Mooipraterij en slinkse reportages van de media

Door: Michael Dunkel *)

Nog iets bedenkelijks en een, in mijn ogen schokkende, ontwikkeling als het gaat om voorlichting. Een onderwerp, dat vaak op de achtergrond raakt en nochtans ons dagelijks leven beïnvloedt:

De tijden van ene Peter Scholl-Latour schijnen definitief voorbij te zijn, wanneer meneen blik werpt op de tegenwoordige reportages en berichten vanuit de media.

Werden er in zijn tijd nog berichten gepubliceerd over landen met pro’s en contra’s, zonnige- en schaduwkanten, tegenwoordig kan man naar dergelijke berichten zoeken als naar de spreekwoordelijke naalden in de hooiberg.

Het fatale hieraan is, dat ik 30 jaar geleden ook nog in die geflatteerde berichten over Afrika of islamitische gebieden getrapt zou zijn, gezwijmeld zou hebben van het leven in verre landen en van hun zogenaamde exotische karakter.

Daarin wordt over Iran, Zuid-Afrika, Zimbabwe en andere landen van deze regio’s bericht op de meest kleurrijke wijze en op de voorgrond staat exotisch eten, uitgelaten nachtleven en een zogenaamd onbekommerd samengaan van de culturen. Geen sprake van vrouwen, die bedreigd en geslagen worden, geen sprake van mensen,die vanwege hun geloof of hun opvattingen worden vervolgd
.

Geen woord er over, dat eventueel twee straten verderop Boko Haram woedt, of vrouwen aan de schandpaal staan wegens het zich niet houden aan de regels.

Reportages van dit soort worden alleen geproduceerd, als men hier in het land bepaalde politieke doeleinden wil bereiken of organisaties voor het goede doel net een slappe tijd doormaken. Trouwens ook, wanneer men weer eens het opnemen van meer economische migranten wil legitimeren.

Daarnaast zou het toch zo ongelofelijk belangrijk zijn om een land te tonen in al zijn facetten, zodat onwetenden of minder geïnteresseerden zich een vollediger beeld zouden kunnen vormen.

Dat de levensstructuren van een desbetreffend land duidelijk worden getoond, zowel in positieve zin, als van het exacte tegendeel.

Pas dan zouden niet zo reislustige Europeanen en Duitsers de mogelijkheid hebben tot afwegen en beoordelen.

Nee, want dan zou men immers het gevaar lopen, om verlichting te bedrijven en door empathie bevangenen aan het denken te zetten, wanneer er weer politieke, individuele beslissingen worden genomen, die een natie in het gedrang brengen.

Daarvoor is immers nog de tijd, als dergelijke verhoudingen vervolgens in Europa of Duitsland hun intrede doen en een burger zich de ogen uitwrijft, omdat hij de problemen van het verre problematische land voor zijn huisdeur terugvindt en hij vervolgens voornamelijk machteloos staat tegenover de ontstane chaos.

Nee, beste media, Jullie komen je taak om in alle richtingen te informeren en achtergronden aan te tonen, allang niet meer na.

Doelgerichte berichten, zowel uit persoonlijke ideologie als uit opdringerige attentie is een trap tegen al die journalisten, die vanwege eerlijke en voorlichtende reportage bij duizenden in geangenissen zitten.

*************

*)Michael Dunkel is een Rijnlandse polyglotter, liberaal-conservatief scribent en schrijft voor conservo.

Door: Michael Dunkel
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2019/08/15/mediale-schoenfaerberei-und-zweckreportagen/#more-25188

Winterthur: Islamisten gooien Zwitserse provincie om

Door: David Berger.

Ook in Zwitserland radicaliseren, ondanks een minarettenverbod, steeds meer Moslims. Hun centrum is de stad Winterthur. Een Duitse wereldkampioen kickboksen, die is overleden in de jihad in Syrië, speelde hierbij een belangrijke rol. Een gastbijdrage van Bodo Post.

