Onbeholpenheid aan beide kanten…Maar welke kant is het meest verraderlijk?

(Oftewel: Waarom het amateuristische Pegida Nederland in met name de “Eindhovense kwestie” toch onze steun verdient)

Door: Theresa Geissler.

Je kunt je, om persoonlijke redenen, met betrekking tot bepaalde organisaties nóg zo hebben voorgenomen: “Ze bekijken het verder maar; i k heb er niets meer mee te maken”, zodra de ‘grotere zaak’ in het geding komt, waarin je jezelf ondanks alles moet bekennen, uiteindelijk met ze op één lijn te zitten, ga je je er tenslotte dan tóch maar weer meer in verdiepen. Niet uit gevoelsmatige verplichting aan hèn, maar aan die grotere zaak – en dus aan jezelf.

Ik heb het nu over Pegida Nederland en hun worsteling van de afgelopen tijd met de gemeente Eindhoven, die keer op keer hun ‘ludieke’ acties voor de Al-Fourqaan-Moskee frustreert, d. w.z. verbiedt, afbreekt en het als toppunt zelfs gepresteerd heeft, op 22 juni jl. de hele groep te laten arresteren en ze zes uur op het politiebureau vast te houden, terwijl de agressieve tegenpartij, de scheldende, dreigende stenen- en eieren gooiende Moslim-meute, zo op het oog totaal ongemoeid werd gelaten. Daar zit natuurlijk iets vreselijk scheef, wat voor een rechtgeaarde islam-critica – en zo beschouw ik mezelf toch wel – schrééuwt om een nadere analyse. Bij deze dus:

Om te beginnen en ronduit gesteld: De actie’tjes, waar Edwin Wagensveld c. s. zich de laatste tijd mee bezighoudt, z i j n natuurlijk verschrikkelijk kleinzielig: Pesterig en provocerend. Maar hij kan niet anders. Het kleine groepje volgelingen, dat hem, na zijn eerdere gemaakte fouten is overgebleven (zie ook mijn artikel https://theresasvisie.com/2018/09/13/pegida-dresden-leeft-nog-steeds-wat-is-haar-geheim/) is qua omvang niet langer geschikt om serieuze demonstraties mee te organiseren zonder lachwekkend te lijken, dus valt het te begrijpen, dat hij het dan maar over déze boeg gooit.

Het enige pluspunt schijnt dan nog te zijn, dat hij in zijn verbetenheid langzamerhand de frequentie kennelijk heeft opgekrikt: Van eens per maand naar eens per week, zoals hij eigenlijk in het prille begin in 2015 al had moeten doen, toen hij theoretisch nog in staat was, een redelijk aantal toehoorders voor, althans, volwássen manifestaties bij elkaar te krijgen. Dat hij nu, als de spreekwoordelijke mosterd na de maaltijd, alsnog op die hogere frequentie is overgestapt, dient dus echter nog een iets ander doel, te weten: het koste wat het kosten mag bevechten van het recht, pal voor de Moskee varkensvlees te mogen nuttigen, rechtstreeks onder de ogen van de vrome Moslims en dat het liefst gedurende de Ramadan, op een tijdstip, dat de zonsondergang nog vèr te zoeken is…

Een kind kan beredeneren, dat zulks op zich geen zoden aan de dijk zet, daar elke Moslim automatisch al kan weten, dat niet-Moslims inderdaad onbekommerd varkensvlees eten, en tevens, dat ze niet aan Ramadan doen: De hele stunt kan daarom worden beschouwd als het ten overvloede nadruk leggen op datgene, wat ze allang bekend is. Als pure provocatie, zogezegd, opdat ze ten overstaan van de hele goegemeente uit hun tent worden gelokt. Meestal dan wèl, zoals ook hier, met resultáát, maar als volwassen bewijsmateriaal valt er op dit soort acties nogal wat af te dingen: Michael Stürzenberger bereikt, in München, of waar hij verder in Duitsland ook komt https://theresasvisie.com/2019/06/28/rellen-door-moslims-bij-bpe-manifestatie-in-gelsenkirchen-moordbedreigingen-naar-het-hoofd-geworpen-flessen-en-beledigingen-voor-sturzenberger/ , exact hetzelfde resultaat met niets anders dan wóórden – waaronder van zijn kant geen enkel scheldwoord of persoonlijke belediging, wat een aanmerkelijk sterker criterium kan worden genoemd.( Dat is echter wel een talent-apart, waarvan men het Wagensveld noch één van zijn volgelingen echt kwalijk kan nemen, dat ze er klaarblijkelijk niet over beschikken.)

Evenwel, wie de wettelijke bepalingen omtrent dit alles zorgvuldig nagaat, komt tot de conclusie, dat provoceren op zichzelf n i e t verboden is, evenmin als demonstreren, zodat alle uit de kast getrokken beperkingen en afkappingen van de acties van Pegida Nederland, zowel in Eindhoven als in andere steden, tóch wel de verdenking op zich laden van ‘gesjoemel’ door het gemeentebestuur om vooral maar de RUST te handhaven, wat ze desgevraagd het liefst uitdrukken met het gebruik van zwaardere begrippen, zoals “het waarborgen van de algemene veiligheid en dé-escalatie.” Hoewel men zich tegenover de media uitput in verzekeringen, dat het absoluut niet te doen is om inperking van de vrijheid van meningsuiting, van geen enkele groep, ook niet van Pegida Nederland, ontkomt men niet aan de indruk, dat juist de acties van Pegida Nederland eerder worden aangepakt dan de tegenacties van hun islamitische belagers – ondanks de meer ontoelaatbare agressie van de laatsten – omdat de eersten nu eenmaal gemakkelijker te hanteren zijn en men in principe bij voorkeur streeft naar “onderlinge verbindingen en de-escalatie” https://www.omroepwest.nl/nieuws/3644743/Deskundige-Burgemeesters-verzinnen-soms-smoesjes-om-demonstraties-Pegida-te-verbieden.

En dit is werkelijk alleszins herkenbaar! Het is het patroon, waartegen bijna iedereen, overal ter wereld, vroeg of laat wel eens aanloopt, en waarbij, bij een botsing tussen twee partijen, juist op de meest voor rede vatbaar geachte partij een beroep wordt gedaan, of zelfs druk wordt uitgeoefend, om ‘de verstandigste te zijn’ (lees: de knieval te maken) omwille van de ‘lieve vrede’ en niets anders Of die redelijk-geachte partij in feite in zijn recht staat, doet er dan ineens niets meer toe! Mocht deze aloude, uit gemakzucht geboren truc hier werkelijk achter schuilen – en die kans is groot, gelet op de richtlijnen van de EU om de Moslimpopulatie maar ten koste van alles te laten ‘integreren’, haalbaar of niet – dan is nu toch voor elke Realist de tijd rijp, om zich met hand en tand tegen deze tendens te verzetten en alert te blijven op elke beknotting of ten-achterstelling van júist datzelfde Pegida Nederland ten opzichte van de islamitische oproerkraaiers, die het ‘watjes-gehalte’ van onze overheid doorhebben en aldus denken, zich geweld te kunnen permitteren!

De onbeholpenheid van een Pegida Nederland versus de onbeholpenheid/gemakzucht van de Nederlandse gemeentebesturen. Maar welke van beide staat uiteindelijk achter de sluipende islamisering en welke niet? That’s the question!

Door: Theresa Geissler.