Antifa-geweld in het teken van het klimaatprotest

Door: Michael Stecher.

Patriottische maker van documentaire films door verscheidene linksen gewelddadig benaderd

https://www.bitchute.com/video/v3FheEsSqREq/

Rond de door de media hooggeprezen Friday For Future- demo’s is het de laatste tijd tamelijk stil geworden – rond het geweld van de links-extremistische Antifa helaas niet. hoewel er allang een verbod op de rode SA van kracht is, komt het steeds opnieuw tot ongeregeldheden en inmengingen.

Deze ervaring moest de patriottische documentaire-maker Michael Stecher op vrijdag 10 mei van het afgelopen jaar opnieuw opdoen: Op de Stuttgarter Marktplatz werd een zoveelste FFF-demo gehouden, toen Stecher door verscheidene Linksen werd gehinderd in zijn werk en gewelddadig benaderd.

Dat de infantiele klimaatprotesten allang door de Antifa zijn gekaapt, is voldoende bekend. Daarnaast waren de Antifanten evenwel niet te beroerd om ook nog weer eens met meerdere personen op één individu af te gaan. Een rechtszaak daarover vindt 20.1.2020 in Stuttgart plaats. Waarmee bewezen is, dat het hierbij gaat om een louter linkse indoctrinering, maar niet om serieus bedoelde milieubescherming!
Spreekkoren of spandoeken met holle frasen als: “Nooit meer Duitsland!” of “Duitse aardappelen stampen!” zijn bij FFF geen zeldzaamheid! Tig duizenden scholieren waren bereid, om daarvoor elke vrijdag de les te verzuimen!

Overigens: Op 3 januari van dit jaar werd de niet minder twijfelachtige leidende figuur Greta Thunberg 17 jaar oud. In dit geval feliciteren wij desondanks niet!

Door: Michael Stecher.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2020/01/14/antifa-gewalt-im-zeichen-der-klimaproteste/

Waarom de energie-omslag niet kan slagen

Door Jörgen Bauer.

De klimaatwaanzin neemt langzamerhand trekken aan, die parallellen vertonen met de rassenwaanzin van de Nazi’s. Wat mij steeds opnieuw ontstelt is, dat de Duitsers volledig op alle ideologieën afstormen en daarna niets hebben geleerd. Zoals ze ooit achter Adolf aangelopen hebben, hebben ze thans een nieuwe heilsbrengster gevonden in
Angelika (begint allebei met een “A”).

Dat dat met de CO2 en het klimaat uitgesproken waanzin is, kan men al opmaken uit het feit, dat er talloze bergtoppen uit kalksteen zijn, wat bestaat uit deschalen van zeedieren, die hun schalen en hun beendergestel gevormd hebben vanuit de in de atmosfeer verkregen CO2, dat in vroeger tijden in aanzienlijk grotere mate in de atmosfeer verkregen was. Tegenwoordig zijn het nog maar 0,038%, wat neerkomt op een afstand van 38 meter over 100 kilometer. CO2 is absoluut noodzakelijk om te kunnen leven.

Misschien lukt het de klimaat-enthousiastelingen nog tot 2050, de waarde door een absoluut vermijden van CO2 op nul te houden, teneinde de wereld te redden door het uitsterven van de mensheid. Voor het geval de CO2-gelovigen zich niet laten overtuigen, zou er nu met meer nadruk op een andere reële bedreiging moeten worden gewezen:

“Stroom is niet meteen stroom – Waarom de energie-omslag niet kanslagen”,

is de titel van een verhelderend, vaktechnisch gekwalificeerd boek, waarin ik me thans heb verdiept.

Om het netwerk stabiel te houden, moet regelmatig dezelfde hoeveelheid stroom worden geproduceerd, als er aan de andere kant wordt verbruikt, anders komt het op grote staal tot stroomuitval. Bij een tekort moeten binnen seconden conventionele energie-centrales worden ingeschakeld, die men echter allemaal stil wil leggen.

