AOW? Pensioen? Geraniums? Huize Avondrood?

Door: Rob Meyer.

Mijn stelling van vandaag:

‘Keep your job, until you drop.’

Waar dit over handelt?
Over de dodelijk afloop van het stoppen met werken.
Op het moment dat iemand het werkbijltje erbij neergooit, beginnen de problemen.
‘Wat doe ik met mijn tijd? Ben ik nog wel nuttig? Ik mis de zin van het leven. Ik mis mijn collega’s.’
meer van dat soort tegenvallende zaken.

Maar er zijn er ook die juichend het arbeidsproces uitrennen, om te gaan genieten van Drees, een mooi opgebouwd pensioen om vanuit een lastenvrij huis en een dikke (nog wel…) spaarrekening de wereld verder te gaan verkennen dan de welbekende werkkring en woonomgeving..
Dat global exploring is in zekere zin wel een soort werken. En na zoveel jaren hebben loonslaven dat dan ook wel verdiend.
Daar is op zich niks mis mee.

Maar mijn punt bestrijkt iets heel anders, nl. het voor velen vallen in een gat als ze stoppen met werkmatig functioneren binnen het arbeidsproces.
Noopt mij tot het stellen van de vraag: Wat is de meest dodelijke bloemsoort?
Antwoord: dat is de geranium. Want du moment dat je erachter gaat zitten, slinkt de levenslust en druppelen de levenssappen weg uit je lichaam en je geest.
Nog even en de zes plankjes kunnen geassembleerd worden tot een eeuwige verblijfplaats.
Bestelling linea recta gasoven (nu nog even wel, Wiebes!) of de andere kant van het gras gaan bekijken, zoals de echte Hagenees dat zo mooi illustreert.
Dan ben je dus dood.
Dat moment nadert vele malen sneller als iemand stopt met deelname aan het arbeidsproces.

Zonsondergang is prachtig, dat zeer zeker.
Maar niet in Huize Avondrood.

In mijn optiek is het levensgevaarlijk om uit het arbeidsproces te stappen, vermits het fysieke voertuig nog naar behoren functioneert. Dat wel.
Maar dat eeuwige debacle over stoppen met werken, verlaging of verhoging van de AOW-leeftijd, ik heb er veel moeite mee.
Voor mij klinkt dat als: ‘Ik heb het einde van mijn werkzame leven bereikt en mag nu in ruste Magere Hein afwachten tot-ie mij komt halen.
Alleen die gedachte al….

Tot slot nog het gegeven dat oudere werknemers over vele malen meer werk- en levenservaring beschikken dan de ‘groene gewas’ jeugd.
Juist die opkomende groep heeft alles te leren van de oudere generatie, van de fouten en haken en ogen binnen de wereld van noeste arbeiders, maar ook ter vergelijking van hoe het was en zou kunnen worden.
Dat vraagt om een zeer nauwe samenwerking en daar schort het m.i. ook schrijnend aan.

Dus mijn stelling: als de beentje, handjes en hersens het nog goed doen, niet stoppen met werken, ook al klopt Drees elke maand welgevallig op je deur.
Mooi meegenomen, maar blijf deel nemen aan het leven.

Anders val je van de levenstrein af.

Rob Meyer, 2 juli 2019.