“De ellende van de Christendemocraten”

Door: altmod *)

De ellendige CDU

“De ellende van de Christendemocraten” was de titel van een publicatie uit 1977, uitggven door Gerd-Klaus Kaltenbrunner in de “Herderbücherei Initiative”. Het werk hield zich in verschillende bijdragen bezig met de te verwachten meergang van de CDU binnen het systeem van de Duitse partijen-democratie.
Dat was acht jaar na het eerste overgaan van de regerigsmacht van de CDU/CSU naar de SPD.

Kaltenbrunner was destijds van mening:

“Het ging met de Duitse … Christendemocraten bergafwaarts, toen de leidersfiguren van het eerste uur waren afgetreden. Hun kinderen en kleinkinderen hebben veelvuldig vergeten, dat in de massa-democratieën zonder leiderschap – en dat wil zeggen, geestelijke autoriteit en positie-bewustzijn – geen successen te verkrijgen zijn, die langer dan één dag duren.”

Günther Rohrmoser heeft 22 jaar later – de CDU/CSU has na de jaren onder Kohl opnieuw de regeringsmacht verloren aan de SPD (met de Groenen) – deze titel van “Ellende van de Christendemocraten” heruitgegeven in zijn boek “Strijd om het midden”. Hij verwijst naar zijn prognose van 1985: “Als de CDU geen eigen geestelijk-politieke inhoud representeert en een niet-inwisselbaar politiek profiel krijgt, als ze niet in staat is, om ook de jongere intellectuele krachten van onze samenleving enthousiast voor haar te maken, zal ze op een niet zeer ver in het verschiet liggende dag beginnen, zich aan te passen aan de gevolgen van de anarchistische culturele revolutie en er zich aan te onderwerpen. Wanneer de CDU geen, de sociale- en economische politiek overstijgend, kristalliseringspunt ter identificatie met haarzelf aan te bieden heeft, zal ze eerstdaags niet langer in staat zijn, een succesvolle verkiezingsstrijd te voeren. Dan zal het onvermijdelijke gevolg zijn, dat de CDU inboet aan structurele meerderheids-capaciteit en daarmee aan de rol van meebeslissende politieke kracht in de ontwikkeling van onze samenleving.”

Dit alles heeft zijn intrede gedaan.

De CDU van Merkel

Weliswaar leek het vervolgens, of met “Moedertje Merkel” binnen de CDU een “autoriteit” ontstond in de bovenstaande zin van het gewenste “leiderschap”. Zoals een voorbijgaande hoge vlucht bij de verkiezingen van 2013 met 41,5% voor de CDU/CSU kon doen geloven.

Merkel heeft niet alleen het overgebleven restje “Positiebewustzijn” in de ooit christelijke partij afgevoerd. Ook haar primitieve machts-opportunisme liet geen ruimte voor echte “geestelijke autoriteit” in welke fase van haar regeringstijd dan ook. Daarvoor ontbreken bij haar zowel intellectueel als qua karakter alle voorwaarden.
En niemand binnen de Unie heeft dat herkend en serieus genomen?
Toch wel: De partijleden – het “Volk”- hebben het al gauw herkend.

Merkel werd in April 2000 partijvoorzitter. De CDU had toen nog bijna 650.000 leden.

Na 10 jaar Merkel waren het er reeds onder de 500.000, om thans bij de amper 400.000 te zijn beland.

Van de tijdelijke schijnbare bloei van 41,5% in de verkiezingsresultaten is spoedig nog maar 25% overgebleven.

Na de Europese Verkiezingen stelde Roland Tichy https://www.tichyseinblick.de/tichys-einblick/cdu-das-erstaunliche-erschrecken-ueber-das-unploetzliche-ende/ op 31 mei vast:

Thans is de CDU zo krachteloos als een niet meer zo grote, maar leeggelopen batterij en dan zonder oplaadcapaciteit. De partij doet denken aan een opgepompt Michelin-mannetje zonder inhoud, een leeg, slechts met het lucht volgepompt omhulsel, waarin iemand een scherpe naald heeft gestoken. Pfffft.

De CDU valt niet eens met kabaal om. Ze slaapt eenvoudigweg in. Iedere dag en iedere verkiezing een stukje meer. Pfffft. Daarbij wordt het innerlijke gat steeds groter en het in het begin zachte Pfffft klinkt nu al aanmerkelijk schriller, de partij fluit letterlijk door het laatste gat.

Alleen het oudje uit de Uckermarkt zit verder in haar net verstrikt dan de Spin Thekla https://www.t-online.de/leben/familie/id_55676470/si_3/die-biene-maja-wird-100.html en verbreidt Angst en schrik onder de overgebleven rest van de (partij-)bijen.

De CDU heeft nu een “Maja de bij” gevonden: deze zogenaamde sympathie-draagster genaamd Annegret – AKK (vert.: Annegret Kramp-Karrenbauer), die is gevormd tot toekomstige “Bijenkoningin”. Ook als “Maja” maar weinig pollen inzamelt en telkens op de verkeerde bloemen belandt.