De “onregelmatige” stroom uit “windmolens” en zonnepanelen is hiervoor volledig ongeschikt. Een in ideale weersomstandigheden teveel geproduceerde stroom wordt, ver onder de prijs, in het buitenland versjacherd en brengt de netwerk-stabiliteit aldaar in gevaar. In het tegenovergestelde geval moet er vanuit het buitenland duurdere stroom worden betrokken. Desnoods werden ook al eens, verbonden met hoge kosten die moeten worden vergoed, grootverbruikers van het netwerk afgesneden. Dit alles betalen wij bovenop de regelmatig stijgende stroomprijs.

Wat heel belangrijk is: Zonnepanelen en windmolens, in verband met hun constructie verrijkt met uiterst giftige stoffen, zijn het extra afval van morgen, wier verwerking nog volledig onopgelost is. De eerste windmolens moeten reeds worden vervangen. Er worden hier waardevolle grondstoffen verkwist, die onder überhaupt niet ecologische voorwaarden worden gewonnen, waar elke massa uiterst gevaarlijke en gedeeltelijk radio-actieve vergiften ontsnappen in het milieu engedeeltelijk in het grondwater sijpelen. Het gezondheidsgevaar van de aldaar werkzamen en van de omwonenden interesseert de milieu-bevlogen wereldverbeteraars niet.

Wie op zijn grond windmolens laat opstellen of zonnepanelen laat verrijzen, kan weliswaar naar omstandigheden hoge pachttarieven bewerkstelligen, maar moet in het meest ongunstige geval de troep op eigen kosten laten afvoeren, wat in de honderdduizenden kan lopen.

Voorlichting is dringend geboden.

Ter afsluiting een “groet van Greta”:

“Ik houd van Greta. Niet vanwege haar vlechten, niet vanwege haar vollemaansgezicht, niet omdat ze aan Asperger leidt en ook niet, omdat ze het spijbelen heeft verheven tot een moreel imperatief. Ik houd van Greta, omdat het haar – zij het dan ook ongewild – gelukt is, de westerse samenleving te ontmaskeren als datgene, wat zij ís:

bijgelovig, decadent, dom, hysterisch, infantiel en smachtend naar verlossing.”( Henryk M. Broder, Die Weltwoche, 28.08.2019)

Sinds het gezwam in de ruimte over de klimaatverandering en de energie-omslag in de mode is, houd ik mij uitvoerig met deze thematiek bezig. Men kan alleen maar hopen dat het deze keer bijtijds tot een ontwaken komt, vóór ons land naar de Filistijnen geholpen wordt.

Door: Jörgen Bauer.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2020/01/14/warum-die-energiewende-nicht-gelingen-kann/

Den Haag: Politie treedt met gummiknuppels en honden op tegen gewelddadige migranten

Door: David Berger.

Reeds een week geleden bekogelden asielzoekers uit Eritrea in Den Haag de Nederlandse politie met stenen en flessen, omdat die wilden verhinderen, dat ze buiten de veiligheidscontole om en zonder toegangskaartjes bij een concert naar binnen liepen. Hierbij raakten vier agenten gewond. Toen de situatie dreigde te escaleren greep de politie hard in. Met betrekking tot de volgende video schrijft Mark Grigi:

“100 migranten uit Eritrea willen op 5. 1. 2020 in Zalencentrum Kristal een party bezoeken. Ze bezitten geen entreekaartjes, maar lopen eenvoudig zonder te betalen de manifestatiehal binnen. Hierop wordt de politie geroepen, die evenwel wordt bekogeld met stenen en flessen. De stemming is opgefokt. Vier politieagenten raken gewond. Honden en bereden politie worden ingezet. Een hond bijt zich vast in de knie van een Eritrese relschopper, de man schreeuwt en probeertde hond met de hand te weren. Maar dit lukt hem niet.

