Klimaatwaanzin en gender-ideologie: Als vrouwen kinderen haten…

Door: David Berger.

…. zijn ze niet alleen gegarandeerd vrouwelijke gender-ideologen, maar ondertussen ook nog eens geknipt om de heldinnen van de nieuwe klimaat-hysterie-religie te worden.

Wanneer men vraagt, wie Verena Brunschweiger is, zal 99 % van de Duitsers daarop geen antwoord kunnen geven. Een in 2013 verschenen boek “Tegen de pornografisering van het dagelijks leven” heeft niet eens bijgedragen tot een Wikipedia-artikel over de SPD-vrouw, genderacademica, feministe en lerares.

Dat zou nu wel eens kunnen veranderen, want in haar nieuwe, bij uitgeverij Büchner verschenen boek “Kindervrij in plaats van kinderloos” https://www.buechner-verlag.de/buch/kinderfrei-statt-kinderlos/ celebreert de, zeer passend als lerares werkzame, schrijfster haar haat tegen kinderen geheel openlijk. Dergelijke taboe-doorbrekingen en kwetsingen van menselijke gevoelens zijn bij uitstek geschikt om een ‘klik’ te genereren. Wie al eens een boek heeft geschreven over pornografie, weet heel goed waarom: Omdat ze stoelen op soortgelijke mechanismes bij de consument als horrorfilms of pornografie, waarin bruut geweld wordt geseksualiseerd.

FEMINISME MOET TEGEN KINDEREN ZIJN

Vrouwen, die zich uitspreken tegen kinderen, zouden dappere voorvechtsters zijn voor een betere wereld. Op de dwaalweg van het feminisme, die de kindermoord door abortus bejubelt als buitengewoon vooruitstrevend en emanciperend voor vrouwen, gaat Verena Brunschweiger doodleuk nog een stuk verder: Kindervrij te leven zou een vrouw tot een dappere rebel tegen achterhaalde sociale verwachtingen maken, zou voor feministen praktisch onontkoombaar zijn. De door haar overal waargenomen en steeds als vrouw-vijandig beschouwde pornografisering zou bovendien leven door de moedercultus.

In de aankondigingstekst voor het boek val te lezen:

“Vrouwen, die zich uitspreken tegen nakomelingen, zijn de dappere voorvechtsters van een beweging, die moet worden gestimuleerd, wil onze door de westerse levensstijl mateloos uitgebuite planeet nog langer bewoonbaar en levenswaardig blijven.”

“EEN KIND IS HET ERGSTE, WAT MEN HET MILIEU KAN AANDOEN”

Ook een verstandige gender-politiek zou met het plaatje, dat vrouwen kinderen krijgen, niet te verenigen zijn. De maatschappelijke conscensus zou conservatief zijn, een “ongerefecteerde, pro-natalistische bevolkingspolitiek” bedrijven en niet voor gerechtigheid tussen de geslachten in onze samenleving kunnen zorgen.

En omdat hier de één of ander toch nog wel bedenkingen tegen zou kunnen aanvoeren, verleent Verena Brunschweiger haar concept in een interview met de “Kurier” de hogere wijding der klimaatreligie: “Het besluit, om geen kinderen op de wereld te zetten, is ook ecologisch: Een kind is het ergste, wat men het milieu kan aandoen. Elk niet op de wereld gezet kind betekent een CO2-besparing van om en nabij de 50 ton per jaar.”

Tegelijkertijd bekritiseert de 38-jarige ook enkele moeders: “Achter een kinderwens steken vaak echter ook ecoïstische of narcistische motieven.” De hele cultuur is er tegenwoordig op ingesteld om kinderen op de wereld te zetten. Met haar boek wil de Duitse meehelpen om dit taboe te doorbreken. (bron: https://www.oe24.at/welt/Ein-Kind-ist-das-Schlimmste-was-man-der-Umwelt-antun-kann).

Door: David Berger.
Vertaling: Theresa Geissler
Bron: https://philosophia-perennis.com/2019/03/06/klimawahn-und-genderideologie-wenn-frauen-kinder-hassen/