De vrije burger bestaat niet.

Door: George Berben.

Het gevoel dat ik hier probeer te beschrijven is niet van vandaag of gisteren, maar al van
een veel langere tijd. Ik weet niet hoe het de lezer vergaat, maar iedere nieuw dag overvalt mij het gevoel dat ik geen vrije burger meer ben van dit land.

Met alle macht en met alle mogelijkheden binnen de grenzen van de Wet en soms over die grenzen heen tracht de Overheid onze privacy en vrijheden te beperken.

Nog niet zo lang geleden werd over deze stelling gelachen en gezegd dat het zo’n vaart niet Zou lopen en nu worden we met de feiten geconfronteerd.
Wat weet de Overheid nog meer van ons en over ons? Door de invoering van diverse systemen weet de Overheid waar we naar toe gaan, waar we ons bevinden, hoe veel of hoe weinig er op onze bankrekening staat en waar we ons geld aan uitgeven.
Diverse (staats) bedrijven of instellingen kopen of verkopen onze privé gegevens en met enige regelmaat wordt er gelekt of liggen vertrouwelijke gegevens op straat tot “verbijstering” van de politiek.

Je hoort mensen om je heen zeggen dat ze niets te verbergen hebben en weinig moeite
hebben met de kennis of de inmenging van de Overheid m.b.t. hun persoonlijke
omstandigheden.
Ook ik zou het standpunt kunnen delen dat ik niets te verbergen heb, hetgeen niet wil zeggen, dat u en ik geen recht meer hebben op onze privacy.
Kritische burgers hun stem willen laten horen of meningen delen door een artikel
te schrijven, liggen onder het vergrootglas van de Overheid.
Zoals de Overheid zelf heeft aangegeven worden er ook berichten, geplaatst op de sociale
media, nauwlettend in de gaten gehouden en gelezen door daartoe speciaal bevoegde
personen.

We worden door een liegende Minister-president, die er geen moeite mee heeft regelmatig woordbreuk te plegen, naar de slachtbank geleid. Helaas volgt een deel van de bevolking hem als een kudde makke lammeren.
Zij blijven vertrouwen houden in dit kabinet en Mark Rutte en leggen hun hoofd gewillig op het hakblok.
Het is niet eens meer opvallend dat zijn partij, de VVD, opnieuw en jaren op rij het grootste aantal politici kent, waaronder zelfs ministers, die frauduleus handelen en het niet zo nauw nemen met de waarheid. Het verschil tussen “Mijn en dijn” ontgaat hen blijkbaar en ze voelen zich daar niet in het minst schuldig over.

Het is “ontroerend” om te zien op welke wijze de Minister President in het parlement
afscheid neemt van zijn ministers en staatssecretarissen die zitting hadden in zijn
kabinetten! Hangend over elkaars schouders weten ze nog net de krokodillentranen in
bedwang te houden. Het zouden beslist geen tranen van schaamte zijn geweest over
hun leugens of politieke Alzheimer m.b.t. mistoestanden of handelingen die zij zich niet
meer “voor de geest kunnen halen”. Zoals gewoonlijk, in het tijdperk Rutte, blijft de
eindverantwoordelijke, de Minister President buiten schot, knikt minzaam naar de leden
van het parlement en met de welbekende glimlach op zijn gezicht vertrekt hij naar
“het torentje” met in zijn hoofd de nieuwe verkiezingsleuzen.

Uiteraard zijn er uitzonderingen die de regel bevestigen als het om vrije burgers gaat.
Dat zijn de grote en kleine criminelen in dit land die door gebrek aan capaciteit bij de politie
en het OM hun gang kunnen gaan waardoor burgers in hun vrijheid worden beperkt.
Deze criminelen hebben niets te vrezen van die incompetente rechters die hen met fluwelen
handschoenen aanpakken en in bepaalde gevallen op vrije voeten stellen in afwachting van
de behandeling van hun proces en deze kans benutten om zich aan de rechtsgang te onttrekken.
Deze criminelen rijden schietend door woonwijken waarbij onschuldige slachtoffers vallen.

Ook een groot aantal (hoog)bejaarden worden slachtoffer van laffe, meestal jonge criminelen, die hen op straat of thuis beroven, zwaar mishandelen en hulpeloos achterlaten.
Bedreigingen en/of intimidatie van burgers, ondernemers of conflicten met criminele concurrenten worden tegenwoordig benadrukt door gebruik te maken van handgranaten,het gebruik van vuurwapens en het stichten van brand in woning- of bedrijfspanden.

De politie en het OM geven aan dat het “Pluk ze” beleid om zware criminelen financieel aan te pakken onvoldoende resultaat oplevert.
Boef(jes) met een dik strafblad rijden in super de luxe bolides als maniakken door woonwijken en over snelwegen waarbij ze alle snelheid limieten overschrijden tot zelfs aan 300 km/pu .
Ze wanen zich onaantastbaar en hun advocaat hangt wel weer een zielig verhaal op om ze vrij te pleiten c.q. een lagere straf opgelegd te krijgen.
Als deze criminelen toch opgepakt worden en veroordeeld worden wacht hen de gevangenis.
Geen nood, immers het feesten gaat daar voor hen gewoon door, wat ze vastleggen met hun binnengesmokkelde mobieltjes. Drugs gebruiken en in drugs handelen is ook al geen probleem en zoals we weten kunnen pedoseksuelen kinderporno downloaden en bekijken in deze “strafinstellingen”

Het doen van aangifte wordt steeds lastiger, wachttijden om aangifte te kunnen doen zijn geen uitzondering meer.
Uit frustratie daarover worden er minder aangiften gedaan door burgers
en wordt via het NPO nepnieuws de mededeling gedaan dat de criminaliteit in Nederland daalt!

Ik wens u allen een mooie dag en koester de vrijheden die u nu nog bezit: het kan morgen weer anders zijn.

George Berben