Over terrorisme en social media…

Door: Rob Meyer.

Ziehier: nu er vanuit de ‘rechtse’ hoek een aanslag is gepleegd op een moskee in New Zealand, steekt men de koppen bij elkaar om plaatjes, filmpjes en berichten over terroristisch geweld op social media te weren en aan te pakken, iets wat talloze aanslagen vanuit de islamitische hoek niet hebben kunnen bewerkstelligen.

Daarnaast: die gruwelijke aanslagen door jihadisten op Sri Lanka afgelopen week, zouden een vergeldingsactie zijn op die aanslag in New Zealand, opgeëist door IS.
Dan zou je zomaar tot de conclusie kunnen komen dat aanslagen op islamitische doelen ‘veel zwaarder wegen’ dan andere, even gruwelijke en totaal af te keuren terreurdaden.

Ruik ik hier de stank van vooringenomenheid?
Of misschien wel influistering vanachter de politieke schermen?
Of zou het zomaar kunnen zijn dat westerse landen in hun broek doen als het gaat om moslims?
Dan bedoel ik natúuuuurlijk niet al die vredelievende en gematigde moslims, dat snapt iedereen. Die willen geen onschuldige burgers opblazen of hele dorpen uitroeien uit naam van hun God.

Maar waarom horen we die zo weinig?
Waarom staan de vredelievende, geweldloze en geïntegreerde moslims niet als één man op en maken een vuist tegen hun gewelddadige broeders en zusters?
Robert Long zong het al op zijn lp ‘Vroeger of later’: ‘Allemaal angst.’
Iedereen is bang voor de boze en gekwetste moslim.
Hun tenen zijn lang en reiken tot aan hùn hemel.
Hun God mag alleen bij naam genoemd worden als bommen ontploffen.
Hun profeet moet onzichtbaar blijven, naamloos en onaantastbaar.
Als een politicus in Nederland een cartoonwedstrijd wil houden over de profeet, dan gaan ergens ver weg in Pakistan duizenden in uiterste razernij en haat verkerende moslims de straat op en dreigen alle aldaar vertoevende landgenoten van ons te onthoofden.

Is de islam dus de superieure religie die iedere wereldburger op een gegeven moment dient te omarmen, anders wacht ons een gruwelijke dood?
Welke ultieme wijsheid schuilt er achter deze religie?
Zou bekering tot islam leiden naar een hogere bestaansnorm?
Is het zo dat wij ‘gered’ dienen te worden van de duivel en ons leven derhalve over moeten geven aan de Hogere Leider, Allah?
Maar ik was altijd de mening toegedaan dat religie een verheffende werking inhield voor de mens. Zogezegd een opstapje om vanuit wijsheid, vredelievendheid en respect het leven te leiden dat ons is gegeven, geleid door Het Hogere Wezen.
Waar passen dan bomaanslagen, onthoofdingen, wiloplegging, vrijheidsberoving, vrouwonderdrukking en Middeleeuwse leefregels binnen die ‘verheffende’ religie?

Conferencier Fons Jansen wist het al in de jaren 70 heel treffend te verwoorden:

‘Ik heb niets tegen Het Hogere Wezen. Wel tegen Zijn grondpersoneel!’

En met deze chirurgische uitspraak legt deze wijze man de kern van het probleem bloot:

Niet religie is schuldig aan de vele bloedige oorlogen, vroeger en nu, maar de mens zelf, die in zijn onwetendheid, en behept met een totaal gebrek aan enige vorm van bewustzijn, alles slikt wat bepaalde schreeuwers verkondigen, domweg achter die op macht beluste volksmenners aanlopen en hun de tools bieden om middels welke religie dan ook, het volk te knechten ten eigen faveure, onderwijl alles toeschrijven aan de Wil van het Hogere Wezen.

Oplossing: een geweldloze burgerlijke ongehoorzaamheid en afkeren van de kudde.

Rob Meyer, 24 april 2019.