Tot nu toe was Zwitserland ervan uitgegaan, dat haar als niet-EU-lid en voorbeeldland inzake sociale dienstverlening een kritische islamisten-scene bespaard zou blijven. Des te meer kwaad bloed heeft het nu in Zwitserland gezet, dat uitgerekend de overzichtelijke voorbeeldstad Winterthur, die eigenlijk tot nu toe gold als verzekeringsmerk voor veiligheid en een gezonde wereld, het brandpunt van het alpenland geworden is, waar de Islamisten-scene hele stadswijken verovert en zich in getto’s terugtrekt als in de duistere Middeleeuwen.

De beste voedingsbodem voor parallelle samenlevingen en Islamisme

In het bijzonder getroffen is, naar het zich laat aanzien, de wijk Steig in Winterthur-Töss. De maatschappelijke ontwikkelingen hier gelden bij de onderzoeksautoriteiten als problematisch. Hier heersen hoge werkeloosheid en gebrek aan perspectief, die de beste voedingsbodem bieden voor parallelle samenlevingen en Islamisme. De islamistische scene van Winterthur bestaat volgens onderzoekskringen uit enkele aanvoerders en grote getalen van aanhangers.

Deskundigen gaan uit van 70 tot 100 personen, die toe te schrijven zijn aan het Islamistenmilieu. Hoeveel personen uit het grote gebied Winterthur echter metterdaad als jihadisten naar de oorlogsgebieden zijn afgereisd, is onduidelijk. Het staat vast, dat het er meer geweest moeten zijn, dan de tot nu toe bekende tien gevallen.

Islamitisch kickboksen

Het was evenwel Valdet Enver Gashi uit Pristina in Kosovo, die als zesjarige in 1992 met zijn ouders in Duitsland een asielverzoek had ingediend en als Duitse Thai-bokser tweevoudig wereldkampioen in de vedergewicht-divisie werd.Hij droeg aanzienlijk bij tot de radicalisering van de islamistische scene in Winterthur. Gashi kwam in 2013, na beëindiging van zijn professionele kickboks-carriëre in Thailand, naar Winterthur en ontwikkelde aldaar een soort van islamitisch kickboksen.

Velen werden aanhanger van hem en trokken vanaf begin 2015 met hem naar de terroristische organisatie IS, naar Syrië. Voor zijn in het Duitse Singen wonende gezin hield Gashi zijn jihad-reis geheim. Pas door een anoniem telefoontje vernam het gezin, dat Gashi gestorven is bij de gevechten om Kobane, waarschijnlijk door de kogels van zijn eigen IS-broeders, omdat hij met het oog op de uitzichtloze situatie naar Duitsland wilde vertrekken.

Linea recta vanuit de Moskee in Winterthur in de jihad

Gashi had zijn jongens om zich heen verzameld in de plaatselijke An-Nur-Moskee in Winterthur. Deze Moskee bleef ook nog na het vertrek van de jihadstrijders naar Syrië een verzamelpunt van Islamisten van tot ver buiten de stadsgrenzen. Inn 2016 werden in het “Godshuis” twee Moskeebezoekers bijna gelyncht door een groep van twaalf jonge baarddragers, omdat ze voor spionnen werden gehouden. Dit leidde ertoe, dat de Moskee gedurende meerdere jaren door rechercheurs in de gaten werd gehouden. Zo kwamen de autoriteiten er bijvoorbeeld achter, hoe een jongeman zich vanuit het “Godshuis” linea recta naar het vliegveld begaf, om naar de jihad te vertrekken. De politie kon hem nog op het vliegveld Zürich te pakken krijgen.