Relschoppers kunnen rekenen op uitwijzing

Na een uur heeft de Nederlandse politie de zaak onder controle. De relschoppers uit Eritrea moeten thans rekening houden met uitwijzing.”

Nederlandse media https://denhaagfm.nl/2020/01/05/agenten-bekogeld-met-stenen-na-ongeregeldheden-vier-agenten-gewond/ bevestigen deze beschrijving van de gebeurtenissen, waarvan op de video alleen het deel te zien is, waarbij de politie optreedt tegen de gewelddadige Eritreër:

In Nederland is er sindsdien een discussie over aan de gang, of de politie niet te hard heeft gereageerd

Na alles, wat ik weet en heb gezien…

O … heeft de politie te hard ingegrepen.
O … heeft de politie juist goed gehandeld

geef mijn stem

Resultaten bekijken https://philosophia-perennis.com/2020/01/12/den-haag-polizei-geht-mit-schlagstoecken-und-hunden-gegen-gewalttaetige-migranten-vor/#ViewPollResults:

Door: David Berger.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://philosophia-perennis.com/2020/01/12/den-haag-polizei-geht-mit-schlagstoecken-und-hunden-gegen-gewalttaetige-migranten-vor/

Iran erkent neerschieten van vliegtuig

Door: Manfred Rouhs

Onder de druk van wereldwijd gepubliceerde, ondubbelzinnige bewijzen heeft het Mollah-regime het bij vergissing neerschieten van het Oekraïense passagiersvliegtuig P 752 boven Teheran met 176 dodelijke slachtoffer officieel erkend.

Videobeelden van het neerschieten in de vroege morgen van de 8ste januari 2020 boven de Iraanse hoofdstad, de niet ver van de plaats van de ramp ontdekte top van een grond-lucht-raket van Russische makelij, zoals in gebruik bij de Iraanse militie, alsook een officiele bekendmaking van de VS over de gebeurtenis hebben verdere loochening zinloos gemaakt. Daarbij kwamen de overduidelijke sporen vanongeslagen granaatsplinters in de puinbrokken van de BOEING 737.

De erkenning van de Mollahs, verantwoordelijk te zijn voor de dood van 176 burgers, is niet slechts, maar óók een triomf voor de sociale netwerken en de massale verbreiding van de moderne technologie. Als een voorbijganger niet de top van de raket had gefotografeerd en haar met nauwkeurige opgave van plaats en tijd op Internet had gezet, en als een ander het neerschieten- zelf toevallig niet had gefilmd, zouden niet ettelijke foto’s van het in puin liggende viegtuig met de typische kenmerken van de inwerking van granaten op verschillende servers zijn ge-upload, dan had Teheran het neerschieten mogelijkerwijs kunnen verdoezelen. Weliswaar vindt men in de mooie nieuwe digitale wereld niet gemakkelijker de dood als in de voorbije analoge tijden, maar hoe dan ook openlijker.

Een vrouwelijke Duitse staatsburger ban Iraanse afkomst bevond zich onder de dodelijke slachtoffers: Paniz Soltanie, 29 jaar, Doctoranda uit Mainz en medewerkster aan het Max-Planck-Instiuut. Ze had in Iran familieleden bezocht.
s

Vooralsnog was er sprake van vier Duitse slachtoffer. Drie andere passagiers van de P 752 waren een 30-jarige vrouw en haar acht en vijf jaar oude kinderen, die als erkende asielzoekers uit Afghanistan in de omgeving van Soest hebben gewoond

De tragedie voert alle betrokkenen een eenvoudige waarheid voor ogen: Waar oorlog heerst, is geen civiel vliegverkeer mogelijk. Ingeval de Moolahs oorlog willen voeren tegen de VS, zouden ze toch allereerst de luchthavens in het land moeten sluiten, zolang het conflict duurt. En hun testament opmaken.

