Nabeschouwing over de “bestorming van Berlijn”

Door: Renate Sandvoss

Nauwelijks zijn de rookwolken van de grootscheeps aangekondigde “bestorming van Berlijn” opgetrokken, en daar is het tijd voor een resumée. Wat blijft er over van alle beloften, grootse plannen en wekenlange aankondigingen door het geëngageerde team der ‘Dwarsdenkers’? Zijn de verwachtingen van zovele burgers waarheid geworden?

Meegesleept werd ik door de videobeelden op de vroege morgen van 29.8, toen Samuel Eckert vol van voorpret en met de meest stralende lach zichzelf al filmend op weg naar Berlijn begaf. Zelf maakte ik het me zaterdag voor de televisie gezellig, omdat ik me om gezondheidsredenen helaas niet in eigen persoon naar de hoofdstad kon komen. Evenwel toonden diverse camera-teams de demo-mijlen vanuit alle hoeken, opdat men niets kon missen. Ter plaatse aanwezige FB-vrienden voorzagen mij bovendien van foto’s video’s en commentaren.

Vervolgens vulden de straten zich met goedgehumeurde, opgewekte burgers – sommige met kinderen, ettelijke jonge mensen, maar ook verbazingwekkend veel ouder dan 50 jaar. Ze toonden een gemiddelde van onze bevolking. In bepaalde straten zag men aan de rand van de weg metalen dranghekken. Waar die voor bedoeld waren? Bij deze dranghekken verzamelden zich politiemensen, die steeds meer demonstranten door piepklein doorgangetje – vergelijkbaar met een flessenhals – leidden. Zij geraakten echter in een doodlopende steeg, waar ze niet meer uit konden. Nogal logisch, dat onder deze omstandigheden een voorgeschreven minimum afstand niet mogelijk was, zodat alle burgers werden verzocht, een zogeheten niet-medisch mondkapje voor te doen. Aangezien de toestemming voor de demo door het opperste Gerechtshof uitdrukkelijk GEEN mondkapjes-verplichting in zich droeg, hadden niet alle burgers er één bij zich.

Op aanwijzing van de Senator van Binnenlandse Zaken Geisel toonden de “aardige” politieagenten vervolgens, wat er zoal in ze steekt….

Dat was bepaald lolliger, dan steeds maar weer de smartelijke tegenreacties van de Antifa in de Rigaer Strasse te moeten incasseren. Urenlang hield de politie de demonstranten vast, tot ze hen uiteindelijk in kleine groepjes lieten gaan met de aanbeveling, naar huis te gaan. Het is onbegrijpelijk, waarom Michael Ballweg later op het podium Zijn dank uitdrukte voor het optreden van de politie….

Hoe langer de demo duurde, hoe meer de politieagenten zich bereid toonden tot geweld.

Wat begon met pepperspray, mondde uit in vreselijke vechtpartijen, bij welke de absoluut rustige en bezonnen demonstranten zich niet mochten verdedigen. Ze gedroegen zich absoluut defensief, uit angst, dat anders de manifestatie zou moeten worden afgebroken. Vooral vrouwen werden beestachtig toegetakeld. Hoe moet je je voelen, als je volkomen onschuldige mensen in elkaar slaat? Vrijwel zeker waren er instructies van bovenaf, om de demonstranten het vuur na aan de schenen te leggen, maar eens te meer probeert men, de mensen te intimideren en te dirigeren met angst en paniek. Menswaardig gedrag houdt iets anders in!

“Liefde, vrijheid en vrede”

Om15.30 begon het uur van de Dwarsdenkers; want vele duizenden demonstranten hadden zich rondom de Overwinningszuilen verzameld, om het reilen en zeilen op het nabijgelegen podium aandachtig te volgen. “Liefde, vrijheid en vrede” is het motto, waaronder de organisatie de demonstratie gesteld hebben.

Toen alle mensen op verzoek onder zachte muzikale begeleiding met hun handen boven hun hoofden een hartje vormden, had ik het gevoel, dat ik me eerder op de Love-Parade bevond, in plaats van op een demo, waarop het gaat over het verlies van onze burgerrechten, ja, van de democratie. Gevoeld hebben wij die allang niet meer.

Zeer spijtig vind ik, dat op het grote podium de kans bleef liggen, om deze onzeker gemaakte, verontruste, beangstigde mensen, die zich om de overwinningszuilen hadden verzameld, met verstand van zaken en competentie voor te lichten over de zogenaamde Corona-pandemie en wat daar werkelijk achter zit.

Intussen is het bewezen, dat de dagelijks aangewende PCR-testen absoluut zinloos zijn; daar de vervaardiger van deze testen (overal na te lezen) zelf openbaar heeft gemaakt, dat de testen niet geschikt zijn voor klinisch gebruik. 70% van alle testresultaten zijn vals. Waar waren prof. Bakdi, Bodo Schiffmann en al die andere specialisten, die de demonstranten op de hoogte hadden kunnen brengen van wat zij mee kunnen nemen naar hun stad, hun woonplaats en hun vriendenkring, en het door kunnen geven? Allemaal hebben ze toch sinds maanden de Dwarsdenker-stream gevolgd en zijn kilometers ver gereisd, om deze personen eindelijk eens persoonlijk te leren kennen. Maar op het podium was men gelukkig, ons in plaats daarvan een happening dichterbij te brengen van mensen van de meest verschillende religies – nog afgezien van een zingende en verward ouwehoerende pastor, die meer dan eigenaardig overkwam. Niets tegen een evenwichtige pastor, wiens woorden de mensen vertrouwen en ruggensteun bieden.

