Sahra Wagenknecht – de loods gaat van boord

Door: von Reisig

Ze mag dan in sommige opzichten herinneren aan Rosa Luxemburg, ze lijkt toch een ander (politiek) einde te krijgen dan zij: Sahra Wagenknecht – een intelligente, attractieve vrouw, die zowel bij de linksen als bij enkele rechtsen en in het bijzonder bij degenen, die deze categorieën voor achterhaald houden, een goede reputatie geniet. Ook de oud-linkse en nieuw-rechtse Jürgen Elsässer was gek op haar. Nu heeft ze zich verrassend genoeg, zogezegd om gezondheidsrdenen, binnen twee dagen zowel uit het bestuur van de beweging “Aufstehen” (Opstaan) teruggetrokken als aangekondigd, niet langer kandidaat te zijn voor het fractie-voorzitterschap van die Linke. Het is uiteindelijk onbelangrijk, of de gezondheid alleen maar een voorwendsel is, want ze zou metterdaad voldoende redenen, om fysiek en psychisch aangeslagen te zijn. Te veel haat en kwaadaardigheid is er van links-liberale- en links-extremistische zijde over haar uitgestort.

Ook fysieke aanvallen heeft ze meegemaakt, men herinnere zich alleen al de taarten-aanslag in mei 2016 op een partijdag van Die Linke, die voor rekening kwam van de wereldverbeterende dromers, die zich stoorden aan Wagenknechts standpunt, dat niet alle vluchtelingen naar Duitsland konden komen.
De ZEIT draagt haar na, dat ze immers zonder meer al nooit een geschikte “linkse integratiefiguur” is geweest en verwijt haar, het “innerlijke van een natie in het middelpunt” van haar denken te hebben gesteld. Maar pardon, wat moet er dan voor een politica, die door deze natie wordt gekozenen haar belangen moet vertegenwoordigen, belangrijker zijn dan haar innerlijk? Over dergelijke links-sektarische toppunten kan men slechts het hoofd schudden. Wie zulke argumenten hanteert en denkt, dat de partij van deze zuivering zalprofiteren, schijnt totaal niet te merken, dat hij zich daarmee in de betekenisloosheid manoevreert.

De loods gaat van boord; Kipping en Riexinger kunnen dan laten zien, hoe goed zij links kunnen her-integreren. Hoe dan ook zullen vervolgens ook de ratten het zinkende schip verlaten. De ene helft zal een nieuw thuis vinden bij de AfD en de overigen bij de oprukkende Grünen. Slechts diegenen, die het beste geweten van de hele wereld hebben en maar al te goed weten, wat juist en wat verkeerd is – en welke meningen garant staan voor een misdaad, zullen elkaar terugvinden in de afgedankte politieke kringen, waaruit ze gekomen zijn. Wagenknecht heeft treffend gesproken van ivoren torens, waarbinnen men zich interesseert voor gendergesternte en niet voor het pensioen.

Of zij na haar genezing de aprilgrap van “vrijdag” van 2018 waar zal maken en een links-nationale partij zal oprichten? Vermoedelijk niet. Aan nog meer partijen hebben wij geen behoefte. Wij hebben behoefte aan de juiste plitiek. Ik moet wel zeggen, dat het me plezier zou doen, haar op een andere plek terug te zien.

Door: von Reisig.
Vertaling: Theresa Geissler
Bron: https://younggerman.com/2019/03/11/sahra-wagenknecht-der-lotse-geht-von-bord/