In oktober 2016 had een zogenaamd uit Ethiopië afkomstige import-imam in het kader van een openbaar toegankelijke vrijdagpreek gezegd, dat Moslims, die weigerden toe te treden tot de geeenschap, moestenworden gedood of verbrand. Een rechtbank beschuldigde de imam, die in Zwitserland een asielverzoek had ingediend, die was afgewezen, ervan, dat hij in passages van zijn preek de strafbare daad pleegde, openlijk tot een misdaad aan te zetten.

Salafisten van Winterthur wachten op de terugkeer van hun broeders uit Syrië en Irak

De veroordeelde beargumenteerde, dat het ging om woorden van hoge islamitische schriftgeleerden, van de profeet Mohammed, en om citaten uit de Koran, die hij niet mocht becommentariëren. Respectloos jegens de woorden van Mohammed veroordeelde de rechtbank van Zürich de man tot ‘buitensluiting’, het Zwitserse woord voor uitzetting. Dit kon zowaar worden voltrokken, omdat bij de rechtbank de ware identiteit van de man uit Somalië was vastgesteld.

De An-Nur-Moskee in Winterthur is sinds de zomer van 2017 gesloten, omdat de verhuurder het verdrag had opgezegd. Maar de meeste Salafisten zijn gebleven en wachten nu op de terugkeer van hun broeders uit Syrië en Irak.

Door: David Berger.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://philosophia-perennis.com/2019/08/14/winterthur-islamisten-mischen-schweizer-provinz-auf/

“Allahu-Akbar” amok in Sydney: een dode- en een gewonde vrouw

Door: David Berger.

In Sydney was vandaag een grote politie-inzet noodzakelijk: Een jonge, “Allahu Akbar” schreeuwende man liep zwaaiend met een groot mes door het centrum, doodde een vrouw, verwondde een andere vrouw ernstig – totdat dappere voorbijgangers hem konden stoppen.

Video’s tonen, hoe in Sydney een man, gewapend met een groot mes, op een auto springt en luidkeels “Allahu Akbar” en “schiet me neer” schreeuwt. Vervolgens is te zien, hoe dappere voorbijgangers samenwerken om de man met stoelen en kisten te stoppen.

Gewonde vrouw in hotel gevonden

Zoals de media berichten, zou hij eerder een vrouw met het mes hebben aangevallen en gedood, een andere vrouw in een hotel ernstig hebben verwond, om zich vervolgens op straat op meer voorbijgangers te storten Die stopten hen tenslotte echter: De politie prees de moed van de voorbijgangers: “Deze mensen zijn helden”.

“We hebben het raam geopend en gezien, hoe die kerel met een mes zwaait en op de motorkap (van een auto) springt”

De Tagesspiegel https://www.tagesspiegel.de/gesellschaft/panorama/mord-und-messerangriff-in-sydney-verdaechtiger-ist-psychisch-krank/24897478.html weet intussen meer over de “helden”: “vier van de achtervolgers waren medewerkers van een Start-up voor persoonlijk advies, die de gebeurtenissen vanuit hun kantoor op de vierde verdieping van een nabijgelegen gebouw hadden gevolgd. “Wij hebben het raam geopend en gezien hoe die kerel met een mes in het rond zwaait en op de motorkap (van een auto) springt”, zei Paul O’shaughnessy, een voormalige professionele voetbalspeler bij AFP.

Ervan uitgaande, dat het om een aanslag ging, renden de mannen naar buiten en achtervolgden de aanvaller. “Iedereen was in paniek, niemand wist echt, wat er aan de hand was”, vertelde Alex Roberts, de collega van O’Shaughnessy.

De “Herald” spreekt over de dader als over een 21-jarige aanvaller met de naam Mert Ney, die mentale problemen zou hebben. Ooggetuigen spreken het vermoeden uit, dat hij onder invloed was van drugs.

Duitse media verzwijgen krampachtig “Allahu-Akbar”-kreet

De Duitstalige media verzwijgen krampachtig de “Allahu-Akbar”-kreet. In plaats daarvan berichten ze over het gerucht, dat de man kort tevoren uit het psychiatrisch ziekenhuis is uitgebroken. Naar de huidige stand van zaken zou er geen aanwijzing zijn voor een terroristische achtergrond.