In plaats daarvan zoeken ze nu naar slachtoffers onder de boeren en willen ze de aan het neerschieten medeplichtige soldaten voor het gerecht slepen. Dat is goedkoop en leidt de aandacht af van de werkelijke verantwoordelijken. De werkelijke verantwoordelijken zijn de Mollahs, die economische nadelen voor Iran door het tijdelijke sluiten van de landelijke vluchthavens wilden vermijden.

Door: Manfred Rouhs.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: http://www.pi-news.net/2020/01/iran-gesteht-flugzeugabschuss-ein/

Oma het ‘milieuzwijn’ en staatssatire over de belastingslaven

Door: Young German.

Kinderkoren, die tot vreugde van hun politiek-geëngageerde leraren een lied zingen over de fouten van de burger in het algemeen, kennen ik en de meeste andere mensen eerder uit socialistische landen als Vietnam, China of de ten ondergegane DDR. Daar was het de normale gang van zaken, dat satire alles mocht, zolang het zich maar niet richtte tegen de overheid. Kritiek op de burger en zijn weinig aangepaste gedrag, zijn ontoereikende socialistische inborst en zijn gebrek aan revolutionaire overtuiging werden graag gezien. De burger mocht het doelwit van spot zijn, niet andersom. En kinderen, die lofliederen op de staatsdoctrine zingen (niets anders is de groene klimaathype), zijn er anders zelfs alleen nog maar in Korea en bovengenoemde staten van het mislukte socialisme.

Dat de WDR met zijn lied over het “milieuzwijn” en de Duitse oma te ver gegaan zou kunnen zijn, is een verkeerde en veel te optimistische aanname. Allang wordt geprobeerd, omdat men immers zo verregaand geoefend is in “framing” wn “nudging”, de hele geschiedenis in een ander daglicht te stellen. Inmiddels gaat het om “rechtse hetze tegen de politiek-correcten”, zekere “moorddreigingen” en “belediging” alsof dit in deze tijd zo bijzonder ongewoon zou zijn en alsof politici en en bekende personen rechts van het midden niet permanent met dergelijke dingen moeten leven. Uwe Jung (AfD-politicus) heeft meerdere aanslagen op zijn huis doorstaan, leeft onder persoonlike bescherming, net zoals alle AfD-toppolitici permanent moeten worden begeleid door lijfwachten van de BKA. Wat zijn dan een paar woedende regels, geschreven door een paar ontspoorden https://younggerman.com/2020/01/03/linke-und-der-revolutionaere-klassenkampf/? slechts peanuts in vergelijking met echte bedreigende situaties, waar de oppositie onder moet leven.

Hier is weer sprake van het handige omdraaien van de verhoudingen slachtoffer-dader. De burger, die zich tegen de bevoogding door de staatsomroep verzet, diens beledigingen niet meer wenstte verdragen en eindelijk oproept tot matiging, geldt nu als de boosdoener. Tussen de protesterenden voor de gebouwen van de WDR en de dader van Christchurch is er in de ogen van de meeste journalisten in de in de volksmond mild “Rotfunk” genoemde omroep(=Rundfunk; vert.) vermoedelijk geen verschil.

Anja Reschke, de alom geliefde moderator, vertegenwoordigde hoe dan ook de meeste journalisten bij de omroep eerlijk toen ze ooit eens zei, dat ze het als haar taak ziet, om de mensen in Duitsland “op te voeden”, zodat ze democratie en vrijheid leren. Als goede volkspedagoge kan ze zoiets op televisie zeggen en hoeft niet eens met veel tegenwind rekening te houden, omdat de Duitse bevolking na twee dictaturen, de ene socialistisch, de andere nationaal-socialistisch, niet anders kan, dan naar opvoeding te snakken. Gehoorzaam naar de overheid toe, conformisme en opportunisme zijn de belangrijkste deugden van de Duitsers sinds minstens 200 jaar.

