Wie “wit” is, is automatisch “geprivilegieerd” (denkt althans de “angry black man”)

Door: Theresa Geissler.

 

Lezer – voor zover tenminste autochtoon en blank … oh, pardon: “wit”, ik heb verheugend nieuws voor U: U bent geprivilegieerd!
Daar was U zich tot op heden nog niet van bewust? Ik evenmin, om U de waarheid te zeggen. Maar toch schijnt het zo te zijn.
En als je er goed over nadenkt, is dat ook precies datgene, wat bepaalde ‘mede-landers’ ons al jaren aan het verstand proberen te brengen: Dat de “witte” man/vrouw geprivilegieerd is, dat hij zijn eigen bevoorrechte positie niet beseft, niet waardeert, vul maar in.
KOZP-coryfee Jeffrey Afriyie, probeert het ons doorlopend in “verzoenende” speeches aan het verstand te brengen, wannabe-politica en -talkshow-‘gezicht’ Sylvana Simons tracht het ons steeds verbetener door de strot te duwen, in de Tweede Kamer komen een paar verongelijkte Turken en één Marokkaan er voortdurend mee aanzetten … en allemaal lijken ze wel steeds fanatieker en geïrriteerder te worden omdat het er bij ons naar hun zin maar niet snel genoeg ín wil -wat volgens hen wèl móet: U, ik en heel autochtoon Nederland moet en zál beseffen: Wij zijn “wit”, dús geprivilegieerd.
Vandaar natuurlijk ook die volkomen op de spits gedreven Zwarte-Pieten-discussie: Dat wij, de “witte geprivilegieerden” dan ook niet snáppen dat ons maar één ding zou passen: Nederig, vol deemoed en vooral: vrijwíllig afstand doen van een oude, diepgewortelde traditie, om daarop misschien hooguit een goedkeurend schouderklopje in ontvangst te mogen nemen: “Braaf zo, ‘witte’, je leert het nog wel eens: Je kunt er in principe ook niets aan doen, dat je geprivilegieerd bent. Nu maar gauw in je mand.”

Daar heb ik tenminste vanavond nog een treffend voorbeeld van gevonden met behulp van Google. Een bijdrage op Brainwash.nl door Chimamanda Ngozi Adichie, (zwart) schrijfster en feministe:
https://www.brainwash.nl/bijdrage/waarom-racisten-geen-slechte-mensen-zijn
– Pak van mijn hart om dat te lezen, trouwens; overigens deed de volgende passage me alweer de haren te berge rijzen:

“We moeten onszelf permanent bevragen en vragen stellen aan anderen. Dat is belangrijk, want we hebben zelf maar beperkte ervaring. Alleen op die manier komen we erachter hoe anderen in de realiteit staan. Ik heb respect voor witte mensen die in staat zijn hun privileges te herkennen. Die zeggen: ‘Ik heb er niet om gevraagd om wit geboren te worden, maar ik weet dat ik het ben.’ Dat besef is al een stap.”

Voelt U? Elke ‘witte’ zou, ook volgens deze ‘zwarte’ dame, terdege moeten beseffen, dat hij/zij de erfzonde met zich meedraagt van het ‘wit’ – en daarmee het on-evenredig ‘geprivilegieerd’zijn. EN uit hoofde daarvan uiteraard het boetekleed aantrekken, dát spreekt!

Wie scheert er hier wíe over één kam, vraag je je bij zoiets af: Beseffen deze eenvoudigen-van-geest (sorry, maar dat is op deze manier de realiteit) wel, dat ook ‘witten’ maar stervelingen van vlees en bloed zijn, kwetsbaar als zijzelf? Dat ‘wit’ geboren zijn geenszins wil zeggen, dat bepaalde ongemakken des levens je automatisch bespaard blijven?

Zijn alle ‘witten’ soms hoogopgeleid, wonen ze in vinex-wijken, of in vrijstaande villa’s, leven ze van riante inkomens, verdiend met bevredigende banen, en hebben ze ook voorts totaal geen obstakels te overwinnen omdat ze nu eenmaal ‘wit’, dus geprivilegieerd zijn? Zitten er onder hen helemaal geen armlastigen, beperkten, chronisch zieken en maatschappelijk geïsoleerden, omdat die dingen zich nu eenmaal niet- of althans veel minder zouden voordoen bij ‘witte’ mensen, die door hun ‘witte’ soortgenoten met meer begrip tegemoet getreden zouden worden, en met meer égards behandeld?

Ik zal haar, de Sylvana’s, de Afriyie’s, de Gario’s, de Shepherds en wat dies meer zij, meteen maar even uit de droom helpen: QUATSCH! De grootste quatsch!
De ‘geprivilegieerden’, die zij blijkbaar op hun netvlies hebben staan, zijn nu juist degenen, die het zich kunnen permitteren om hèn naar de mond te praten, die het zich kunnen veroorloven om de Nederlandse identiteit, de Nederlandse tradities – met inbegrip van hun kinderfeesten – bij het Grofvuil te zetten, omwille van het opkrikken van het eigen ego. Dat is juist de groep, die hen stijft in hun eigen zelfbeklag – die dat kán doen omdat ze niets wezenlijks te verliezen heeft, tenminste niet voor haar eigen gevoel. DAT zijn inderdaad de geprivilegieerden.
Maar diegenen, die nog steeds waarde hechten aan de Nederlandse identiteit, aan hun tradities en aan hun onschuldige kinderfeesten behoren daar, over het algemeen gesproken, in geen geval toe en voelen het zich zomogelijk nóg minder: Dat wordt ze wel bijgebracht door de metterdaad geprivilegieerde groep, die ze om bovengenoemde reden – het fijne gevoel in eigen hoofd – schoffeert, met de ‘zwarten’, of althans de niet-autochtonen, als bruikbaar hulpmiddel.

 

Je zou dát een mw. Adichie, die juist dit soort ‘witten’ in haar kortzichtigheid met zoveel minzaam welgevallen bekijkt, weleens zeer hartig door de strot willen duwen, als je kon … ziedaar, hoe erin deze kwestie, toegespitst op de Zwarte Pieten-discussie, zoveel polarisatie kan ontstaan.

Tevens doet haar neerbuigende vorm van ‘respect’ (jazeker, dat bestáát: een neerbuigende-vorm-van-respect) mij onwillekeurig denken aan de eis van KOZP, dat de ‘blokkeer-Friezen’ als bijkomende sanctie een verplichte workshop van Nederland Wordt Beter opgelegd zouden krijgen; dat ligt immers precies in de lijn…

En die naam, NWB, doet op zijn beurt weer werktuiglijk denken aan de zoetgevooisde taal van Kuzu c.s., dat ze zich alleen maar willen inzetten om “van Nederland een beter en prettiger land voor álle Nederlanders (lees: de “Nieuwe Nederlanders”) te maken. Kortom: Het einde van de polarisatie is bepaald nog niet in zicht -en schuif nu de schuld daarvoor maar weer op de “geprivilegieerde witten”.

Eh… Wanneer en waar is de volgende blokkade….?

Door: Theresa Geissler.