Een goed half jaar geleden werd Melbourne opgeschrikt door een doortgelijke aanslag: Een Somaliër, die zich verbonden voelde met de “Islamitische Staat” liep eveneens met een groot mes om zich heen stekend door de binnenstad, stak een caféhouder neer en verwondde daarnaast twee voorbijgangers zwaar.

Door: David Berger.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://philosophia-perennis.com/2019/08/13/allahu-akbar-amoklauf-in-sydney-eine-tote-frau-und-verletzte/

Essen: Clanleden intimideren en verjagen politie-agent (video)

Door: David Berger.

Een video zorgt momenteel voor ontzetting binnen de sociale netwerken: Hij laat zien, hoe Arabische clanleden in Essen een politie-agent eerst beledigen, vervolgens bedreigen en hem tenslotte dusdanig intimideren, dat hij zich uit de voeten maakt. in het clan-milieu jubelt men over dit “succes”.

Ook de Essense politie heeft reeds uitvoerig stelling genomen tegen de video:

Donderdagavond (8. augustus 2019, tegen 21 u.) reed een geüniformeerde, 42-jarige agent door de Steeler Strasse naar zijn werk. Kort achter de Autobahn-brug over de A 40 in de richting van het centrum zou hij beledigd zijn door een zich aldaar ophoudende persoon (27)

Hij stopte onmiddellijk de wagen en ging terug naar de bushalte voor het huisnummer 125. Toen hij de persoon aansprak,kwam er een andere man bij, die er tot op dat moment vermoedlijk niets mee te maken had gehad. Meteen ontstond er een zeer agressieve en respectloze situatie tegenover de optredende agent.

O. a. beschuldigden de mannen hem ervan, dronken te zijn. Kort daarop alarmeerden ze met behulp van 112 de verantwoordelijke Essense politie en deden aangifte tegen de agent wegens uitlokking en de verdenking van dronkenschap. Na hun personalia te hebben vastgesteld, trokken de politiemensen meteen de staat van dienst van de beschuldigde agent na.

Hij beschreef het verloop vanuit zijn eigen gezichtspunt en gaf aan, geen alcohol te hebben gedronken. De vrijwillig doorgevoerde alcoholtest gaf een waarde aan van 0,0 promille. Nadat de ondervraging was afgerond, zette hij zijn dienst voort.

Vermoedelijk door een omwonende werd later een video in de sociale netwerken gebracht, welke pijlsnel werd gedeeld en die reeds -tigduizend maal is aangeklikt en becommentarieerd.De opname is reeds door de politie veilig gesteld en wordt, zoals vermoedelijk ook de tegelijkertijd opgenomen bewijs-video van de betrokken getuige, opgenomen in het proces-verbaal. Van de drie betrokken mannen kan slechts één persoon strafrechtelijk nog niets worden aangewreven.

De beide andere personen zijn allang bekend bij de strafvervolgings-autoriteiten wegens eigendoms – gewelds – en drugsdelicten. Mogelijke getuigen van het voorval, voorbijgangers, automobilisten en omwonenden worden verzocht, hun bevindingen door te geven aan de politie te Essen onder het telefoonnummer 0201/829-0

Door: David Berger.
Vertalng: Theresa Geissler.
Bron: https://philosophia-perennis.com/2019/08/12/essen-clan-mitglieder-demuetigen-und-verjagen-polizisten-video/

“1984”- nieuw portaal voor gewiste en gecensureerde video’s

PROJECT VAN OLIVER FLESCH OMVAT TEVENS MAGAZINE EN SOCIAAL NETWERK

Door: Michael Stürzenberger

Momenteel bevind ik mij bij Oliver Flesch op Mallorca, aangezien daar een werk-ontmoeting plaatsvindt voor het nieuwe portaal “1984” https://19vierundachtzig.com/, een mengeling van magazine, video-platform en sociaal netwerk. Aanleiding voor deze nieuwe oprichting was in eerste instantie de steeds erger wordende censuur bij Youtube, Facebook en andere sociale media.