Door: Young German.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://younggerman.com/2020/01/07/oma-die-umweltsau-und-staatliche-satire-ueber-den-steuersklaven/

Schot in de roos: Greta Thunberg en het verrassings-ei

Door: Michael van Laack (red. PP)

Er zijn van die dagen, dat ik zou willen, dat ik een minicam in mijn oog droeg, zelfs als dat wat hinderlijk zou zijn bij het slapen. Aan de andere kant zou het vanzelfsprekend ook weer nutteloos zijn vanwege het recht op de eigen afbeelding en andere zinvolle wetten.

Gisteren was het in elk geval zo’n dag. Ik sta bij Feneberg bij de kassa in een tamelijk lange rij, met voor me toevallig een kennis, die in het “dorp” een paar huizen verderop woont met haar schattige kleine, een paar maanden geleden vijf jaar oud geworden dochter. Laten we haar Laura noemen. In haar boodschappenmand alleen maar eco-papier-producten en zuidvruchten van de markt “van hier”.

Het kind vanzelfsprekend gekleed volgens de stand. Voor zover ik kon zien – want inmiddels interesseer ik me niet alleen voor politiek en theologie, maar ook voor kindermode – een met strass versierde Ermanno Scervino-sweater ( tenminste iets passender voor een kind dan de oudroze Kasjmieren cardigan die ze afgelopen zomer droeg, dacht ik bij mezelf), een broek uit de Kidswear Collection van Boss en, schilderachtig vanwege hun schrilheid, totaal niet bij de rest van de outfit passende nike-sneakers. Hoe dan ook… Saaiheid is noch veganistisch, noch klimaat-neutraal.

Laura blikt vanwege de lange – toch zeker de twee minuten overschrijdende – wachttijd bij de kassa nog eens wat om zich heen, wat zij zo nog als proviand zou kunnen gebruiken. Ze ontdekt verrassings-eieren van een gekende chocolade-firma en legt er maar meteen vijf tegelijk op de band. Zeer tot misnoegen van Mama:

“Leg dat eens gauw terug! Je weet, dat wij zulke dingen niet eten.”

“Ik wel! Gisteren nog bij Lisa!”

“Wat?” roept Mama geschrokken uit, luidkeels en met opengesperperde ogen van afschuw, alsof dochterlief haar zoëven heeft medegedeeld, dat de salade van giftige paddenstoelen die Moeder de vorige dag voor haar vriendin had klaargemaakt, haar verbazingwekkend goed had gesmaakt.

“Maar je weet toch zeker heel goed, dat je daarmee een verschrikkelijk product hebt gegeten, of niet?”

Ik weet het: Waar de fatsoenlijken praten, dient men te zwijgen

En nu maak ik een fout. Na tot dan toe samen met enkele omstanders de korte dialoog slechts belangstellend te hebben toegehoord, informeer ik onbevangen: “Wat is precies een verschrikkelijk product?” “Kom zeg, bemoei jij je er niet mee. – Laura, leg dat terug!” Het meisje zet haar trouwste hondenblik op: “Als ik er één aan jou geef, Mama, mag ik er dan drie meenemen?”

Dat is dus te veel van het goede! Hectisch grijpt ze naar het snoepgoed, zodat ik alleen maar denk: “hopelijk knijpt ze het niet kapot, want dan moet ze toch nog betalen!” Vervolgens zet ze de v-eieren in de verpakking terug. Laura reageert prompt, haalt ze er weer uit en legt ze voorzichtig in de winkelwagen. “Altijd verbied jij me alles. De mama van Lena zegt, dat alle eco-tantes dat doen.”

“Daar speel jij vanaf nu niet meer mee! Luister goed, kind! Wij eten niets, waarin vergif zou kunnen zitten en wij eten niets, waar in Afrika arme mensen voor moeten zwoegen om het voort te brengen! En wij kopen niets, dat zo schadelijk voor het milieu verpakt is.”

Vervolgens richt ze een strenge blik op mij en is van mening:

“En zeg jij maar liever niets, want jouw vega-, Greta- en Afrika-vijandigheid ken ik van buiten! Mijn man zegt altijd: Bij lui als jij helpen geen goede argumenten. Dat probleem zal op de één of andere manier uit zichzelf biologisch moeten worden opgelost”.

