Massale dolfijnsterfte aan Franse kusten

Door: Rob Meyer.

Ik ben altijd weer verbijsterd over het bewustzijnsniveau van de Fransen.
Hun mooie land, dat dan weer wel, wordt elk jaar weer overspoeld door toeristen, die zich na een heel jaar van hard werken te goed doen aan de Franse Campagnelucht, coquilles in knoflooksaus, overgoten met de Franse wijnen, die overigens voor meer dan 50 % vermengd worden met Italiaanse en Spaanse wijnen…Dit nog los van het Beaujolais Primeur schandaal van jaren geleden. De beroemde Franse wijnen blijken vele malen meer wijn te exporteren dan in het land ooit verbouwd kan worden.

Maar dit tot daar aan toe.
Maar als het op innovatieve ontwikkelingen met betrekking tot de visserij aankomt, blijven de Fransen min of meer steken in de middeleeuwen.
Hun gebrekkige, welhaast prehistorische vistechnieken liggen ver achter op die van Nederland, waar vissers tijd en geld staken in de ontwikkeling van pulsvisserij, een geavanceerde methode die veel minder aanslag pleegt op het milieu, de zeebodemcultuur en de vissen die in de netten dienen te worden gevangen, om uiteindelijk als maaltje op mijn bordje terecht te komen. Had je ook maar geen haring of kabeljauw moeten worden.

Pulsvisserij, Nederlandse vinding, is een geavanceerde techniek met veel minder milieuschade tot gevolg (Google). En tevens als resultaat veel gerichtere vangstquota met beduidend minder bijvangst, die volgens de EU-regels vernietigd dient te worden.
Daar gaan de babyvisjes die toekomstige generaties vissen vertegenwoordigen.
Met dank aan Brussel…
Om deze techniek te ontwikkelen is geld nodig, dat zich evenwel laat terugbetalen in de loop van de tijd. Onze vissers hebben deze hobbel al achter de rug. De Fransen niet.
En willen dat ook niet. Gedreven door jalousie en investeringsangst togen de Franse vissers naar het EU-hof. Die hebben uiteindelijk beslist dat pulsvissen verboden wordt.
Met dank aan ons geliefde vakantieland.
En Brussel, dat blij is met Macron, en hem alle wind in de zeilen wenst.
Maar het gevolg is voor de Nederlandse vissers een regelrechte ramp: hun miljoenen van investeringen zijn naar de zeebodem. En ze moeten weer terug in de tijd.
De Franse Neanderthalers hebben hun zin.

Maar nu dient zich een ander zeeprobleem aan: massale dolfijnensterfte aan de Franse westkusten. Allen dit jaar al spoelden ruim 1000 dode dolfijnen aan. Het grootste gedeelte van de dieren raakte verstrikt in (Franse) visnetten.
De teller staat voor 2019 al op een recordaantal van 1200 dolfijnen, evenveel als in heel 2017!! Het bericht vertelt dat het werkelijke aantal dode dolfijnen zeker 6 x hoger ligt, aangezien het merendeel naar de zeebodem zakt.
Maar aangezien de dolfijn een beschermd zoogdier is, durven de vissers een dode dolfijn niet mee te nemen voor onderzoek. Dus die worden dan teruggegooid in zee….

Zowel de Franse en Spaanse vissers alsook de dolfijnen vangen haring en sardines in de Golf van Biskaje, waar deze zoogdieren dus verstrikt raken in de netten. En meestal sterven door verstikking, aangezien dolfijnen longen hebben.
Dit is dus een regelrechte ramp.
Dankzij de oudheidskundige museumtechnieken van de Franse vissers.
Zou het een verschil maken als de Fransen wèl aan de pulsevisserij zouden gaan?
Dat zou vermoedelijk een boel dode dolfijnen kunnen schelen.
Maar zelf heel goed bekend met de Franse mentaliteit (jaren getrouwd geweest met een Française), neig ik naar de negatieve kant: Fransen leren niet en zetten de bekrompen hakken in het ego-zand.
Kansloos dus, zowel voor de Nederlandse vissers, als voor de dolfijnen.
Brussel: dank voor weer een geweldige daad…

Door: Rob Meyer, 4 mei 2019.