De Groenen, een ietwat andere beschouwing

Door: Florian Stumfall *)

De Groenen (Viridis irrationalis Teutonicus Linné) representeren één der meest verbazingwekkende voortbrengsels der evolutie. Weliswaar behoren zij naar de opvatting van het merendeel der wetenschappers tot de primaten gerekend te worden, maar komen ze doorgaans niet overeen met de algemeen geldende ontwikkelingsprincipes. Bij hen namelijk geldt zwakheid als deugd en kracht als moreel verwerpelijk. Wat dat betreft zijn ze geschikt om de Darwinistische leer van de “survival of the fittest” serieus ter discussie te stellen.

Voorkomen

Het natuurlijke habitat van de Groenen is urban. Hun diepe worteling in het afval van de grote stad compenseren ze hoe dan ook met een hulpeloze hartstocht voor al het vegetatieve. Aan gezien ze echter bij voorkeur in coffee-shops, bio-winkels en Feng-Shui-instellingen plegen te nestelen, valt het de meesten van hen zwaar, te kiezen tussen een elzenboom en een eikenboom.

Voeding

De voeding van de Groenen bestaat, zoals hun naam al aangeeft, uit rauwkost en knol-gewassen en is aldus vegetarisch tot veganistisch, enkele uitzonderingen daargelaten. Daarnaast stellen ze de hoogste eisen binvoorbeeld niet aan de kwaliteit van de grondstoffen maar aan verkrijging van deze en grijpen daarbij terug op methodes van eeuwen geleden. Verschrompeld fruit en vlekkerige groenten gelden voor hen als wenselijk. Belangrijk is vooral, dat het oogsten geweldloos geschiedt. De heiligen onder hen wachten zich er zelfs voor, om bijvoorbeeld een appel te plukken en wachten er op, tot hij uit zichzelf op de grond valt.

Bij het onderhoud van de Groene is het gebruik van hennep van grote betekenis.

Het sociologische.

De Groenen komen voor in kleine, zelden wat grotere roedels en huldigen daarnaast de zwerm-intelligentie, die goed waar te nemen valt bij vakantiegangers op autosnelwegen in de zomer, als de files kilometers lang worden. Er teken zich een onvoorwaardelijk geloof af aan de leerstellingen van hun roedel-leiders, wat voor hen het excessieve gebruik van de grote hersenpan overbodig lijkt te maken.

Wetenschappelijk-filosofisch betreden de Groenen nieuwe wegen: Ze gaan uit van de wens en pogen, de werkelijkheid daarop af te stemmen. Hiertoe plegen ze in verschillende roedels bij elkaar te komen en lange disputen te houden> De hartstochtelijkheid va de toespraak is daarbij belangrijker dan haar duidelijkheid en begrijpelijkheid. Mannelijke exemplaren plegen zich bij dergelijke gelegenheden bezig te houden met haken of met het voeden van het kroost.

Vermeerdering

Bij de Groenen heerst een strenge gynarchie, die het mannetje in zijn sektarische doelmatigheid toelaat, bv. bij het huishoudelijke werk. Anderzijds wordt zijn positie gekenmerkt door onderwerping. Gewaardeerd in hem worden de deugden der zachtmoedigheid, terughoudendheid en toegeeflijkheid.

Promiscuïteit en anarchie zijn de idealen voor groene seksuele betrekkingen. De paringen geschieden onafhankelijk van geslacht; combinaties mannetje/vrouwtje kunnen evenwel doorgaans tot geboorten leiden. In het algemeen komt hierbij één jong ter wereld, zelden een tweeling. Ofschoon de voortplanting van de Groenen hoofdzakelijk geschiedt door propaganda.

Gebruik

De vraag, of de Groenen behoren tot de bruikbaren is hevig omstreden. Zijzelf beweren van wel, de meerderheid der bevolking vindt van niet. Onbetwist geschikt blijken zij na hun overlijden te zijn om mee te bemesten.

*) Dr. Florian Stumfall, publicist en auteur van vele boeken, was referent bij de landelijke leiding van de CSU en jarenlang redacteur van de Bayern-Kurier.

Door: Florian Stumfall.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2019/05/20/die-gruenen-eine-etwas-andere-betrachtung/#more-24352