Waar ligt de schuld?

Door: Rob Meyer.

Oerwouden branden, aangestoken door boeren en multinationals, voornamelijk in de tropische hardhoutsector.
Zij zijn dus de schuldigen?
Leuke en interessante vraag.

Die boeren moeten veel, heel veel soja verbouwen… voor ons, U en ik.
Omdat we steeds meer sojaproducten consumeren.

Die tropische hardhoutsector wil zoveel mogelijk voldoen aan de vraag naar tropisch hardhout, voor onze woningen.
Want winst maken wil toch iedereen?
Maar dan zijn we weer aanbeland bij ‘U en ik’, want we willen toch allemaal zo’n mooi hardhouten vloertje hebben, coute que coute?

Over de gevolgen voor de aarde wordt niet nagedacht.
Ja, er zijn een paar linksgroene clubs die met een totaal doorgeslagen blik oplossingen op de proppen komen.
Die gespeend zijn van elke vorm van realisme, dus ontaardend in tunnelvisie.
Dat werkt ook niet.
Wat werkt dan?
Simpel.

Als iedereen eens introspectief terugkeert naar zichzelf en het eigen wensenpakketje grondig onder de loep neemt, dan kon dat zomaar verrassende resultaten opleveren.
Alles begint bij ‘U en ik’.
Als we geen kiwi’s meer eten en tevreden zijn met onze appels en peren, dan hoeven er ook geen vliegtuigen meer over de aarde te ‘CO2-en’.
Zelfde geldt voor avocado’s, kokosnoten, mango’s, al dat lekkers dat van ver moet komen.
Allemaal kerosineslurpers en stikstof, CO2 en meer atmosfeervervuilende gassen producerend.
Voor mijn exotisch fruit, hardhouten kozijnen en sojaburgers.

Ali Baba, Amazon, Bol.com, allemaal heel leuke en betaalbare internetwinkels.
Die Bovenbazen zijn inmiddels miljardairs, van ons geld.
Omdat we voor een dubbeltje eerste rang willen zitten.
En omdat onze gulzigheid en hebzucht inmiddels grenzeloos is geworden.
De nieuwste iPhone, we liggen al ’s nachts in slaapzakken voor de winkels.
De Afrikaanse slaven werken heel hard voor ons om de grondstoffen voor onze smartphones te leveren.
Heel lief van ze, maar ik denk toch niet dat een gezond denkend mens met een hart in zijn lijf daar lekker op kan slapen?

En al die internetshops hebben vliegtuigen nodig om Uw en mijn spulletjes over de aardbol te kunnen versturen.
Daar komt die CO2 weer op de proppen.
Voor U en mij.
Maar we willen toch allemaal de mooiste en goedkoopste kleding, de hipste meubeltjes, een schitterende auto, de nieuwste smartphone, het meest exotische eten, de allernieuwste tablet, laptop, slimme meters, etc?
Dan ben ik weer aanbeland bij ‘U en ik’.

Resumerend zou ik zomaar de conclusie kunnen trekken dat de eerste verantwoordelijkheid bij U en mij ligt.
Dat het niet aan de Braziliaanse boeren, de houtbedrijven, Ali, Bol. Apple, Microsoft en Amazon ligt, maar bij U en mij.
Want die bedrijven zijn helemaal niets zonder U en mij.

We denken nog steeds dat wij, burgers, machteloos zijn en slachtoffers van de machthebbers.
Maar wij stemmen wel op die partijen die ons het beste uitkomen, conform aan Uw en mijn wensen.
Dus niet de politiek is schuldig, maar U en ik die verkeerd hebben gestemd.
U en ik die vanuit onze ignorante gulzigheid deze krankzinnige uitbuiting van onze mooie aarde in stand houden.
En aldoor wijzen wij met onze vingers naar de ander, en zien niet dat we met één vinger naar de ander wijzen, doch dat er 3 naar onszelf wijzen.

Het begint bij ‘U en ik’.
Dat is echte verandering.

Rob Meyer, 16 september 2019.