstokte links-liberale kliek behoren, met lands-verkwanselaar D66 voorop, die van lieverlee, onfortuinlijk genoeg, zo over-vertegenwoordigd is geraakt binnen de Rechterlijke Macht.

Deze hele zaak riekt bijzonder kwalijk … zodat het meer dan ooit zaak is voor Realistisch Nederland om wat deze kwestie betreft de hakken in het zand te zetten, op de eerste plaats àchter de blokkeer-Friezen te blijven staan, en voorts de strijd voor het behoud van onze tradities/kinderfeesten met hand en tand te verdedigen tegen zowel drammende “rijksgenoten” als landverraderlijke multikul-aanbidders, net zolang tot de laatste van dat zooitje op de knieën gegaan is, in plaats van  w i j , (zoals zij willen.)

Niks verloren zaak: Het grootste deel van de Nederlanders staat hierin nog steeds achter ons!

Door: Theresa Geissler.