Ikzelf ben ook meerdere malen precies daardoor getroffen: Zo kreeg ik op Facebook voor 30 dagen een ban, daar mijn interview(!) met Tommy Robinson, september voorig jaar, in verband met de verlening van de onderscheiding “Europese patriot van het jaar” thans in het vizier van de blokbewaking kwam en, om welke redenen dan ook, steeds weer de richtlijnen van de community “weerspreekt”.

Vanuit dit gezichspunt zou het door Joachim Steinhöfel bereikte vonnis https://meinungsfreiheit.steinhoefel.de/2019/05/16/fall-12-markus-hibbeler-vs-facebook-rechtswidrige-sperre-wg-isamkritik-lg-oldenburg/ bij de rechtbank Oldenburg in de toekomst verbetering mogen beloven, want Facebook we veroordeeld tot het moeten aangeven van de redenen bij iedere ban. Dit geldt weliswaar allereerst slechts voor de gebruikers in het rechtsgebied van Oldenburg, maar het is tenminste een begin.

Youtube heeft onlangs ook enkele video’s van de serie aankondigingen van de BPE in Noordrijn-Westfalen om onbegrijpelijke redenen gewist, die wij nu bij “1984” opnieuw kunnen uploaden en publiceren. Het is nu tevens mogelijk,om gesprekken en interviews op te nemen, waarbij niet uit angst voor het boven het hoofd hangende zwaard van Damocles de politieke correctheid doodvoorzichtig met getrokken handrem tussen de regels door moet worden geformuleerd. Het is de hoogste tijd, dat wij de dingen duidelijk bij de naam noemen: De politieke Islam is het grootste ideologische gevaar, waarmee de mensheid wordt geconfronteerd, gevaarlijkerdan het Communisme en het Nationaal-Socialisme samen.

Hiertoe heb ik met Oliver Flesch een gesprek gevoerd, waarvan de basis een studio-interview op de jordaanse televisie was. Daar liet een Islamitische geleerde zich geheel openlijk uit over de plannen voor de islamisering van Duitsland en Europa. Alles, wat hij zei over de geplande onderwerping van de “ongelovigen”, komt exact overeen met de islamitische ideologie, zoals ze in de Koran in tijdloos geldige bevelsvorm is neergeschreven.

Bovendien maakte de Mohammedaan ook duidelijk, dat de Jihad tegen Israël even genadeloos gevoerd wordt als die tegen Europa.: Onderwerpen de “ongelovigen” zich niet, dan worden ze vernietigd:

Ongewild komisch hoogtepunt van de uitzending was, toen de (hoofddoekloze) moderatrice hem vroeg, of hij zich niet kon voorstellen, dat de Europese volkeren bang waren voor de Islam, en hij daar tegenin bracht, dat de volkeren immers de Islam wílden, alleen de regeringen niet.

Oliver Flesch heeft ons uitvoerige gesprek, waarin wij ook actuele onderwerpen en fundamentele zaken zoals de volledig contraproductieve diverse complottheorieën betreffende islamitische terreur-aanslagen hebben aangesneden, die steeds weer de blik van de exclusieve veroorzaker – de politieke islam – op welke zogenaamde obscure duistere machten dan ook op de achtergrond richt, wat uiteindelijk de belangen van islamitische functionarissen en notoire tegenstanders van de VS in de kaart speelt, in drie afleveringen opgedeeld. Hier deel 1 https://19vierundachtzig.com/2019/08/09/die-wahrheit-ueber-den-politischen-islam-teil-i/. De volgende delen en nieuwe gesprekken volgen.

