Moeder Theresa der Zeeën

Door: DR. PHIL. MEHRENS

De linkse activiste Carola Rackete gooit met modder naar de Italiaanse minister van Binnenlandse Zaken Salvini. Desondanks wordt ze vanwege inzet bij de redding van schipbreukelingen in de Middellandse Zee aanbeden als een nieuwe Moeder Theresa. Niettemin blijven er twijfels, of barmhartigheid de drijfveer van haar handelen is.

In de theologie bestaat het begrip van de ‘goedkope genade’. Bedoeld wordt een geloofshouding, die voor zichzelf gebruik maakt van de dood-voor-onze-zonden van Christus, zonder dat de ontvanger van de hierdoor verkregen genade zich verplicht ziet, op grond van wat Jezus heeft bewerkstelligd, een beter mens te worden. In een seculier tijdperk als het onze met zijn op autonomie gestoelde moraal kan weliswaar nog bijna niemand iets beginnen met het begrip genade, maar van het beschreven fenomeen is hoe dan ook sprake. Men kan het misschien beter ‘goedkope ethiek’ noemen

Wat de goedkope ethiek zo attractief en praktisch maakt, is haar belangrijkste karakteristiek: Men kan zichzelf opwerpen als haar aanhanger, of zelfs als haar vaandeldragende voorvechter en daarboor openlijk bijval oogsten, zonder het bewijs te moeten leveren, dat men in zijn privé-domein ethisch correct volgens de richtlijnen van de (bij voorbeeld op demonstratie-optochten) openlijk aan het adres van de politiek-gerichte eisen voldoet.

Ik kan een mooie poster schilderen met het opschrift “Hulp aan drenkelingen is geen misdrijf”, daarmee door een Duitse binnenstad lopen en desondanks, wanneer mij wordt gevraagd, een Afrikaanse migrant een half jaar bij mij te laten wonen, weigeren. Politiek moeten immers alstublieft-dankuwelbeleefd hullie daar aan de top bedrijven en niet ik!

Toen afgelopen juni een undercover-speurder van de zogeheten rechtse scene zich, afdoende vermomd door een afgewassen t-shirt met “peace”-embleem, onder de deelnemers aan een “Fridays for Future”- demo mengde en zijn mede-demonstranten er op aansprak, dat er grondstoffen in hun mega-coole mobiele telefoons zijn verwerkt, wier afvalstoffen in ecologisch niet geheel en al onbedenkelijke slikbezinksels belanden, oogstte hij het te verwachten onbegrip.Daarnaast verspreiden zich deze bezinksels, als het even scheef zit, als een lawine van gifbezinksel over hele landstreken, worden mensen en huizen er onder bedolven en maken de omgeving voor jaren onbewoonbaar. Wj herinneren ons: Een dergelijke ecologische catastrofe vond in januari van dit jaar plaats in Brazilië.

Zou dat niet genoeg reden zijn, om weer over testappen op het feestnet? Het moet ook al voorgekomen zijn, dat minderjarige demonstranten na gedane arbeid zich bij McDonald’s dikke burgers met vette vleessubstanties in dezelfde keelholtes proppen, als waaruit enige minuten eerder nog “klimaatbeschermings”leuzen in een doorwoelde of nog te doorwoelen wereld werden uitgekrakeeld. Daarnaast weet toch intussen iedereen, hoeveel energie er moet worden verbruikt voor de verwerking van één enkel vat rundvlees.

Er was van de kant der klimaat-activisten ook geen sprake van een landelijke storm van protest bij het omstellen van analogen op digitale TV-toestellen, hoewel daarmee ettelijke tonnen elektronisch afval werden geproduceerd, en dat volledig onnodig, want de tot schroot te verwerken apparatuur was n de regel nog volkomen bruikbaar.

Het aantal milieubeschermers, die overtuigde kouddouchers zijn en eind oktober hun ijskast uitschakelen, hem leegruimen en de bederfelijke waar tot tot eind maart voor het huis opslaan, is hoe dan ook schrikbarend klein.Ook klimaat-activisten zitten blijkbaar graag voor het HD-televisietoestel,terwijl in de tot 20 graden opgewarmde keuken de ijskast snort, teneinde de biogroenten wederom te bevriezen beneden de 7 graden.

