Verdienmodellen vanachter de coulissen

Door: Rob Meyer.

Ik ben wapenfabrikant.
Dus heb ik vooral belang bij oorlogen.
Stoken tussen naties is dan één van de probate middelen die mijn mensen toepassen om mijn afzetgebied drastisch te vergroten.
Hoe ik dat dan kan verkopen aan de burger?
Simpel: ‘Mijn wapens zijn toch voor jullie eigen veiligheid en de vrede?’
Daarbij wordt ik heel goed geholpen door de Overheid. Die staat op mijn loonlijst.
Pacifisten zien dat anders.
Dat zijn dan ook de linkse doornen in mijn ‘rechteroog’.

Ik ben geneesmiddelenfabrikant.
Dus heb ik belang bij zieke mensen.
Derhalve draag ik er zorg voor dat ze nèt niet dood gaan, maar wel hun levenlang aan mijn medicijntepels moeten blijven hangen.
Dat vergroot mijn afzetgebied met exponentiële sprongen.
Hoe verkoop ik dat aan de burger?
Simpel: ‘Door alternatieve geneeswijzen te demoniseren, in kwaad daglicht te stellen en tot slot te verbieden. De politiek helpt mij daar bij. Daar betaal ik ze dan ook goed voor.

Ik ben levensmiddelenfabrikant.
Dus heb ik belang bij een zo groot mogelijke klantenkring.
Hoe ik dat bewerkstellig?
Ik koop gewoon alle kleine ondernemers op en zet daar mijn supermarkten voor in de plaats.
Tevens werkt stunten met kiloknallers, wurgcontracten met agrariërs en miljoenen steken in groots opgezette reclamecampagnes in mijn voordeel.
De overheid staat op mijn loonlijst.
Hoe ik dat de burger door de geïndoctrineerde strot duw? Mijn PR-team draagt er zorg voor dat alle andere, biologische, alternatieve en ‘gezondere’ producten naar de achtergrond worden gedrongen, negatief bestempeld en middels een ontmoedigingsbeleid uit de openbaarheid worden verwijderd.

Ik ben chemiemultinational.
Ik heb dus belang bij een zo groot mogelijke afzetgebied van mijn chemische producten.
Hoe ik dat voor elkaar krijg?
Dat is toch zo simpel: gewoon een pact sluiten met bovengenoemde verdienmodellen.
De wapenindustrie heeft chemicaliën nodig voor hun biologische wapens.
De geneesmiddelenindustrie heeft mijn chemische stoffen nodig om hun klanten aan de ene kant te genezen, maar tegelijkertijd weer ergens anders ziek te maken, zodat ze permanent aan het medicatie-infuus blijven hangen.
En de levensmiddelenbusiness, die op hun beurt weer een pact hebben gesloten met de geneesmiddelensector, hebben mijn chemicaliën nodig om de burger heel langzaam en vrijwel ongemerkt allerlei ziektes te laten krijgen, zodat ze de weg wel moeten vinden naar de farmaceuten.

En dan de politiek. Die krijgt genoeg geld van ons om de andere kant op te kijken.
De burger houden we monddood, blind, doof en onwetend, en wij hebben allemaal een dik belegde boterham.
Mooi systeem toch?
Dat heet gezonde samenwerking op ‘hoog’ niveau.

Oja, ik vergeet nog de nano-industrie. Die gaan we binnenkort ook toepassen middels toevoeging in verplichte vaccins.
De minister van volksgezondheid heeft al toegestemd.
We moeten er toch zorg voor dragen dat de burger controleerbaar en bestuurbaar blijft voor ons? Want zonder gehoorzame burgers gaat ons hele knap geconstrueerde verdienstelsel naar de haaien. En die staan inmiddels op de lijst van met uitsterven bedreigde diersoorten, dankzij onze grote vrienden de Japanners en Chinezen.

Rob Meyer,23 april 2019