Door: Michaël Stürzenberger.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: http://www.pi-news.net/2019/08/1984-neues-portal-fuer-geloeschte-und-zensierte-videos/

Ernst Haeckel (1834-1919) en de tegenwoordige eco-beweging

Ter gelegenheid van de 100ste sterfdag van de “Duitse Darwin”

Door: Prof. Ulrich Kutschera.

De evolutie-bioloog, kunstenaar en filosoof Ernst Haeckel, internationaal bekend als de “German Darwin”, stierf op 9 augustus 1919 in zijn huis in Jena. In deze bijdrage ter gelegenheid van de 100ste sterfdag van deze geniale man dienen Haeckels permanente verdiensten te worden gehonoreerd – met betrekking tot actuele politieke debatten. Een gastbijdrage van prof. Ulrich Kutschera.

De in 1834 in Potsdam geboren juristenzoon Ernst Haeckel ontwikkelde reeds tijdens zijn jeugd een hartstocht voor de natuurkunde. Op uitdrukkelijke wens van zijn strenge vader moest hij ondanks deze “bio-manie” allereerst dokter worden; pas na de voltooiïng van deze “broodstudie” (Dr. Med., 1857) behaalde Haeckel zijn zoölogische specialistische kwalificatie (Dr. phil., 1865). Drie jaar eerder (1862) was Haeckel reeds, ter erkenning van zijn “straaldiertjes-experimenten”, benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Universiteit van Jena.

Pas na zijn tweede promotie (1865) volgde daarop de benoeming tot gekwalificeerd professor in de Zoölogie. Haeckel werkte to kort voor zijn dood in deze functie aan de Universiteit van Jena, waarbij hij buiten de collegetijd om talloze buitenlandse onderzoekingsreizen ondernam.

De politiek-incorrecte natuurwetenschapper

Deze buitengewone academische carriëre ( “de prof. als Doctorandus”) Symboliseert het karakter van de “geboren” natuuronderzoeker Haeckel, die als “zonderling”, tegenwoordig zouden we zeggen, “politically incorrect scientist”, tot ver buiten zijn vakgebied bekend geworden is.

Zijn hoogbegaafde schilderstalent maakte het hem mogelijk, duizenden diersoorten, waarvan hij er veel zelf had ontdekt, te vereeuwigen als originele “kunstvormen van de natuur”, die tot op heden onovertroffen voorstellingen zijn gebleven. Haeckels artistieke levenswerk zou meer dan toereikend geweest zijn om hem een ereplaats in de Duitse cultuurgeschiedenis te bezorgen, maar “de evolutie rustte hem uit met een tweeledige begaafdheid” – Haeckel was bioloog èn beeldend kunstenaar in één persoon, waarnaast, daarenboven, zijn “filosofische” ader” zich steeds meer ontwikkelde.

“Generale morfologie der organismen”

De strijdbare professor en vriend van Darwin bond de strijd aan met “God en de (kerkelijke) wereld – een toentertijd in hoge mate “politiek-incorrect” onderwerp!

In zijn op zijn 32ste gepubliceerde belangrijkste werk, de “generale morfologie der organismen”, voerde Haeckel (in 1866), naast de begrippen ontogenese en fylogenese (individuele resp. afstammings-ontwikkeling) de “ecologie” in.

Hij definieerde dit uit de griekse begrippen “oikos”(huishouding) en “logos”(leer) samengestelde woord als discipline, “die de totale wetenschap van de betrekkingen van het organisme tot de omringende buitenwereld” omvat. Aangezien Haeckel (1866) de biologie op basis van de Darwinistische evolutietheorie her-onderbouwde en van daaruit bv. aanpassingen van de levende wezens aan de heersende milieuvoorwaarden tot onderwerp maakte, kunnen wij vandaag de dag zijn toenmalige definitie met zo ongeveer elke discipline, die anno 2019 wordt bestempeld als ëvolutionary ecology”, gelijkstellen.

