De “Rechtsstaat” Nederland.

Door: George Berben.

Uiteraard kan ik niet inschatten of u dit gevoel ook krijgt op het moment dat u een dagblad openslaat en de berichtgeving tot u laat doordringen, het verval van Nederland als “Rechtsstaat”.

Decennialang worden we op de hoogte gesteld van de wijze waarop jonge mensen die rechten gaan studeren elkaar bij de ontgroeningen fysiek en psychisch tot op het bot afbreken waarbij normen en waarden geen enkele waarde meer hebben. Bij de ontgroeningen moet er iets zijn gebeurd waardoor wij nu opgescheept zitten met rechters met een `Vreemde kronkel` in de hersenen waardoor zij niet in staat zijn, goed en kwaad van elkaar te onderscheiden.

Een aantal van deze “Meesters in de rechten” zijn nu de rechters die u en mij moeten beoordelen m.b.t. onze levensstijl en de daden die wij verrichten.
Ze zijn voor “het leven benoemd” waardoor de arrogantie zulke grote vormen heeft aangenomen dat zij denken, zelf boven de wet te staan en in bepaalde gevallen zelfs de Wet aan hun laars te lappen.
Een groot deel van het verval van onze maatschappij is dan ook op hun conto te schrijven waarbij ik zonder voorbehoud aangeef, dat een aantal van deze juristen het afvalputje vormen in wat nog over is van onze “Rechtsstaat” door hun, door vele burgers, onbegrepen vonnissen en arresten. Het gevolg daarvan is dat burgers hun vertrouwen in het restje van onze `Rechtsstaat` hebben verloren.

We hadden een “Meester in de rechten” die er naar streefde om als minister van Justitie een Wet in te voeren waardoor volwassenen ongestraft seks zouden mogen hebben met kinderen beneden de 16 jaar. We hebben een `Meester in de Rechten` die als topambtenaar jarenlang verdacht werd (door velen nog steeds) van seksueel misbruik van minderjarigen en de handen boven het hoofd kreeg van een bevriende Minister en studievriend en andere (Minerva) vrienden op belangrijke posten. Diezelfde minister weigerde als `Meester in de Rechten ` excuus aan te bieden aan slachtoffers van zedenmisdrijven en moest daartoe gedwongen worden, maar bleef het deksel op de beerput houden zodat grondig onderzoek naar deze misdrijven verhinderd werd.

We hadden “Meesters in de rechten” die als (kinder) rechters zich schuldig maakten aan het seksueel misbruiken van kinderen (Persoonlijke ervaring) We hebben “Meesters in de Rechten”die als strafpleiters in zedenmisdrijven de slachtoffers in de beklaagdenbank plaatsen. We hadden “Meesters in de rechten” die jarenlang de hand boven het hoofd hielden van oprichters en leden van de pedoseksuelen-vereniging Martijn en onder de noemer van “Vrijheid van vereniging en vergadering” het belang van deze mensen voorrang verleenden boven het recht van het kind , volgens het Internationale verdrag van de rechten van het kind, waardoor kinderen niet konden en nog steeds niet veilig kunnen opgroeien. We hadden een `Meester in de Rechten binnen de regering die kinderhandel gedoogde waarna deze kinderen verkracht en misbruikt konden worden binnen een in Nederland illegaal huwelijk. Ook deze politicus en jurist wordt daarbij `gedekt` door ` Meesters in de Rechten` bij het Nederlands OM en Juristen in Brussel.

We hebben “Meesters in de Rechten” die bij zware misdrijven, waardoor levens van slachtoffers voorgoed verwoest worden, slechts taakstrafjes uitdelen, waardoor criminelen zich gesteund voelen om door te gaan met hun misdrijven.
We hebben “Meesters in de rechten” die zich zo almachtig wanen, dat zij tegen alle adviezen in, soms zelfs de adviezen van het OM, de politie en psychiaters en andere “deskundigen”, gevaarlijke criminelen, waarbij het gevaar voor herhaling van hun misdaden in voorlopige vrijheid stellen in afwachting van hun rechtszaak. Ieder weldenkend mens weet dat deze criminelen deze kans met beide handen aangrijpen om te verdwijnen naar een voor hen veilig land of, zoals ook al diverse malen is gebeurd, weer een onschuldige vermoorden, verkrachten of zwaar mishandelen.

De Rechtsstaat Nederland zal nog verder afglijden richting `bananenrepubliek”, maar misschien is dat wel een belediging voor een aantal van deze `Bananenrepublieken`

G. Berben
Auteur kind van de rekening, een verboden bestaan