Waar was een prof. Homburg, die had kunnen berichten ober de economische consequenties door de op-ge-octrooieerde Coronamaatregelen?
Aan de demonstranten moet de draagkracht van dit falen van de regering, dat naar schatting ca. 800.000 firma’s tot insolventie heeft gedreven en nog zal drijven, duidelijk worden gemaakt.

“De hele wereld kijkt mee”

Na alle leugens in alle gelijkgeschakelde media hebben de mensen behoefte aan de waarheid. Daarvoor zijn goede, geschoolde redenaars nodig, die hun voordrachten niet spontaan uit de hoge hoed toveren, omdat ze zichzelf zo graag horen praten, maar eigenlijk tegelijkertijd niets te zeggen hebben. Zoals Michael Ballweg zo treffend zei: “De hele wereld kijkt naar ons!” Ja, precies DAT is de reden, waarom de sprekersbijdragen zo bewust moeten worden uitgezocht! Men kan niet – zoals tot nu toe – ’s middags de mensen het podium op sturen, die men ’s morgens in de stad op een klein podium ontdekt- en in het voorbijgaan heeft goedgekeurd. Robert F. Kennedy heeft zijn – overigens zeer goede -speech immers ook vóór zijn optreden goed doordacht en voorbereid.

Dat de groepering der Dwarsdenkers over geen enkele politieke opinie beschikt, kon men helaas al aan verschillende uitlatingen bemerken. Zo ook zaterdag op het Berlijnse podium. Zo eiste men zonder nadere uitleg het aftreden van de kanselier en van de Senator van Binnenlandse Zaken van Berlijn, Geisel. Denkt men in alle ernst, dat beiden aan deze wens zo eenvoudigweg gevolg zullen geven?

En waarom geeft men een lid van de Groenen vrij spel om op het podium zijn al zo vaak gehoorde onderwerpen aan de man te brengen, maar weigert men hetzelfde recht een burgerlid van aanzien van de AfD? Heeft men zich laten beïnvloeden door de vooroordelen? Wanneer men politiek wil bedrijven, zou men ook op de hoogte moeten zijn van die politiek.

“Bestorming van de Rijksdag”

Tegen de avond kwam dan het bericht, dat Rijksburgers en rechts-extremisten hadden geprobeerd, de Rijksdag te bestormen. Strikt genomen werd enkel de trap naar de Rijksdag bezet onder kreten als “Wij zijn het Volk!” Meer niet. Aanvankelijk waren het 50 mensen, die een eigen demo hadden aangekondigd, later kwamen daar nog zo’n 300 bij.

Velen hebben vrolijk gezwaaid – ze waren zich misschien niet eens bewust van hun krankzinnige daad. Maar deze gekken hebben meer kapot gemaakt, dan ze doorhadden.

In de media spreekt elkeen over de drie dappere politieagenten, die immers zo dapper 400 Rijksdagbestormers hebben tegengehouden. Steinmeier heeft ze een eervolle vermelding laten geven. Ogenblik – Steinmeier? Is die geen fan van “Feine Sahne Fischfilet”, die er in hun vunzige songs van dromen, de “smerissen hun knuppels in hun kleppen te rammen”?

Zeer onvoordelig was na de trappenbestorming een uitlating van Dwarsdenkster Miriam Hope. Zij citeerde op open podium: “De Rijksdag is bestormd. Het volk is de Rijksdag binnen gegaan. Er zijn in Duitsland toch nog mannen met bállen!”. Pfoeh… Dat is blaaskakerij, die de verzetsbeweging grote schade berokkent. En niet alleen hen. Ook de AfD, die immers altijd al met de Rijksburgers en de rechts-extremisten in één adem wordt genoemd, wordt erdoor gekwetst. In de media is de “bestorming van de Rijksdag” het enige, wat er over de vrijheids-demo van 29.8 wordt bericht. Later distantieerden de Dwarsdenkers zich van de zg. Rijksburgers. Te laat!

Het team van “Dwarsdenken 711” is een ronduit sympathieke groepering, die volledige inzet laat zien. Dat dient niet onbenoemd te blijven. De rechtskundigen weten, waar ze het over hebben en de podium- en witte doek-uitrusting is hoogst professioneel. Wat ze binnen korte tijd uit de grond gestampt hebben, is reeds verbazingwekkend. Maar hier gaat het niet om een mega-party, maar om iets zeer, zeer ernstigs: Om ons aller toekomst. De demonstranten willen antwoorden op vele vragen over de zogeheten pandemie, en ze willen een weg uitgestippeld krijgen, over hoe ze in de toekomst zonder angst en paniek in vrede en vrijheid kunnen leven.

De stemming onder het Overwinningsmonument was enkele uren vrolijk en uitgelaten. Maar wat komt daarna, als het weer ieder voor zich is? Radeloosheid, desoriëntatie en hulpeloosheid? Een spontane oplossing bracht de demo van 29.8.2020 niet – maar ze ontstak een kleine vonk van hoop, waarop kan worden voortgebouwd.

(Origineel: https://www.facebook.com/peter.helmes.12/posts/3416611751718804?notif_id=1598882378891850&notif_t=share_wall_create)

Door: Renate Sandvoss.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2020/09/01/nachlese-zum-sturm-auf-berlin/