Naast de formulering van de “biogenetische grondwet”, de onderbouwing van het stamboom-analysme (filogeneticisme), de ontdekking, dat alle levende wezens afstammen van bacteriën, het introduceren van het zee-microben-onderzoek en de gevolgtrekking van een natuurlijke (niet “Goddelijke”) ontwikkeling van de mensheid in de loop van miljoenen jaren moet aan Haeckel verder nog een verdienste worden toegeschreven, die met het actuele “klimaatdebat” in verband staat. In zijn volgende werk, de “natuurlijke geschiedenis van de schepping”, voerde Haeckel (1868) het begrip “anthopozoïsch tijdperk” in, tegenwoordig”aangeduid als “Anthropozenicum. De bioloog klaagde de natuur-vernietigende activiten van de mensheid en verwees in dit verband naar de betekenis van de bossen.

Haeckel en de linksgroene pseudo-wetenschappen

Wat zou de “oervader van de ecologie anno 2019 zeggen van de politieke toeëigening van zijn wetenschapsdiscipline door de “Linksgroenen”? Haeckel was een tegenstander van alle drie de monotheïstische religies (hij duidde de bijbelse God ooit aan als “een gasvormig gewerveld dier”) en vertegenwoordigde een logisch-rationeel evolutionair wereldbeeld, waarvoor hij is uitgescholden voor “Apenprofessor” e. d. en grootscheeps isaangevallen door de creationisten.

Haeckel zette zich daarom massief in voor “vrije wetenschap en vrije leer, was steeds consequent geïnteresseerd in de waarheid en verafschuwde politieke ideologieën (zijn in latere jaren verbreide “monistische filosofie” kan hier niet tot onderwerp dienen). Begrippen als “eco-belasting”, ëco-levensmiddelen”, de “gelijkheid vrouw-man-(gender) ideologie” https://www.verlag-natur-und-gesellschaft.de/, het geloof aan een “veelvoud van geslachten https://de.wikipedia.org/wiki/Das_Gender-Paradoxon”, alsook de “klimaatveranderings-hysterie” https://philosophia-perennis.com/2019/08/03/klimapolitik-das-maerchen-vom-wissenschaftlichen-konsens/”, zou hij verontwaardigd hebben afgewezen als politieke propaganda onder de dekmantel van wetenschappelijke concepten.

De filosoferende Apenprofessor en de waarheidsbevinding

In zijn filosofisch “onderstreepte late werk, de bestseller “De raadsels der wereld”, verwees Haeckel (1899) o. a. naar de geschriften van Aristoteles, wiens bevindingen hij ten zeerste waardeerde. Als vrijdenker en democraat zou het Haeckel zeker hebben aangesproken, dat – precies op zijn 100ste sterfdag – een nieuw boek over Thomas van Aquino https://philosophia-perennis.com/2019/08/04/mit-thomas-von-aquin-die-geistigen-grundlagen-europas-wiedererobern-um-die-islamisierung-aufzuhalten/ verschenen is.

Deze “Aristoteles van de Middeleeuwen” kan in veel van zijn algemene stellingen over de waarheidsbevinding als geestelijke voorganger van Haeckel worden gezien, ondanks het feit, dat Thomas aan de Bijbelse God van de Schepping geloofde, werwijl de “Apenprofessor uit Jena” een atheïst was.

Algemene literatuur:

Hossfeld, U. (2010) Ernst Haeckel. Orange Press, Freiburgt i.Br.
Kutschera, U. (2015) Evolutiebiologie. Oorsprong en afstammings-ontwikkeling van de organismes. 4de druk. Uitg. Eugen Ulmer, Stuttgart.

Speciale literatuur over Haeckel 2019 -publicaties
( http://evolutionsbiologen.de/haeckel-papers.html)

Video over Ernst Haeckel – 100: Evolutie en Engelengeloof

Algemene informatie over het onderwerp “Natuurwetenschap en Geloof” zie AK Evolutiebiologie, ( http://www.http//evolutionsbiologen.de)

Door: Prof. Ulrich Kutschera.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://philosophia-perennis.com/2019/08/09/ernst-haeckel-1834-1919-und-die-oeko-bewegung-heute/

Allemaal homo-hetze?