Vorige week Zaterdag ( 6 juli) werd in de binnensteden van Duitsland de volgende trap van de “goedkope ethiek gelanceerd: Op de demo’s betuigden activisten sympathie voor een zekere Carola Rackete, van wie men graag zou willen weten, waar en onder welke omstandigheden ze haar kapiteinspatent heeft verworven, met het oog op haar behoorlijk eigenzinnige opvatting van het zeerecht.

De dame gaat door voor de nieuwe Moeder Theresa, als symbolische figuur van een nieuwe in het leven geroepen zee-esoteriologie. Anderen zien in haar het symbool van de illegale massa-immigratie.

Laten wij niet vergeten: Wij leven in een verdeelde samenleving (vroeger werd dat democratie genoemd). In ieder geval kan worden vastgesteld, dat de ethiek van de kapiteinse weliswaar toertochten over de Middellandse Zee met zich meebrengt, die gegarandeerd niet saai worden en voor haar, die zich door de links-orthodoxe media in het zonnetje laat zetten als moderne Christophorus Columbus (geen Columbus, die Amerika ontdekt, maar de oever van een nieuw, beter mens-zijn), dat deze ethiek in principe echter niet verder gaat dan van zee naar de dichtstbijzijnde kust. Een paar zeemijlen na de mediagenieke redding doet de reddingsbrigade de verantwoording voor de mensen over aan de kust van een staat, wiens bevolking voor het merendeel niet bereid is om deze verantwoording op zich te nemen. Daarmee heeft ze een probleem op korte termijn opgelost, maar op lange termijn een probleem laten ontbranden. Hier moeten structuren worden gevonden, die de weg vrijmaken voor oplossingen met wederzijds goedvinden en de gerechtvaardigde veiligheidsbelangen van de beoogde immigratielanden beter tot hun recht laten komen dan tot dusverre.

Waar de meeste activisten graag aan voorbij zien: Lankmoedigheid is geen taak van de staat, maar van Charitatieve instellingen. Achter deze competentieverdeling zit de overtuiging, dat men barmhartigheid niet kan opleggen: Ze moet het gevolg zijn van een vrijwillige impuls.

Laten wij, om dat te exemplificeren, nog eens even de Bijbel er op naslaan: Aldaar wordt ons, als voorbeeld van naastenliefde, de geschiedenis van de barmhartige Samaritaan verteld: Een man vindt aan de kant van de weg een gewonde. Had hij gehandeld als Carola Rackete, dan had hij de man in de dichtstbijzijnde plaats tegen de zin van de plaatselijke bewoners achtergelaten op het marktplein. De Samaritaan echter werd er om geroemd, dat hij de man niet alleen waar nodig verzorgde, maar tevens de verantwoording voor zijn algehele genezing op zich nam. Hij behandelde hem medisch en bracht hem in aansluitingnaar een herberg. Hij betaalde de waard voor de door hem gemaakte kosten en zei: “Zorg voor hem en als U te zijner behoeve meer nodig heeft, zal ik het betalen (Lucas 10,35).

Het humanitarisme van Rackete eindigt echter daar, waar ze haar, zoals ze zelf toegeeft, belastende vracht kan afladen. Op de staat aan wiens kust dit geschiedt, oefent ze morele druk uit. Ze wil de Europese staten hetopvoeden tot deugdstaten, waarin alle mensen denken zoals zij.

Haar privé-fittie met Salvini dient overeenkomstige propaganda-doeleinden. Wij kennen dat uit de geschiedenis: Ook de Jacobijnen wilden de Fransen opvoeden tot deugdzaamheid en deze deugdzaamheid doordrammen door middel van staatsgeweld. Wie niet dacht zoals zij, dacht fout en moest onder de guillotine.

Carole Rackete is bezield van dezelfde Jacobijnse ijver. Ze is geen Columbus en al helemaal geen Moeder Theresa van de Middellandse Zee, maar een Calamity Jane van het Internet, die in plaats vanuit colts vanuit bankrekenngen bij sociale netwerken vuurt, teneinde haar tegenstanders neer te halen.

Moeder Theresa werd op hoge leeftijd na een levenslange, zelfopofferingsvolle dienst aan de allerarmsten beroemd, wildwestheldin Calamity Jane door een paar vanuit de heupen geschoten kogels. Moeder Theresa vertegenwoordigde een ethiek, die het hele leven kost, Rackete komt er voor haar ethiek met een paar dagen autoriteitenstress vanaf. Buitengewoon goedkoop.

Door: DR. PHIL. MEHRENS.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2019/07/12/mutter-theresa-der-meere/