Pinpas? Poespas…

Door: Rob Meyer.

Al jaren ageer ik tegen het betalen met pinpas.
Uit principe betaal ik zoveel mogelijk met contant geld.
Soms mondt dat uit in irritatie bij de winkelier, die liever zo weinig mogelijk liquide middelen heeft in zijn binnenkort overbodige geworden kassa.
Daar heb ik lak aan en ik weiger te pinnen.
Nu blijkt dat een winkelier de klant niet mag verplichten om te pinnen.
In de wet staat dat de ondernemer altijd cash geld moet aannemen, als de klant niet wil pinnen.
Zo was ik laatst bij een zaak en wilde een paar dingen afrekenen.
‘Wilt U wel pinnen, meneer!’
Ik zei: ‘Nee, ik betaal uitsluitend met cashgeld.’
En dit zeggende wierp ik de uitgekozen artikelen pontificaal op de toonbank, zei beleefd Goedendag en beende de zaak uit.

Maar de apotheek in onze stad heeft nu alles wat met cashgeld te maken heeft, in de ban gedaan.
Daar kun je dus niets meer aanschaffen met contant geld. Zelfs geen dropjes.
Ik overweeg om dat uit te gaan zoeken en bij eventuele onwetmatigheden zal ik ze rauw lusten.
Niet die dropjes, maar de apotheker.

Maar het mooiste komt nog.

We hebben allemaal wel gehoord van die pinproblemen de afgelopen dagen?
Welnu, daar heb je al een punt contra pinnen.
Maar massaal pinnen maakt ook nog eens de financiële wereld kwetsbaar.
Dat is momenteel goed te zien.
Vernieuwing is goed, en nodig.
Maar al te hard rennen maakt dat de maatschappij op haar bek gaat.
Hele ziekenhuizen, brandweer, politie, ga maar door, allemaal hangend aan de digitale tiet.
Er hoeft maar één krankzinnige randdebiel de boel te hacken, en alles ligt op straat of de boel staat op non-actief.

En dan nog het punt van ouderen en ongeletterden, waarvan de laatste groep schrikbarend groeit met die migratie uit derde wereldlanden (!).
Door steeds meer in te zetten op digitalisering, worden deze groepen aan de dijk gezet.
Dàt is pas discriminatie, Sylvana Simons!!

Tot slot : welk zinnig mens wil dat er bij elke aankoop ergens staat opgeslagen wat je waar en wanneer en voor welke bedrag hebt aangeschaft?
En waar je woont, waar je op dat moment uithing, met wie je stond te praten, waar en wanneer en hoe hard je zonet een scheet hebt gelaten?

Ik wil nu niet zeggen dat we terug moeten naar rooksignalen en kralenkettinkjes als ruilmiddel toepassen, maar die ziekelijke digitaliseringskoorts gaat m.i. veel te ver.
Ik ruik daarachter een smerig totalitair systeembeheersing.

Ik zeg NEE tegen oprukkende digitalisering.

Rob Meyer 13 juni 2019