Maar de “Willi”, de Drone https://de.wikipedia.org/wiki/Drohn genaamd Ralph (wie? Brinihaus https://www.welt.de/politik/deutschland/article195049015/Ralph-Brinkhaus-Annegret-Kramp-Karrenbauer-wird-naechste-Unionskanzlerkandidatin.html , staat haar desondanks trouw terzijde en verkondigt:

“En zij zal onze volgende kandidate voor het kanseliersschap zijn. Wat dat betreft is het aan haar, wat daarvoor de beste weg is.”

De Drone is ook van mening:

“Wij zijn onszelf ervan bewust, dat wij als volkspartij van het midden, die breed is geconstrueerd en die brde lagen van de bevolking aanspreekt, ook op de lange duur succesvol zullen zijn.”

Dat heet Gotspe.

Het woord is afkomstig uit het Jiddisch en aldus valt mij deze dialoog uit de musical “Anatevka” in:

“Een aalmoes, Heer, een aalmoes alstublieft!”
“Hier, Reb Nachum, heb je een kopeke.”
“Waaat, maar één kopeke? Vorige week heb je me er twee gegeven.”
“Oj…., ik had een slechte week.”
“En waarom moet i k er dan onder lijden, dat j i j een slechte week hebt?”

Dat is nou Gotspe”!

Annegret

Nog maar 17 procent van de ondervraagden in een enquête van het Emnid-instituut https://www.t-online.de/nachrichten/deutschland/umfragen/id_85858886/umfrage-union-fuehrt-mit-28-prozent-an-kramp-karrenbauer-trotzdem-unbeliebt.html hebben vertrouwen in Annegret als het er om gaat, de Unie weer succesvol te maken.
70 procent houden haar momenteel niet voor de juiste persoon voor de functie van kanselier, zoals de door Forsa-Instituut per enquête https://www.morgenpost.de/politik/article225879189/Umfrage-Annegret-Kramp-Karrenbauer-ungeeignet-als-Kanzlerin.html onder ca. 1500 mensen onderzochte trend-barometer voor ETL/n-tv uitwees.

AKK uitschakelen?

En in plaats daarvan?

Laschet

Daarmee komt “De getalenteerde Mr. Laschet” al in beeld. Iemand, die hetzelfde credo heeft als Tom Ripley bij P. Highsmith:

“Op de één of andere manier komt het altijd weer in orde”.

En dus is hij van mening:

“De succesvolle koers van de CDU tijdens het kanseliersschap van Angela Merkel was niet in de laatste plaats, problemen pragmatisch op te lossen en via de vaste CDU-stemmers vele burgers aan te spreken. Daaraan zouden we moeten vasthouden.”

Hiermee positioneert hij zich al als rechtmatige erfgenaam van Merkel. En onmiddellijk laat hij zich tevens uit over een potentionele concurrent https://www.welt.de/politik/deutschland/plus194982069/Armin-Laschet-Merz-ist-mir-als-Klimaaktivist-bisher-nicht-aufgefallen.html :

“Als klimaatactivist is Merz mij tot nu toe niet opgevallen”.

Nadat Greta al een eredoctoraat van een Belgische universiteit moet ontvangen, voor de Nobelprijs voor de Vrede in aanmerking schijnt te komen, zou een erelidmaatschap van de CDU in deze gedachtegang een logisch gevolg zijn – en: “Greta for Chancellor”!

De onmondigheid van de CDU

De lezer moge mij mijn afglijden in het metaforisch-banale – of het banaal-metaforische – vergeven.

Maar hoe kan intussen het onderwerp rond de ellende van de Christendemocratie nog worden benaderd, behalve met sarcasme?

Alles wat knappe mensen al decennia geleden over Duitse Christendemocratie in het stamboek hadden geschreven, werd veronachtzaamd.

Men spreekt – tegen alle feiten, tegen elk geboden inzicht in – van “succesvolle koers” en dat men “langdurig”succesvol” zal zijn.

Nog een citaat – nu eens van Kant:

“Onmondigheid is het onvermogen om je van je verstand te bedienen zonder de leiding van een ander. Je bent zelf schuldig aan deze onmondigheid als die niet veroorzaakt wordt doordat het je ontbreekt aan verstand, maar aan de vastberadenheid en de moed om je daarvan zonder andermans leiding te bedienen.”

Dat drukt een intellectueel – antithetisch – paradox van de CDU uit: Enerzijds “gebrek aan verstand” en, zich niet zonder, maar zich van “de leiding van een ander bedienen”.

Niet meer uit eigen erkenningskracht putten,, maar achter de tijdgeest aan rennen.

Zoals Roland Tichy het heeft uitgedrukt – met de blik op de “getalenteerde Mr. Laschet”:

“Eerst de vinger in de mond bevochtigd, vervolgens in de gevoelige mainstream gehouden en per omgaande deze zonder zin en verstand gevolgd.”
———————————-

“De ellende van de Christendemocraten – plaatsbepaling van het politieke midden van Europa” – Herderbücherei Initiative 21, Herder München 1977

Rohrmoser, Günther: Strijd om het midden – Olzog Verlag München 1999

*****

*)”altmod” is gespecialiseerd Arts en blogger (http://altmod.de/) zowel als columnist bij conservo

Door: altmod.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2019/06/12/das-elend-der-christdemokraten/