Geleend leven

Door: George Berben.

Ik ben een mens, een man,ik leef mijn leven.
mijn lichaam leeft,maar meer nog tracht ik mijn
geesteskracht te laten leren van het leven met het
besef, het leven is geleend.
Ik ben een man, ben rijk maar bezit niets,
alles wat ik denk te bezitten is slechts tijdelijk.

Ik ben een man, ik werk, ik ploeter voort, ik gaf, ik nam,
maar besef aan het einde van dit leven heb ik slechts
herinneringen, laat hopelijk herinneringen achter
voor hen die ik heb geleend.

Ik ben een man en ben getrouwd dus heb een vrouw,
ook deze vrouw is slechts geleend en mij
geschonken door haar ouders,
vrij om te staan en te gaan zoals zij wil,
zij is niet mijn bezit ook al dragen wij elkanders ring.

Ik ben een man, ik ben vader, de vader van een dochter.
Ook haar kreeg ik te leen, met de verplichting haar
lief te hebben, zorg voor haar te dragen, haar op te voeden tot
een goed mens, om haar dan weer af te staan.
Ik ben een mens, een man en gaf mijn dochter te leen aan
een andere man, met de verplichting zorg te dragen voor
mijn kind, haar met respect te behandelen en lief te hebben.

Ik ben een man, een mens die de geleende jaren zit te tellen,
zich afvraagt hoeveel staan er nog te boek.
Bestaat er ergens in dit universum mogelijk een administrateur, die zich bezig houdt met het becijferen van mijn levenshypotheek
en concludeert,’t wordt tijd om in te lossen,

dan is het voor deze man, deze mens het einde, zoals op
deze aardkloot elke seconde met een mens gebeurd!
De geleende jaren vulde ik, deels zelf , op eigen wijze in
goed of slecht er valt niets te veranderen, het is gebeurd,
het levens leentegoed is ingetrokken,waarom dan getreurd!

George Berben
Auteur: kind van de rekening, een verboden bestaan.