De spanning stijgt – het publiek neemt toe

Inmiddels stelt bijna niemand meer belang in de boodschappen, maar wordt er nieuwsgierig naar ons gekeken en vaagt men zich vermoedelijk af, wie er het eerste zijn mes trekt. Maar zo ver komt het Godzijdank niet, omdat Laura weer actief wordt en thans de v-eieren vanuit de winkelwagen op de band legt, nadat wij bijna ongemerkt vooraan bij de kassa zijn beland.

Waarschijnlijk denk ze dat mama nu te druk met iets anders bezig is en het niet zal merken. Maar deze heeft een adelaarsblik, pakt de ‘producten’ en schreeuwt tegen haar dochter: “Ga onmiddellijk naar Papa in de auto!” Waarop ik, omdat ik tot nu nog niet veel heb gezegd, maar nu niet meer anders kan: “Hebben jullie eigenlijk nog steeds de Porsche Cayenne of zijn jullie overgestapt of E-eersteklas?” Achter mij gelach. Mama vindt het minder grappig. Meer dan “jaloerse sukkel!” krijgt ze er echter niet meer uit, want intussen heeft Laura voor de glimlachende caissière nog drie eieren neergelegd!

“JIJ GAAT ONMIDDELLIJK NAAR PAPA IN DE AUTO! En thuis praten we verder, jongedame!” Waarop Laura met een zeer zeker niet van woede vertrokken, maar toch treurig gezicht:

“HOW DARE YOU! HOW DARE YOU! HOW DARE YOU”

“Wat? Ben je nu gek geworden of zo” “Nou, Lena’s Mama zegt, dat zeggen alle kinderen van eco-mama’s, als ze niet krijgen, wat ze willen!” Om ons heen minstens vijf mensen, die zich zowat tranen lachen. Ik ook…. de mama van Laura echter niet.

_ _ _

Bijsluiter:

Dit is een waargebeurd verhaal, dat zich in november 2019 precies zo heeft afgespeeld. Of, om bij wijze van uitzondering eens te citeren uit Harry Potter, welke boeken ik vanzelfsprekend nog nooit heb gelezen of beluisterd en waarvan ik de films nog nooit heb gezien: “Ik zweer het plechtig! Ik ben een nietsgoeddoener!”

Toevoegsel:

Verloop van het gesprek in zekere mate weergegeven vanuit het herinneringsprotocol. Ik heb immers meteen in het begin al geschreven, dat een ‘cam’ in het oog belangrijk geweest zou zijn voor de bewijsvoering. Dat is nu eenmaal realsatire. Wat ik heb veranderd zijn voornamen en tijdstip. Het was dus niet november vorig jaar. En natuurlijk, het is allemaal geschreven op conversatie-toon. Het geheel heeft zich immers binnen misschien twee minuten afgespeeld. – En ik ben er zeker van: Wie uit het dorp onverhoopt mijn artikel mocht lezen, weet zonder meer, om wie het gaat. Want de Groenen zittene steeds zo rond de 2 á 3%, wat bij gemiddeld 500 kiezers (uitgezonderd de Europese verkiezingen) in het stemlokaal tussen de 10 en de 15 stemmen uitmaakt. En die zijn afkomstig van twee families, beide politiek actief in de regio. (Origineel: https://philosophia-perennis.com/2020/01/09/greta-thunberg-und-das-ueberraschungs-ei/?fbclid=IwAR0xr83B6H8NKBJGKsXuv3-42RFms_iRtPWmjs_aUmGsNtQCheixslvjkIQ)

******

*) Michael van Laack is een veelgelezen columnist van het blog “Philosophia Perennis”, dat bedreven wordt door Dr. David Berger en dat regelmatig met “conservo” regelmatig artikelen uitwisselt.

