Onze dodelijke tolerantie

Door: Dushan Wegner

Ons wordt geleerd, dat tolerantie (verdraagzaamheid) moreel goed is, tot het offeren van zichzelf aan toe. De machtigen komt het goed uit, wanneer het volk “duldt”, dus wordt verdraagzaamheid als dogma bijgebracht. Dat was in de Middeleeuwen al het geval. Maar wát, als tolerantie dodelijk is?

Zij zijn feeën, betoverende toverwezens. Slechts één windvlaag, een klein, onvoorzien tochtje als het al te snelle toeslaan van de kamerdeur of een tegenargument en reeds kan het gespuis hun frêle vleugeltjes breken. (Daarom sluiten ze zichzelf dan ook op in “safe spaces”, veilige ruimtes, waarbinnen geen briesje en geen weersprekend denkbeeld hun fragile wezen in gevaar kan brengen.) – Zij zijn feeën, fijnbesnaarde fabelwezens en zij strooien hun feeënstof in de ogen van de slapenden en maakten het zandmannetje tot kanselier, en wij weten niet, wanneer, hoezo en waar hun feeënstof zal vallen. Nee, wij weten niet, zoals wij anders ook zoveel over het leven niet weten, en dat is toch de toverkracht, dat wij niet weten, wat deze fladderende beestjes daarbij denken!

De nieuwe magische toverstof heet tolerantie, en geen mens kan verklaren, wanneer, waarom en waarheen hij wordt gestrooid.

Dulden en verdragen.

Niemand kent de regels, volgens welke de toegestane mening haar tolerantie als feeënstof over het land strooit, wie ze treft en wie ze haar tolerantie bespaart. Roze speelgoed voor meisjes geldt als seksistisch, maar een religieuze hoofddoek, reeds voor kleine meisjes, dát accepteren is zogenaamd tolerant. Biologische verschillen tussen man en vrouw – helemaal in de hersenen! – dat is zogenaamd seksistisch, maar met religie verweven patriarchaat, dat een waardigheids-verval tussen man en vrouw religieus vastlegt, zou dan weer wèl te tolereren zijn. Gedachten zoals die, welke U nu leest, waarin de linkse doctrine overvraagd wordt, die bezorgen de toleranten grote angst en zouden “deplattformed” moeten worden, maar de angst voor het bezoek aan de Kerstmarkt en de ‘mobbing’ van de autochtone minderheid op school, dat niet te verdragen vinden zij intolerant.

Tolerantie betekent verdraagzaaheid, toleratie is verdragen. Tolerantie is geen openheid, tolerantie is geen bewijzen, en tolerantie is geen verstandigheid. Te tolereren betekent te dulden en te verdragen. En, wanneer politici en journalisten het zeggen, betekent tolerantie: Het volk heeft te dulden en het volk heeft te verdragen.

De mishandelde vrouw, die haar ranselende man verdraagt, omdat bont en blauw geslagen worden haar nog altijd minder pijnlijk toeschijnt dan de eenzaamheid, die is letterlijk tolerant. De christelijke martelaar, die in het Colosseum door wilde leeuwen werd verslonden, omdat uiteen gereten worden door roofdier-tanden hem minder pijnlijk toescheen, dan verraad te plegen aan zijn geloof, die heeft ook verdragen,die was ook tolerant tegenovwer de Romeinen. En ja, het continent dat de leer vanuit de geschiedenis, de lust aan het heden en de hoop op de toekomst van zich laat stelen, omdat het hem minder pijnlijk toeschijnt om dood en angst te verdragen, dan om”rechts” te worden genoemd, heeft die hem al beklommen, de laatste bergtop der tolerantie?

“Wees tolerant” is nieuw Duits voor “Verdraag, zonder te klagen”.

Ik wil niet dulden, ik wil niet moeten verdragen en ik wil niet moeten willen verdragen.

De prijs van de tolerantie

Wij hebben reeds vernomen van de aanslag op de Kerstmarkt in Straatsburg. Volgens de actuele berichtgeving heeft een bekende misdadiger, die naast zijn beroep on the road was was als religieus extremist, drie mensen gedood en meerdere verwond. Ik schrijf “religieus extremist”, dus welke religie was het, die daar misverstaan werd? Hindoeïsme? Boeddhisme? Rastafari? Sjamanendom? Druïdendom? – nee, geen van de genoemde religies (Het antwoord krijgt U bv. te lezen bij faz.net, 12. 12. 2018)

De vermoedelijke aanslagpleger was geboren in Frankrijk, was ook in Duitsland op pad, en had Noord-Afrikaanse roots. En wij weten, in welke community hij verkeerde. Men zou nu kunnen vaststellen dat het net zo is, het nieuwe tolerante Europa, en dat terreur nu eenmaal de prijs is van de tolerantie. Hoe toleranter des te meer dood. Of zien we nu iets verkeerd?

Welnu, deze aanslag heeft twee bijzonderheden die evenwel de stelling niet tegenspreken, maar hem veel eerder onderschrijven!

Ten eerste: Bij de aanslag van Straatsburg ontpopten de parlementariërs van het naburige EU-parlement zich als de huichelaars van de dag. Deze dikkoppen, die dag in- dag uit over muren en rechts-populisten kankeren, die breeduit de tolerantie prediken, verschansten zich en wilden dun gebouwen niet verlaten, eer het gevaar voorbij was. Waar waren de tolerantie en de openhartigheid van die zwetsers toen plotsteling gebleven? Was het uiteindelijk toch zo, dat muren er zijn om mensenlevens te beschermen? – “A zeggen, maar B doen”, of zoiets dergelijks.

Ten tweede: De vermoedelijke aanslagpleger van Straatsburg was door Duitsland uitgezet naar Frankrijk. Met andere, ijskoude woorden: Duitsland was intolerant geweest en dat heeft mogelijk een aanslag in Duitsland verhinderd ( lees bv. bild.de, 12. 12. 2018)

Het schijnt, dat de meest onaangename leer uit de zône goedmenschelijke waan deze is: Tolerantie doodt, intolerantie kan levens redden. (Zie ook: De schuld van de Goedmenschen)

Niet te dulden

Het is waarlijk niets nieuws, dat politici en andere machten het volk aanpraten, dat datgene te verdragen, wat de politiek U door de strot duwt, een morele waarde is. Sommigen zeggen, dat de hele werkwijze van de kerken er op ingericht is (geweest), het volk te helpen verdragen en te dulden, wat noodlot en vorsten hem aandeden.

Vroeger zei men: Verdraag, wat je nu wordt aangedaan, dan zul je in de Hemel worden beloond – en niet verdragen zou een zonde zijn. Thans zegt men: Duld, wat er nu met je wordt gedaan, en je zult hoe dan ook worden geprezen als een tolerant mens – en niet dulden zou rechts zijn.

Vanuit deze perspectieven is het over het algemeen logisch, dat regeringen en propagandisten zo veel miljoenen investeren in campagnes ten behoeve van de verdraagzaamheid. Dat was in de Middeleeuwen al zo en dat is nu ook zo, en ook nu zijn het opvallend vaak mannen van de kerk, die het volk oproepen, de mogelijkheid van de dood te verdragen voor de “goede zaak”. (Zie ook: Goedmenschen riskeren het leven van andere mensen.) ….

Het volledige artikel kunt U desgewenst hier lezen:
https://dushanwegner.com/toleranz/?mc_cid=248aec49e6&mc_eid=ac82e0b2ba

Door: Dushan Wegner.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2018/12/14/unsere-toedliche-toleranz/#more-23090