Criticasters en wakkere geesten…

Door: Rob Meyer.

Onlangs las ik een interessant kritisch stuk, geschreven door een goede vrind.
Eén bepaalde passage trok mijn aandacht:

‘De angst voor terrorisme, de angst om niet meer te kunnen zeggen wat men echt vindt. Het feit dat we ons moeten aanpassen en voldoen aan de eisen ( niet het verzoek) van nieuwe medelanders waaraan we niet kunnen en mogen voldoen omdat die in strijd zijn met onze wetten en regelgeving, maar ook aan onze eigen cultuur en tradities.’

Dit door de auteur geschetste politieke ‘straatbeeld’ kan slechts plaats vinden met instemming van de gehoorzame burger.
We hebben nu al een langzame doch zekere opkomst van gele hesjes, ook in Nederland.
Op Facebook nemen de ontevreden rammelaars exponentieel toe.
Overal komen maatschappijkritische clubs, blogs en actiegroepen als paddenstoelen uit de getergde Nederlandse klei omhoog.
M.i. is er maar één echt werkzaam Pad: Burgerlijke ongehoorzaamheid.
Een mens buigt voor datgene waar hij stellig in gelooft.
En dat van buitenaf opgedrongen (of moet ik zeggen: geïnjecteerde?) wereldbeeld verwordt door mijn geloof daarin tot werkelijkheid, waardoor ik netjes binnen die beeldgrenzen zal blijven functioneren, gedreven door angst, wetten en indoctrinatie.

Voorbeeld: in de film ‘Meetings with remarkable men’ over het leven en zoektocht van de grote soefi leraar Gurdjieff, komt een scène voor waar hij een jongen tegenkomt die angstig heen en weer rent binnen een in het zand getekende cirkel, door plagerige leeftijdgenootjes aangebracht. De angstige jongen blijkt niet in staat te zijn om uit die getekende cirkel te stappen. Op de vraag van Gurdjieff verklaart één van die plaaggeesten dat deze jongen tot een bepaalde stam behoort, waar ze geloven dat je niet uit een in het zand getekende cirkel kunt ontsnappen.
Gurdjieff, die dit volslagen nonsens vindt, veegt met zijn voet een stukje van die cirkel weg en het slachtoffer vlucht, zijn vrijheid tegemoet.

Dit verhaal las ik lang geleden, eind zestiger jaren, en tot op de dag van vandaag laat dit mij zien hoe wij geloven in een wereld vanuit ons denken, deels, zoals gezegd, ingebracht door bepaalde leiders.

Elk kritisch stukje wat jij en ik, en velen met ons delen, aldus ballonnetjes doorprikkend, dus eigenlijk met onze voet een opening maken in de cirkel uit mijn voorbeeld, kan iedere keer weer iemand helpen ontsnappen uit die gevangeniscirkel.

Laten we gewoon doorgaan, lof voor alle moedige mensen die hun tijd geheel ten dienste stellen van criticasters, en lof voor al die dapperen die zich stapje voor stapje begeven op het pad van de Burgerlijke Ongehoorzaamheid.

Want als een schaap niet meer luistert naar de herder en wegloopt uit de kudde, zal dat de kudde verzwakken, waardoor de herder steeds minder materiaal heeft om te beheren.

Rob Meyer 13 maart 2019.