Door: Michael van Laack.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2020/01/10/voll-getroffen-greta-thunberg-und-das-ueberraschungs-ei/

Uitgever van “Charlie Hebdo”: Linkse intellectuelen zijn collaborateurs van het Islamisme

Door: David Berger.

Vijf jaar na de aanslag op de redactie van het satirische tijdschrift “Charlie Hebdo” uit hun (eveneens linkse) uitgever scherpe kritiek op de omgang van de linkse intellectuelen met de Islam.

Onze klapper van de week is afkomstg uit de print-uitgave van de “Welt” van gisteren. Daarin vindt men – met betrekking tot ve vijfde verjaardag van de islamistische aanslag op het satirische magazine – een paginalang interview met de huidige uitgever van “Charlie Hebdo”, Laurent “Riss” Sourisseau (53).

Hierin laat de uitgever zich op zeer duidelijke manier tevens uit over zijn links-intellectuele kameraden, die de ideeën van “Charlie Hebdo” hebben verraden en collaborateurs van de islamitische geweldplegers werden en worden.

Links zou de eerste moeten zijn, die in opstand komt tegen de islamisering

De “Welt” vraagt: “U gaat hard tekeer tegen intellectueel Frankrijk, u spreekt van collaborateurs. Wie bedoelt u daarmee?

Riss hierop: “En in principe hebben de intellectuelen juist in crisissituaties als deze het betere materiaal bij de hand dan wij, het klootjesvolk, om te begrijpen, wat er gebeurt. Ik heb veel van ze verwacht. Sommigen hebben zich ermee bezig gehouden. Anderen hebben in deze tijd dezelfde strategie gevolgd als tijdens de Tweede Wereldoorlog en hun kop in het zand gestoken. Ze vermijden het, te spreken over Islamisme, radicalisering en religie in het algemeen. Op grond van hun voorzichtigheid en hun vermijdingsstrategie kunnen bepaalde intellectuelen geheel objectief als collaborateurs worden bestempeld. Ook als ze zelf deze totalitaire ideologie niet aanhangen, bevestigen ze het ideologische proces. Ze dragen bij aan de verbreiding van een intolerante ideologie, hoewel ze de eersten zouden moeten zijn, die ertegen in verzet komen. De linkse intellectuelen praten niet graag over religie en al helemaal niet over de Islam. Het is als in de jaren ’50, toen de linkse intellectuelen blind waren voor het stalinisme.”

“Er is een ideologische verdringing aan de gang”

De “Welt” verder: “Is er intussen niet iets veranderd, zijn de tongen niet losgekomen?”

Riss: “Zeker, maar de situatie is complex, omdat de populisten hem overal in Europa uitbuiten en ervoor zorgen, dat men Islam en islamisme met elkaar verwisselt. Er is een ideologische verdringing aan de gang: In Frankrijk brengt een bepaalde linkse de Islam in verband met de immigratie. Maar er is sprake van parallelle samenlevingen. Wie dat niet wil zien, maakt zich strafbaar. Dat eenvoudigweg zo van tafel te vegen, omdat men er niet van wil woorden verdacht, Islam-vijandig te zijn, is geen oplossing. Aspecten van de Islam te bekritiseren, is voor veel linkse intellectuelen hetzelfde als racist of islamofoob zijn. Dat kan zo niet doorgaan. Er mag inzake vrijheid van meningsuiting geen sprake zijn van van rechtsvrije grijze gebieden, en men dient de dingen bij de naam te noemen.”

Gisteren hebben ook wij aan de hand van twee voorbeelden aangetoond, hoezeer de rekening van de islamistische daders ook in het geval van “Charlie Hebdo” is opgegaan (hier na te lezen https://philosophia-perennis.com/2020/01/07/fuenf-jahre-charlie-hebdo/).

Door: David Berger.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://philosophia-perennis.com/2020/01/08/herausgeber-von-charlie-hebdo-linksintellektuelle-sind-kollaborateure-des-islamismus/