Door: Michael Dunkel *)

Ik heb het twee jaar geleden geschreven en ik denk, dat het volkomen actueel is. Ga er gewoon even voor zitten en lees het:

Ik ben voor 1/16de Jood en homo,
maar ik zal geen enkele stoel,
waar ikzelf naast ga zitten,
voorzien van de klacht, allemaal homo-hetze.
(uittreksel uit één van mijn gedichten)

Ik geloof, dat men het zichzelf te gemakkelijk maakt, en het vaak ook goedkoop is, om zich aan terechte kritiek te onttrekken door in een slachtofferrol te kruipen.

Iedereen, hetzij als volk, als aanhanger van een religie of als individu, zou zich moeten afvragen, hoe gedraag ik mij, wat berlang ik van anderen, respecteer ik ook afwijkende meningen of presenteer ik mijn overtuigingen als de enige geheel juiste.

Al decennialang schijnt het vaste prik te zijn, dat onverschillig welke minderheid dan ook slachtoffer voelt.

Allemaal lijken ze gediscrimineerd, onderdrukt en aangevallen te worden. Achter die muur kan iedereen zich verbergen, die zich blootgesteld voelt aan de één of andere kritiek.

Onmiddellijk slaat vervolgens de knuppel van de slachtofferrol toe.

Het is geen toeval, dat verschillende culturen zich in de loop van duizenden jaren hebben ontwikkeld. Met eigen wetten, eigen religies en eigen ideeën van de samenleving.

Zo fascinerend als andere landen, andere manieren van leven zijn, problematisch wordt het, als men deze culturen zonder meer samenbrengt.

Het is weliswaar mogelijk, dat er geheel individueel voor enkelingen een aanpassing aan een andere cultuurvorm plaatsvindt, evenwel is dit in grote vorm niet te realiseren.

De utopie, dat alle mensen ter wereld, met al hun verschillen met elkaar zouden kunnen samenleven, blijft dan ook utopie.

Wat wij actueel meemaken, zijn de geheel van bovenaf aangevoerde resultaten. Elke minderheid heeft zichzelf als regel gesteld, een slachtofferrol aan te nemen. De lijst is even lang als monotoon.

“Alleen omdat ik… alleen omdat ik heb…. alleen omdat ik denk…. alleen omdat ik er zo uitzie…. enz.”

Speciaal hier is immers Duitsland het “dankbaarste” doelwit, vanwege het wijd en zijd bekende verleden.

Wie zich echter, vanuit welke minderheidsgroep dan ook, doorlopend van deze Nazi-knuppel bedient,ageert eveneens met racistische methodes.

Als ik geen kritiek kan verdragen, zonder meteen slachtoffer te worden en te jammeren: “Dat doet men alleen, omdat….”, dan heb ik toch simpelweg tekortkomingen, waar ik aan moet werken en waarover ik ook zou moeten nadenken.

De kloof tussen verschillende inzichten is echter vaak al zo groot, dat er voor gemeenschappelijkheden geen plaats is.

Elke kultuur heeft zijn schoonheid, zijn voordelen en nadelen. Voor een vakantie kan het dan aantrekkelijk zijn, voor een gemeenschappelijk samenleven is dat echter niet toereikend.

Al helemaal niet, als een deel voortdurend jammert, hoe onbegrepen hij zich voelt.

*) Michael Dunkel is Rijnlander, polyglotter, liberaal-conservatieve scribent enschrijft voor conservo.

Door: Michael Dunkel.
Vertaling: Theresa Geissler.
Bron: https://conservo.wordpress.com/2019/08/08/alles-schwulenhetze/#more22522