Berlijn is een beetje zoals Oeganda

Door: Young German.

Afgelopen woensdag bezocht Boris Palmer, de laatste Groene met enig overgebleven verstand, de hoofdstad van de Bondsrepubliek. Hij had haar enkele weken geleden nog scherp bekritiseerd en gezegd: “Als ik in Berlijk kom, denk ik altijd: Voorzichtig, u verlaat het functionerende deel van Duitsland!”

Wat hij daarmee bedoelde, moge duidelijk zijn – criminaliteit, drugs, clan-heerschappij, slecht politie-beleid, mede te wijten aan de koortsachtige waan, waarmee de regerenden van deze stad het geld van de staat uit het raam smijten. Trouw aan het motto van Burgmeester Müller, die net als Saswam Chebli spuugt op de armoede van de burger: Neem toch een taxi https://www.bild.de/regional/berlin/michael-mueller/wo-berlin-nachts-zu-gefaehrlich-ist-55462888.bild.html , als je bang bent om ’s nachts door Berlijn te lopen.

Nu bezichtigde Palmer, vooraf aangekondigd, het Görlitzer Park, teneinde een indruk te krijgen van het dagelijks reilen en zeilen van de kleurrijke verrijkers uit Angola, Nigeria en Tunesië, die daar niet alleen bloedgeld incasseren, maar zelfs ook drugs verkopen voor de clans. Wie bij z’n verstand is, mijdt deze hoek alle uren van de dag. Maar toen meneer Palmer arriveerde bij Görli waren er geen junkies, daklozen, criminelen en Noord-Afrikanen meer te zien. Het hele park was nagenoeg steriel, regelrecht vrij van mensen. Wat was er gebeurd?

CDU-Fractievoorzitter Burkard Dregger, die mogelijk ambities koestert om op een dag ook over Uganda of Angola te heersen, had zijn voorzorgsmaatregelen genomen en Görli voor de aankomst van de VN-inspector resp. Boris Palmer, geprepareerd. Tien politie-agenten waren van tevoren uit hun eigenlijke taakgebied losgeweekt, om een paar minuten voor de aankomst van de Groene voor orde te zorgen en het park schoon te vegen https://www.bz-berlin.de/berlin/friedrichshain-kreuzberg/so-versteckte-berlin-seine-dealer-vor-boris-palmer. Alle buitennissige figuren, die men daar anders altijd aantreft, werden voor korte tijd verjaagd en alles voor zover mogelijk presentabel gemaakt. De gebeurtenis doet mij sterk denken aan het gedrag van Afrikaanse staatshoofden, die voor de aankomst van belangrijke representanten uit het buitenland immers eveneens de hoofdplaats voor het presidentiele paleis van alle bedelaars en lepralijders laten ontdoen. Over de pasvermoorde dissident strooit men snel zout en zand, eer het graf haastig wordt afgedekt. En de gevangenen, die door de VN-directeur mogen worden aanschouwd, zijn ook opeens weer weldoorvoed en zouden niet gelukkiger kunnen zijn, dan in deze pas-gereinigde betonnen cellen. Ziet u, waarde gasten? Alles in orde in Shithohlistan! Geen mensen, geen problemen.

De volgende logische stap zou eigenlijk zijn, als het camoufleren van de puist met de crème niet langer functioneert, om Boris Palmer te verwijderen. Misschien denkt men in Berlijn wel, dat, als er geen bekritiseerders meer zijn, er logischerwijs ook niets meer te bekritiseren kan zijn – ergo zou dan alles in orde zijn.
Als ik Boris Palmer was, zou ik me nu een beetje zorgen maken.

Door: Young German.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://younggerman.com/2019/02/22/berlin-ist-ein-bisschen-wie-uganda/