Trias Politica

Door: George Berben.

De Nederlandse democratie wordt gekenmerkt door het Trias Politica, de Wetgevende macht, de uitvoerende macht en de rechterlijke macht.

Inmiddels weten we en is wel duidelijk geworden dat er nog enige andere machten meespelen in onze maatschappij.
Dat zijn de machten. De “Onderwereld” en de “Bovenwereld”.

Het dilemma ontstaat als men zich gaat afvragen waar de werkelijke macht ligt die onze maatschappij in evenwicht moet houden.
We zouden moeten kunnen vertrouwen op het Trias Politica, echter het vertrouwen in dit stelsel wordt er niet beter op, gezien de schade die deze machten aan de samenleving hebben toegebracht.

Dan is er nog de “Middenwereld”! Deze wordt bevolkt door die burgers die vertrouwen proberen te houden in onze democratie, zich als beschaafde medemensen proberen te gedragen, zich netjes aan de Wetten en regelgeving trachten te houden en keurig, onder het toenemende kaalplukken, hun belasting betalen aan een onbereikbare belastingdienst. De term “Pluk ze” ,bedoeld voor criminelen, wordt vooral toegepast op de gewone burger. Die dient bovenal te slikken en de mond dicht te houden en zeker geen kritische opmerking maken over het Overheidsbeleid.

Over de “Onderwereld” kunnen we kort zijn:
Iedere burger weet wat en wie er mee wordt bedoeld. Het zijn zij die geen waarden en normen kennen, zich uiterst crimineel gedragen en niet terugschrikken voor moord, doodslag en overige bij Wet genoemde misdrijven, waar vooral de “Middenwereld” de tol voor moet betalen.

De “Bovenwereld”, bestaat die eigenlijk nog wel? Is deze inmiddels teveel verweven met de “Onderwereld” zodat het verschil tussen beide haast niet meer kan worden vastgesteld.
In de kudde van keurige dames en heren in driedelige kostuums,mantelpakjes, haute couture of toga bevinden zich bij nader inzien veel wolven in schapenvellen. Mensen voor wie de scheidslijn tussen goed en kwaad al geruime tijd verdwenen is en die deals sluiten met leden van de “Onderwereld”.

De aantrekkingskracht van macht en geld doen hen balanceren op de rand van de afgrond en zij met het minste evenwichtsgevoel storten in het ravijn van corruptie en omkoping.
Helaas zijn dit niet de gevaarlijkste figuren uit de “Bovenwereld”:

Degenen die het meeste kwaad aanrichten zijn zij, die zich moeiteloos staande weten te houden in dit wereldje, geruggensteund door vrienden in de “Onderwereld” en uit het zogenaamde “Old boy’s netwerk”: Daar, waar rechters gewone burgers, die de Wet overtreden, celstraffen opleggen, mogen de welgestelden en invloedrijken hun straf afkopen. Goed voor hun imago en uiteraard gunstig voor ’s Rijks schatkist. De voorbeelden van de belangenverstrengeling, de deals die gesloten werden en worden tussen de “Boven- en onderwereld” worden – soms – door de media blootgelegd.

Loopt het tegen vijf voor twaalf voor onze democratie of van hetgeen er nog van over is?

George Berben